Ερινύα

Καινά Ταύτα και Άτοπα Νοσημάτων Ονόματα!

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Fri, 01 May 2009 10:37:00 +0000

Δανείζομαι τον τίτλο αυτής της ανάρτησης από την Πολιτεία του Πλάτωνα, για να περιγράψω ένα σύγχρονο φαινόμενο, που έχει εμφανιστεί κατά τις τελευταίες τρείς δεκαετίες και ταλαιπωρεί σύμπασα την ανθρωπότητα. Πρόκειται για την εφεύρεση καινών (καινούργιων) καί άτοπων (αντίθετων προς τη λογική) νοσημάτων -όπως ακριβώς χαρακτηρίζει ο Σωκράτης στην Πολιτεία κάποιες ασθένειες της δικής του εποχής- που σήμερα "ευαγγελίζονται" κάποια κέντρα "ειδημόνων", κατά κύριο λόγο των ΗΠΑ:

AIDS
SARS
Γρίπη των πτηνών
Γρίπη των ... χοίρων

και πολλά άλλα καινά και άτοπα νοσήματα, που κατά την δική μου άποψη -και αρκετών άλλων ανθρώπων όπως έχω διαπιστώσει- δεν είναι παρά κατασκευάσματα "επιστημονικής" φαντασίας. Όλα στο βωμό της κερδαλεοφροσύνης (κέρδος + φρονώ), της εξουσιομανίας και μιας μεγάλης δόσης μισανθρωπίας.
Μια πολύ καλή ανάλυση πάνω σε αυτό το θέμα βρίσκεται στο διαδικτυακό περιοδικό Ελεύθερη Έρευνα (Free Inquiry). Με κάποιες μικρές ενστάσεις, όσον αφορά την κατάταξη του AIDS και του Ebola σε ιούς κατασκευασμένους σε εργαστήρια, μια που, όπως νομίζω, ανήκουν και αυτοί -με το AIDS έχω ήδη ασχοληθεί και γράψει πολλά σχετικά, οπότε για αυτό μπορώ να εκφραστώ με βεβαιότητα- στην ίδια κατηγορία με τα άλλα "καινά και άτοπα νοσήματα", παραθέτω παρακάτω όλο το άρθρο του περιοδικού:

AΠΟ ΤΗN AΠΑΤΗ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ ΤΩΝ ΠΤΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ

Τα συνωμοτικά σενάρια της παγκόσμιας μαζικής τρομοϋστερίας

«44 κρούσματα της γρίπης των χοίρων επιβεβαιώθηκαν στις Η.Π.Α., ενώ 6 κρούσματα επιβεβαιώθηκαν στο Καναδά. Επίσης η Ισπανία ανακοίνωσε το πρώτο κρούσμα της ασθένειας στην επικράτεια της, ενώ υπάρχουν ύποπτα κρούσματα στη Νέα Ζηλανδία, τη Γαλλία, το Ισραήλ και τη Σκωτία, που δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί. Ορισμένα απ’ τα άτομα που ασθένησαν είχαν επισκεφτεί πρόσφατα το Μεξικό, όπου πέθαναν 149 άτομα και έχουν ασθενήσει πάνω από 1.600». (Από τον ημερήσιο Τύπο).

Αυτά είναι τα τελευταία νέα που δημοσιεύτηκαν απ' τα επίσημα ειδησειογραφικά πρακτορεία του πλανήτη μας για την δήθεν νέα παγκόσμια απειλή. Φυσικά αναμένονται και άλλα πολλά παρανοϊκά που θα ακουστούν για την νέα αυτή εφεύρεση, την πολύβουη πλέον, γρίπη των χοίρων.

Σύμφωνα με τις γνώμες των επιδημειολόγων και των λοιπών «ειδικών» της υγείας και της αρρώστειας πρόκειται για μία θανατηφόρο νόσο που έχει γίνει ήδη επιδημία και σύντομα θα πάρει την μορφή πανδημίας (μορφή επιδημικής ασθένειας, που μέσω της μεγάλης μετοδοτικότητάς της πρόκειται να πλήξει εκατομμύρια ανθρώπων ανά τον πλανήτη), αφού έχει ήδη μεταλλαχθεί και περάσει πλέον από τους χοίρους στους ανθρώπους. Οι τρομοκρατημένες κυβερνήσεις όλων των χωρών του κόσμου παίρνουν έκτακτα μέτρα, σε σχολεία, σε αεροδρόμια, σε στρατώνες και όπου αλλού υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις πολιτών. Ο θανατηφόρος ιός αναμένεται να μεταφερθεί μέσω της μετακίνησης των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη. Κάτι που έχει γίνει ήδη όπως μας διαβεβαιώνουν τα media.

Οι γιατροί φωνάζουν και προειδοποιούν για τη νέα καλπάζουσα πανδημία, οι δημοσιογράφοι ωρύονται για τον κίνδυνο, ο κόσμος στις «μολυσμένες» χώρες και κυρίως στο Μεξικό κυκλοφορεί με μάσκες στους δρόμους, ενώ αρκετοί ψεκάζουν και απολυμαίνουν με ειδικά χημικά τα σπίτια τους και τ' αυτοκίνητά τους. «Είμαστε σε πλήρη ετοιμότητα» δήλωσε αποφασισμένος για κάθε ενδεχόμενο ο υπουργός Υγείας της χώρας μας Δ. Αβραμόπουλος, ενώ δόθηκαν ειδικές «επιστημονικές» οδηγίες στα αεροδρόμια της χώρας μας για ύποπτες περιπτώσεις. Οι Ευρωπαίοι υπουργοί Υγείας των χωρών μελών της Ε.Ε. συνεδριάζουν εκτάκτως για να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα.

Ταυτόχρονα στα ιατρικά ερευνητικά κέντρα οι «επιστήμονες» δουλεύουν ασταμάτητα νύχτα και μέρα για να βρουν τα νέα φάρμακα και τα εμβόλια, που θα σώσουν την ανθρωπότητα και τους άμοιρους χοίρους σε όλο τον πλανήτη. Μέχρι στιγμής τα αντιγριπικά φάρμακα tamiflou και relenza (που δεν έχουν καμία σχέση με τον υποτιθέμενο ιό) διανέμονται με φρενήρη ρυθμό σε όλες τις ενδιαφερόμενες χώρες και τ’ αποθέματά τους έχουν ήδη εξαντληθεί. «Είναι εξάλλου ακόμα αβέβαιο κατά πόσο μπορεί να είναι αποτελεσματικά τα αντι-γριπικά εμβόλια κατά του νέου στελέχους, το οποίο είναι γενετικά διαφορετικό από άλλα στελέχη γρίπης. Από την άλλη, δεν υπάρχουν αποθέματα εμβολίων για το νέο ιό. Αμερικανοί επιστήμονες ήδη ετοιμάζουν ένα νέο εμβόλιο, όμως θα πάρει χρόνο για να τελειοποιηθεί και για να παραχθεί σε αρκετές ποσότητες από τις φαρμακευτικές εταιρίες, ώστε να καλύψει την τεράστια παγκόσμια ζήτηση - αν χρειαστεί». (Διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία).

Η γρίπη των χοίρων είναι η νέα επερχόμενη μάστιγα που δήθεν χτυπάει ήδη αλύπητα την ανθρωπότητα. Και φυσικά όσο οι μέρες θα περνούν η υστερία και η μαζική ψύχωση θα κορυφώνεται. Και κάποια στιγμή όσο ξαφνικά ήρθε, έτσι ξαφνικά θα ξεχαστεί, όπως ακριβώς έχει γίνει και σε άλλες περιπτώσεις παλαιότερα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί, ότι η γρίπη των χοίρων δεν έχει ποτέ περάσει μέχρι σήμερα από τους χοίρους στους ανθρώπους, όπως μας διαβεβαιώνουν οι ίδιοι οι επιδημιολόγοι στις επίσημες ιστοσελίδες τους: «Μπορούν να την κολλήσουν οι άνθρωποι; Κανονικά όχι, αν και σποραδικά αυτό έχει συμβεί, συνήθως σε όσους είχαν στενή επαφή με χοίρους. Σπανιότατα έχουν αναφερθεί περιστατικά, που η γρίπη των χοίρων έχει περάσει από άνθρωπο σε άνθρωπο» (πηγή: health-ana-mpa.gr).

Ο γουρουνοτρομοκράτης!

Τα νέα συνωμοτικά σενάρια καταστροφολογίας και τρομοϋστερίας εμφανίστηκαν στο Μεξικό και παντού σχεδόν στον πλανήτη τις προηγούμενες ημέρες και εξελίσσονται συνεχώς μέσα απ’ τα γνωστά σκοτεινά κέντρα παραπληροφόρησης. Και βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαίο που αυτό συμβαίνει λίγο μετά την υποτιθέμενη οικονομική κρίση τύπου «ντόμινο», που δήθεν πλήττει κι αυτή καταστροφικά την ανθρωπότητα. Σε όλον αυτό τον συρφετό ειδήσεων έρχεται να προστεθεί και η υποτιθέμενη καταστροφή του πλανήτη μας το 2012 λόγω της ευθυγράμμισης των ουρανίων σωμάτων του Ηλιακού μας συστήματος. Γιατί όμως να συμβαίνουν όλα αυτά; Είναι απλά σενάρια επιστημονικής φαντασίας και στημένες κρίσεις, ή προμηνύματα για την επερχόμενη συντέλεια του κόσμου; Είναι μία πραγματική πανδημία που εξελίσσεται επικίνδυνα, ή ένα φιάσκο που έχει σκοπό την κερδοσκοπία και την μαζική κατατρομοκράτηση και χειραγώγηση του κόσμου; Μήπως την αύξηση της νοσηρότητας παγκοσμίως μέσω της άσκοπης χρήσης αντιβιοτικών και εμβολίων, με αποτέλεσμα δημιουργία νέων αρρώστων-πελατών; Ξετυλίγοντας τον σκοτεινό αυτό κουβάρι-μίτο της Αριάδνης θα μπορέσουμε να δούμε πίσω απ' τα παρασκήνια τα πράγματα πως έχουν στην πραγματικότητα.

Ο παγκόσμιος εμβολιασμός όλων σχεδόν των χοίρων του πλανήτη θα αποφέρει για ακόμη μία φορά τεράστια κέρδη στις Φαρμακοβιομηχανίες.

Ας πάμε χρονικά τέσσερα χρόνια περίπου πίσω. Συγκεκριμένα κατά το 2005 όπου και καταγράφηκαν στην αχανή περιοχή των χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (Κίνα, Καμπότζη, Ινδονησία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Μαλαισία κ.α.) ανάμεσα σε 2 δις ανθρώπων περίπου, 114 κρούσματα που ασθένησαν απ’ τον ιό Η5Ν1, που έγινε γνωστός ως ο ιός των πουλερικών. Οι 59 από αυτούς πέθαναν, ενώ οι υπόλοιποι θεραπεύτηκαν. Βέβαια ποτέ δεν μάθαμε αν τα στοιχεία αυτά ήταν αληθινά για τα πραγματικά αίτια και τον ακριβή αριθμό των συγκεκριμένων ασθενών και νεκρών.

Για το Αμερικανικό Σύστημα Υγείας οι ασθένειες που δεν ξεπερνούν τις 200.000 κρούσματα ανά τον κόσμο θεωρούνται σπάνιες, ενώ στην Ευρώπη όταν εμφανίζεται μία ασθένεια με συχνότητα ίση ή μικρότερη με ένα κρούσμα ανά 10.000 ανθρώπους, θεωρείται επίσης σπάνια. Αρχικά αυτό μας δείχνει ξεκάθαρα, ότι οι περιβόητες και υποτιθέμενες γρίπες «των χοίρων» και «των πουλερικών» δεν υφίστανται καν στη λίστα των σπάνιων ασθενειών.

Η λέπρα π.χ. ασθένεια με υψηλό δείκτη μολυσματικότητας για την οποία ουδείς ομιλεί σήμερα, μετρά κάθε ημέρα που περνά 90 θύματα σε όλο τον κόσμο, ενώ η βουβωνική πανώλη γύρω στα 5.000 ετησίως. Η Ιαπωνική εγκεφαλίτιδα σε μία επαρχία της Ινδίας σκότωσε 900 άτομα μόνο το 2005. Ο καρκίνος μετρά κάθε χρόνο πάνω από 150 εκατομμύρια νεκρούς, ενώ τα καρδιακά και τα εγκεφαλικά μαζί αγγίζουν τα 250 εκατομμύρια. Υπολογίζεται, ότι οι ασθένειες, που προέρχονται μόνο απ’ τις παρενέργειες των φαρμάκων και των εμβολίων σκοτώνουν ανά τον κόσμο πάνω από 50 εκατομμύρια ανθρώπους και έχουν υποβαθμίσει σοβαρά την ποιότητα υγείας τουλάχιστον σε 1,5 δις ανθρώπους, ενώ έχουν άμεση σχέση με όλες σχεδόν τις ανίατες ασθένειες που εξοντώνουν μαζικά την ανθρωπότητα! (Βλ. «Ασθένεια: Ο μοναδικός δρόμος για την ίαση και την υγεία».) Tα στοιχεία αυτά ισχύουν πάντοτε σύμφωνα με το Αμερικανικό Σύστημα Υγείας. Βέβαια αυτά είναι πραγματικά στατιστικά στοιχεία και γεγονότα, που όμως πολύ λίγοι άνθρωποι τα γνωρίζουν και φυσικά η μάζα δεν ανησυχεί καθόλου γι’ αυτά. Έτσι αντί ν’ ασχοληθούν οι «ειδικοί της αρρώστειας» με αυτά τα πραγματικά γεγονότα και στατιστικά, όπως θα δούμε, κατασκευάζουν σενάρια τρόμου και πανικού των μαζών.

Παγκόσμιες «πανδημίες» και «τρομοκρατικά» χτυπήματα: Η νέα μέθοδος εξουσιασμού

Τα σενάρια τρόμου περί παγκοσμίου πανδημίας εμφανίστηκαν κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν εξαπολύθηκαν οι πρώτοι παγκόσμιοι συναγερμοί κατά του AIDS και του Έμπολα (δύο θανατηφόροι ιοί, που όπως όλα δείχνουν ήταν προϊόντα εργαστηρίων). Το 2000 θ’ ακολουθήσει ο παγκόσμιος πανικός με τις «τρελές αγελάδες» και τις εγκεφαλοπάθειες, που απειλούσαν δήθεν άμεσα την ανθρωπότητα, ενώ την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 φτάνουμε στο επίσης στημένο και εφιαλτικό σενάριο με την πτώση των «Δίδυμων Πύργων» και την δήθεν επίθεση στο Πεντάγωνο. Τα επόμενα χρόνια θα ακολουθήσουν σωρεία τρομοκρατικών χτυπημάτων σε όλο τον κόσμο με πιο κοντινά μας εκείνα της Μαδρίτης, του Λονδίνου και πρόσφατα της Ινδίας. Βεβαίως τα στημένα τρομοκρατικά χτυπήματα και οι προβοκάτσιες χτύπησαν και συνεχίζουν να χτυπούν και τον Μουσουλμανικό κόσμο, με μπαράζ τρομοκρατικών επιθέσεων με δήθεν κακούς καμικάζι αυτοκτονίας. Ο τρόμος και ο πανικός έχει πλέον εγκατασταθεί στις ψυχές της ανθρωπότητας από άκρου εις άκρον.

Eικόνα, που δείχνει την τρομοϋστερία του άνθρακα. Δύο «ειδικοί» ντυμένοι με στολές χημικού πολέμου προσπαθούν να εξιχνιάσουν την άσπρη σκόνη του θανάτου.

Λίγες εβδομάδες μετά τους «Δίδυμους Πύργους» και μέχρι τις αρχές του 2002 ξεσπάει μία νέα παγκόσμια απειλή, η υπόθεση «άνθρακας». Εδώ φαίνεται, ότι το σχέδιο κατατρομοκράτησης της ανθρωπότητας περνά στην κύρια φάση του, στα σενάρια παραπληροφόρησης. Ταχύτατα ο πανικός του «άνθρακα» διαδίδεται σε όλο τον κόσμο μέσω των Μ.Μ.Ε.. Περίεργοι φάκελοι με διαφόρων ειδών λευκές σκόνες χωρίς αποστολέα στέλνονταν σε δημόσιες υπηρεσίες και δημόσια πρόσωπα σε όλο τον κόσμο. Στις Η.Π.Α. σχεδόν όλοι οι στρατιωτικοί υποχρεώνονται να δεχθούν το πειραματικό εμβόλιο αντιάνθρακα με πολύ βαριές παρενέργειες και θανάτους που παρασκευάστηκε από την οικονομικά ανερχόμενη Φαρμακευτική Εταιρεία Bioshield. Στον υπόλοιπο κόσμο έγινε μεγάλη προμήθεια εμβολίων άνθρακα, τα οποία ποτέ και κανένας δεν χρησιμοποίησε. Η φαρμακευτική εταιρεία Bayer κατάφερε να ξεπουλήσει όλα τα αποθέματα του αντιβιοτικού «Cipro», που υποτίθεται, ότι θεράπευε την μόλυνση από τον άνθρακα. Χάριν των αστρονομικών πωλήσεων του σκευάσματος αυτού η Bayer βελτίωσε τις οικονομικές και επενδυτικές δυνατότητές της, απέφυγε την οικονομική πτώση στην οποία ήδη βρισκόταν, ανεβάζοντας κατακόρυφα τις μετοχές της στο χρηματιστήριο της Wall-Street.

Και ενώ η παράνοια του «άνθρακα» φαινόταν ότι εξασθενούσε, ένας νέος παγκόσμιος συναγερμός χτύπησε ξαφνικά. Αυτή την φορά ήταν «η ευλογιά» ασθένεια ήδη εξαφανισμένη, η οποία θα μπορούσε δήθεν να διαδοθεί οποιαδήποτε στιγμή από τρομοκράτες, που θα ήθελαν να προκαλέσουν μαζική καταστροφή. Η είδηση χτύπησε και την πόρτα της χώρας μας χωρίς να προκαλέσει ιδιαίτερο πανικό. Στις Η.Π.Α. και στην Ευρώπη ο κόσμος έκανε ουρές στα φαρμακεία για ν’ αποκτήσει το εμβόλιο «της ευλογιάς». Όλα τ’ αποθέματα εμβολίων κατά «της ευλογιάς» εξαντλούνται ενώ νέα τεράστια παραγωγή θα ικανοποιήσει την μεγάλη ζήτηση. Οι Φαρμακοβιομηχανίες θα αυξήσουν κι άλλο τα κέρδη τους, αφού οι μετοχές τους αποτελούν πλέον τα ισχυρότερα χαρτιά στα παγκόσμια χρηματιστήρια. Όταν οι συμφωνίες κλείνονται και όλοι έχουν πάρει τα μερίδιά τους ο συναγερμός παύει αυτόματα. Τότε όλα τα μέσα ενημέρωσης παύουν να μιλούν πλέον για άνθρακα και ευλογιά.

Eξώφυλλο του ΤΙΜΕ, περιοδικού παγκόσμιας εμβέλειας, που προπαγάνδιζε τον υποτιθέμενο ιό SARS, που δεν ήλθε ποτέ.

Μεταξύ 2003 και 2004 κάνει την εμφάνισή της μία νέα υπόθεση σκευωρίας με μία νέα εφεύρεση, το «SARS». Για τις ανάγκες της νέας πλύσης εγκεφάλου προβάλλονταν σε όλο τον κόσμο εικόνες ανθρώπων προστατευμένων με ειδικές μάσκες μιας χρήσης. Οι ειδικοί συμβούλευαν να αγγίζουμε τους διακόπτες των ανελκυστήρων με γάντια και να μην παραμένουμε σε κλειστούς χώρους. Η νέα αυτή κατάσταση φόβου και πανικού μιλούσε για έναν φονικό ιό, όπου κανείς δεν μπορούσε να υπολογίσει πότε θα έφθανε, ούτε τι θα μπορούσε ακριβώς να είναι, αλλά ο οποίος αργά ή γρήγορα θα έκανε την εμφάνισή του και θα προκαλούσε πολλές χιλιάδες νεκρούς.Την ίδια εποχή αρχίζει να γίνεται πιστευτό, ότι ένα είδος γρίπης που συνοδεύεται από πνευμονία και εμφανίστηκε στην Ν.Α. Ασία, συνδέεται μ’ έναν νέο coronavirus (είδος ιού) που θα μπορούσε να είναι ένα απ’ τα πρώτα σημάδια της πανδημίας που όλοι περίμεναν. Κλινικά δίνεται το όνομα «SARS» και η υπόθεση αυτή θα αποτελέσει το πρώτο θέμα συζητήσεων σε όλη την Δύση. Τότε οι «ειδικοί» θέτουν στον κόσμο το δίλημμα εάν το «SARS» θα αποτελέσει την τρομερή πανδημία που αναμενόταν να ξεσπάσει. Με την αναγνώριση του υπεύθυνου ιού της γρίπης αυτής, οι φαρμακευτικές εταιρείες πέφτουν με τα μούτρα στην έρευνα για να κατασκευάσουν το σωτήριο εμβόλιο.

Η υστερία ανάβει κόκκινο, αφού όλα τα αεροδρόμια των Η.Π.Α. πρότειναν σε όλους όσους είχαν αφιχθεί από χώρες της Ν.Α. Ασίας, ότι έπρεπε να περνούσαν από εξετάσεις και να εμβολιάζονταν, ενώ ανάγγειλαν ότι θα χρησιμοποιούσαν και τον στρατό για να επιβάλλει τις καραντίνες, όταν θα κρινόταν αναγκαίο. Σε όλο τον κόσμο οι «ειδικοί» της υγείας πρότειναν σε όλους τους πολίτες των χωρών τους, πως έπρεπε να εμβολιαστούν με το διαθέσιμο εμβόλιο της εποχικής γρίπης, όπου κι αν δεν είχε καμία σχέση με τον «SARS» και δεν προστάτευε απ’ αυτόν ήταν χρήσιμο και έπρεπε να γινόταν! Ο κόσμος συσσωρευόταν στα φαρμακεία, δημιουργήθηκε ξανά σύγχυση και πολλοί νόμιζαν ότι το εμβόλιο ενάντια στην απλή γρίπη αποτελούσε την πανάκεια για την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους απ’ την επικείμενη θανατηφόρα πανδημία που ερχόταν. Και όταν αρκετές χώρες ξεπούλησαν όλα τα αποθέματα των εμβολίων τους και παρήγγειλαν νέα, τότε και ο συναγερμός έπαψε. Οι Φαρμακοβιομηχανίες πλούτισαν ακόμη περισσότερο. Ξαφνικά και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα όλοι θα ξεχάσουν το «SARS».

Οι Φαρμακοβιομηχανίες
και οι γρίπες «των πτηνών» και «των χοίρων»

Φτάνουμε στο καλοκαίρι του 2005 όπου κάνει την εμφάνισή της η περιβόητη γρίπη των πτηνών. Η γρίπη αυτή έχει παρουσιαστεί και καταγραφεί στην Ευρώπη ήδη από τα μέσα του 18ου αιώνα. Πολλοί είναι οι ιοί που προσβάλλουν τα είδη των πτηνών και καταγράφονται με τις περίεργες ονομασίες όπως Η5Ν2, Η7Ν1, Η7Ν3 κ.α. Όλες οι περιπτώσεις αυτές εδώ και αρκετές δεκαετίες αντιμετωπίστηκαν αποτελεσματικά με τα συνήθη κτηνιατρικά μέτρα, όπως συμβαίνει με τις τυπικές ασθένειες που προσβάλλουν τα υπόλοιπα κατοικίδια ζώα, όπως τους σκύλους και τις γάτες. Όσο για τους 59 θανάτους από τον Η5Ν1 οφείλονται απλά στην κακή τήρηση των κανόνων υγιεινής στα ορνιθοτροφεία της Ασίας. Κάτι που συνέβαινε και εξακολουθεί να συμβαίνει κατά τελευταία 200 έτη απ’ όσο τουλάχιστον γνωρίζουμε. Μέσα απ’ όλους αυτούς τους ιούς οι «ειδικοί» της υγείας αναγνώρισαν έναν και μόνο, έναν ιδιαίτερα κακό, τον Η5Ν1, ο οποίος σύντομα «θα» μεταλλασσόταν και «θα» εξόντωνε μαζικά την ανθρωπότητα. Εδώ ξεκίνησε η γνωστή παραπληροφόρηση των μαζών που συνοδευόταν πάλι από ομαδική ψύχωση.

Τα σενάρια θα μιλήσουν για επιδημία γρίπης που θα μπορούσε να είναι ισάξια με την Ισπανική του 1818-19, που σκότωσε μέσα σε λίγους μήνες 50 εκ. Ευρωπαίους. Ο ιός, που όλοι ανακοίνωσαν ως άμεσο και επικίνδυνο δεν μεταδόθηκε ποτέ από άνθρωπο σε άνθρωπο και φυσικά ήταν και είναι σχεδόν αδύνατον να συμβεί. Πραγματικά, οι ιοί των πτηνών υπάρχουν από πολλούς αιώνες και είναι πρακτικά ακίνδυνοι για τον άνθρωπο. «Ένας νέος ιός που θα γεννιόταν από την ανασύνθεση και την μετάλλαξη ενός ιού των πτηνών με έναν ιό της εποχιακής γρίπης δεν υπήρξε ποτέ και δεν γνωρίζουμε αν ποτέ θα υπάρξει». Αυτό έγραφε ο Ιταλός παιδίατρος και ανοσιολόγος Ερνέστο Μπούργκιο στο δημοσιευμένο άρθρο του «Νόσος των πτηνών. Η ανύπαρκτη πανδημία», που δημοσίευσε στον τύπο της χώρας του. Μόνο το 2004 η Roche είχε πουλήσει Tamiflu για 300 εκ. ευρώ, ενώ οι παραγγελίες των κοινών εμβολίων της γρίπης και άλλων αντιϊκών φαρμάκων στην Ευρώπη άγγιξαν το 1 δις ευρώ φθάνοντας σε απίστευτο ρεκόρ πωλήσεων. Στις Η.Π.Α. ο Τζωρζ Μπους ζήτησε απ’ το Κογκρέσο να διαθέσει επτά εκατ. δολλάρια για την απόκτηση φαρμάκων και εμβολίων ενώ ταυτόχρονα μίλησε για στρατιωτική κινητοποίηση. Οι Φαρμακευτικές Εταιρείες, ο υπουργός εξωτερικών Ντόναλτ Ράμσφελτ και άλλοι κρατικοί υπάλληλοι της κυβερνήσεως Μπους, ο Τόνυ Μπλερ και άλλοι πολιτικοί επίσημα μέλη των Φαρμακοβιομηχανιών, γίνονται πάμπλουτοι.

H διακωμώδηση της «νόσου των πτηνών» από τον Τζ. Πανούση, ως «νόσος των φτηνών» προκάλεσε έντονες αντιδράσεις εκκλησιαστικών κυρίως κύκλων με προεξάρχοντα το μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, κ. Άνθιμο

Το παρασκήνιο

Στα μέσα του Σεπτέμβρη του 2005 έγινε στην Μάλτα μία Πανευρωπαϊκή Ιατρική Σύνοδος για την γρίπη με χορηγούς τις εταιρείες παραγωγής αντιγριπικών εμβολίων και αντιϊκών φαρμάκων. Μεταξύ αυτών και η Roche. Εκεί από τα χείλη του γενικού διευθυντή του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ) ανακοινώθηκε επίσημα ότι: «Δεν γνωρίζουμε πότε αλλά μία πανδημία γρίπης αναμένεται να πραγματοποιηθεί. Λείπει μόνον μία συνθήκη για την πραγματοποίηση αυτού του γεγονότος, ένας ιός ικανός να μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο». Επίσης είπε ότι «ο αντιγριπικός εμβολιασμός συνιστάται, διότι θωρακίζει τον οργανισμό και σαν ψυχολογική συνήθεια». Δηλαδή το κοινό εμβόλιο κατά της γρίπης αν και δεν βοηθά ιατρικά, βοηθά ψυχολογικά, ως placebo-ψευδοφάρμακο δηλαδή! Όμως ο ιατρός Ερνέστο Μπούργκιο μας εξηγεί: «Αν υπάρχει μία χρονιά που το κοινό αντιγριπικό εμβόλιο δεν συνίσταται είναι ιδιαίτερα εκείνη κατά την οποία υπάρχει φόβος πανδημίας. Αν είναι αλήθεια, ότι ένας εκ των κινδύνων είναι ο ιός Η5Ν1, αυτός θα μπορούσε να επανασυνδυαστεί με την εμβολιαστική ρίζα αποκτώντας τα αντιγόνα, με κίνδυνο να ξεσπάσει στο εμβολιασμένο άτομο ένας πραγματικός κυκλώνας στα κύτταρά του. Ένας κανόνας που υπάρχει σε περίπτωση πανδημίας είναι, ότι ο προληπτικός εμβολιασμός αποτελεί μία στρατηγική πολύ επικίνδυνη». (Βλ. "Εμβολιασμοί: Ωφελούν ή βλάπτουν;")

Δηλαδή αν κατά την προδρομική περίοδο μίας ασθένειας γίνει εμβολιασμός (χρονικό διάστημα, που μπορεί να κρατήσει από 4 ημέρες ως και 3 μήνες χωρίς να εμφανίζονται καθόλου συμπτώματα), τότε όπως λέει και ο Μπούργκιο, τα αποτελέσματα είναι βαριές και ανεπανόρθωτες βλάβες, ή θάνατος. Πληροφοριακά για τους γονείς, που δέχονται τόσο απρόσκοπτα να εμβολιάζουν τα παιδιά τους ή τον εαυτό τους, κάθε φορά πριν το πραγματοποιήσουν θα πρέπει να προσεύχονται... Αυτό διότι ο εμβολιασμός ενδέχεται να συμπέσει μέσα στην προδρομική περίοδο της ασθένειας.

Η στρατηγική του marketing των μεγάλων Φαρμακοβιομηχανιών έχει πλέον σαν στόχο της τους υγιείς ανθρώπους, όσοι λίγοι έχουν πλέον απομείνει. «Για να πουληθούν τα φάρμακά μας πρέπει να εφεύρουμε αρρώστιες», ήταν το δισέλιδο άρθρο της Γαλλικής εφημερίδας «Le Monde Diplomatique» τον Μάιο του 2006, που ταρακούνησε το κατεστημένο των Φαρμακευτικών Εταιρειών στην Ευρώπη. Στο άρθρο αναλύεται η νέα αυτή τακτική, που θέλει νέους πελάτες, που να νομίζουν ότι κινδυνεύουν, για να πωλούνται τα νέα πανάκριβα και επικίνδυνα φάρμακα. Και φυσικά τα χημικά φάρμακα και τα εμβόλια δεν κάνουν τίποτε άλλο απ' το να διευρύνουν την πελατεία των Φαρμακοβιομηχανιών δημιουργώντας νέους πελάτες - αρρώστους στην «Επιχείρηση Ασθένεια». (Βλ. «Φαρμακοβιομηχανίες: η παγκόσμια απειλή»).

O oίκος Ροκφέλλερ και το «φιλανθρωπικό του ίδρυμα» χρηματοδοτεί πολλά πειράματα για νέες γενιές χημικών φαρμάκων. Ο οίκος αυτός είναι ο δημιουργός της χημικής Φαρμακευτικής στις Η.Π.Α.

«Την ίδια στιγμή ο Βρετανικός φαρμακευτικός όμιλος Glaxo Smith Kline ανακοίνωσε σήμερα, ότι παρέδωσε 100.000 δόσεις του αντι-ιϊκού σκευάσματος Relenza στις Μεξικανικές αρχές, προσθέτοντας ότι αναζητεί τρόπους αύξησης της παραγωγής του». Είναι η τελευταία είδηση που δημοσιεύτηκε στον ηλεκτρονικό τύπο για την παραγωγή και την διάθεση των εμβολίων για την νέα γρίπη των χοίρων, που υποτίθεται, ότι πλήττει την ανθρωπότητα.

Οι Φαρμακοβιομηχανίες τα τελευταία έτη έχουν θέσει σε πράξη ένα είδος εκβιασμού που λέει, ότι σε περίπτωση πανδημίας τα εμβόλια θα μοιραστούν μεταξύ των χωρών, που καταναλώνουν κάθε χρόνο τουλάχιστον το 1/3 των αποθεμάτων των υπαρχόντων εμβολίων τους. Δηλαδή κάθε χρόνο κάθε κράτος θα πρέπει να εμβολιάζει το 33% του πληθυσμού του άνευ λόγου και αιτίας. Όμως εδώ εμφωλεύει πάντοτε ο κίνδυνος γι’ αυτές να δεχθούν δικαστικές κυρώσεις σε περίπτωση, που κάποιοι βλαφτούν απ’ το εμβόλιο. Σύμφωνα με πρόσφατο νόμο, που κατάφεραν να περάσουν στην Ευρώπη την αποζημίωση για βλάβη από εμβολιασμούς την πληρώνουν τα κράτη, ενώ στις Η.Π.Α. πληρώνουν κατευθείαν οι Φαρμακευτικές Εταιρείες. Όμως τον Νοέμβριο του 2005 ο τότε συνήθης ύποπτος Τζωρζ Μπους με ειδικό ομοσπονδιακό νόμο που τον ονόμασε «Βιοάμυνα πανδημικό εμβόλιο και ανάπτυξη φαρμάκων» (Νο S. 1873) επέβαλλε στους Αμερικανούς να εμβολιαστούν σχεδόν υποχρεωτικά ενάντια σε μία ασθένεια που δεν υπήρχε. Ο νόμος αυτός έδωσε πλέον την απόλυτη κάλυψη των Φαρμακευτικών Εταιρειών από τις παρενέργειες των εμβολίων, αφαιρώντας το μέχρι τώρα συνταγματικό δικαίωμα των Αμερικανών σε περίπτωση βλάβης ή θανάτου. Σήμερα ο παγκόσμιος τζίρος των φαρμάκων ξεπερνά τα 700 τρις δολλάρια!

Οι χοίροι αποτελούν απαγορευμένο ζώο στην διατροφή των Μουσουλμάνων. Αλλά και τα εμβόλια αποτελούν μία απαγορευμένη μέθοδο πρόληψης υγείας για τον Μουσουλμανικό κόσμο. Επίσης σε πολλές Αραβικές ιστοσελίδες κυριαρχεί η άποψη, ότι τα εμβόλια αποτελούν «Σιωνιστική συνωμοσία». Μήπως τελικά έχουν δίκιο;

Πρόκειται για μία πυραμίδα δομημένη από πλούτη και εξουσία, που στην κορυφή της βρίσκονται κάποια πολύ σκοτεινά και άρρωστα μυαλά, που οι εντολές τους μεταφέρονται στους εντολοδόχους τους δηλαδή τους κυβερνήτες των διαφόρων κρατών και από εκεί στα εκτελεστικά τους όργανα: Κρατικοί μηχανισμοί, Media, Ιατρικά Κέντρα (Ιατροί Χωρίς Σύνορα, Γιατροί του Κόσμου), Χριστιανικές ιεραποστολικές κοινότητες, Φιλανθρωπικές Εταιρείες (Unicef, W.W.F.), κ.ά.

Οι οργανισμοί αυτοί εμπλέκονται σ’ ένα σκοτεινό κουβάρι με τα οργανωμένα καρτέλ των Πολυεθνικών όπως οι Φαρμακοβιομηχανίες, οι Πετρελαϊκές Εταιρείες, οι Τράπεζες, η υποτιθέμενη Αλ Κάϊντα κ.ά. Είναι γνωστό, ότι τα μέλη της οικογένειας Λάντεν ήταν προσωπικοί φίλοι του Τζωρζ Μπους και φυγαδεύτηκαν στην Σ. Αραβία από τις Μυστικές Υπηρεσίες των Η.Π.Α. την 11η Σεπτεμβρίου. Αλλά και πολλά μέλη των κυβερνήσεων Η.Π.Α. και Μ. Βρεταννίας είναι υψηλόβαθμα στελέχη των Φαρμακευτικών και Πετρελαϊκών Εταιρειών. Όλοι αυτοί εμπλέκονται σ’ ένα τερατώδες σύμπλεγμα, που αν και εμφανίζονται ως εχθροί μεταξύ τους αποτελούν ουσιαστικά τους στυλοβάτες του παγκοσμίου εξουσιασμού. Ταχύτατα τα ελεγχόμενα Μ.Μ.Ε. εκτελούν την διάχυση της παραπληροφόρησης και του φόβου σε παγκόσμια κλίμακα. Άλλωστε και οι ειδήσεις που μας σερβίρουν τηλεοπτικές και έντυπες αποτελούν ένα κοκτέιλ αρνητικότητας, φόβου και καταστροφών. Αποτέλεσμα ο φόβος, ο τρόμος και τα μίση να έχουν πλέον φωλιάσει μέσα στις ανθρώπινες ψυχές. Ο άκρατος πλουτισμός των λίγων και εκλεκτών και η κυριαρχία επί των μαζών μέσω του φόβου και της τρομοκρατίας, συνάδει με τις βιβλικές επιταγές περί καθυποτάξεως όλων των λαών της γης: «Τον Κύριον των δυνάμεων αυτόν αγιάσατε και αυτός ας είναι ο φόβος σας και αυτός ας είναι ο τρόμος σας» (Ησαΐας κεφ. Θ , παρ.13).

Αριστερά νεαρή Μεξικανή προσεύχεται στην Παναγία εν όψει της γρίπης των χοίρων. Δεξιά ιερείς του καθεδρικού ναού της πόλης του Μεξικού περιφέρουν άγαλμα του Ιησού στους δρόμους της Μεξικανικής πρωτεύουσας, ύστερα από δέηση υπέρ της προστασίας του ποιμνίου από την γρίπη των χοίρων (φωτ. εφημ. «Καθημερινή».) Το ένα μεγάλο ψέμα προσπαθεί να πιαστεί απ’ το άλλο μεγάλο ψέμα.

Επίλογος

Η υποθέση αυτή παραπληροφόρησης και κατατρομοκράτησης των μαζών παγκοσμίως, συνοδεύεται από την υπερβολική αύξηση της νοσηρότητας των ανθρώπων του πλανήτη και από την μαζικοποίηση των ανθρωπότητας σε μαντρί ως «ποίμνιον». Πλέον η εξασθενημένη και άρρωστη ζωή μας είναι κάτω από τον πλήρη έλεγχο και την παρακολούθηση του Μεγάλου Αδελφού-Big Brother. Άλλοι κανονίζουν πλέον για το πως σκεπτόμαστε, τι θα αισθανόμαστε, τι θα πιστεύουμε, τι θα τρώμε, σε τι ηλικία θα αρρωσταίνουμε και πότε θα πεθαίνουμε. Όπως και στην κινηματογραφική ταινία Matrix, όπου όλοι οι άνθρωποι της γης ζούσαν υπνωτισμένοι και κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί την πραγματικότητα, έτσι κι εμείς, οι σημερινοί άνθρωποι, ζούμε ως άλλοι δεσμώτες κάτω από ένα αόρατο καθεστώς πλήρους χειραγώγησης. Αλλά και στις ταινίες Zeitgeist 1 και 2 (βλ. Ενότητα ΠΟΛΥΜΕΣΑ), που δεν βγήκαν ποτέ στους κινηματογράφους για λόγους ευνόητους, ξεδιπλώνεται (εν μέρει μόνο) η απρόσκοπτη απάτη και η ελεεινή χειραγώγηση του συστήματος εις βάρος των ανθρώπων.

Στο εγγύς μέλλον η επιβίωση του ανθρώπινου είδους είναι πλέον αμφισβητήσιμη, εάν οι συνάνθρωποί μας σε όλο τον πλανήτη δεν ξυπνήσουν γρήγορα απ' τον τεχνητό εφιάλτη του Matrix, στο οποίο μας έχουν βυθίσει οι δεσμοφύλακες εξουσιαστές μας.

Βασίλειος Μαυρομμάτης
28.04.09 Ομοιοπαθητικός, μέλος Σ.Ο.Ε.

Άνθρωπος ο Χειραγωγήσιμος

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sun, 29 Mar 2009 12:10:00 +0000

Γιατι δεν έσβησα τα φώτα στις 20:30 το Σάββατο 28 Μαρτιου 2009

Η παραπάνω φράση θα μπορούσε να είναι ένας εναλλακτικός τίτλος της τρέχουσας ανάρτησης. Έχω όμως την πρόθεση να επεκταθώ λίγο περισσότερο πάνω στο θέμα της χειραγωγησιμότητας και έτσι προτιμώ τον γενικότερο τίτλο "Άνθρωπος ο Χειραγωγήσιμος" ή αν το θέλετε "Homo Chiragogisimus".

Εδώ και αρκετές μέρες τα διάφορα μέσα ενημέρωσης μας βομβαρδίζανε με την πληροφορία οτι το Σάββατο 28 Μαρτίου, από τις οκτώ και μισή μέχρι και τις εννέα και μισή το απόγευμα θα είναι η "Ώρα της Γής". Για μια ώρα λοιπόν θα έπερεπε κάθε "συνειδητοποιημένος" περί τα της οικολογίας θέματα πολίτης να σβήσει τα φώτα στο σπίτι του και συνεπώς να περάσει την ώρα ανάβοντας κεριά ή ότι άλλο δεν χρησιμοποιεί ηλεκτρικό ρεύμα για να φωτίζεται μέσα στο σκοτάδι. Από τα μέσα ενημέρωσης τώρα, τουλάχιστον τα τηλεοπτικά, κανένα δεν θα έσβηνε τα φώτα του, ούτε θα σταματούσε να εκπέμπει τα προγράμματά του: κανείς δεν μας προέτρεψε να σβήσουμε εκτός από τα φώτα και την τηλεόραση και, βέβαια, τα κανάλια συνέχισαν να εκπέμπουν καθ' όλη τη διάρκεια της ώρας αυτής. Το "καλό παράδειγμα" θα έδιναν πολλοί επίσημοι φορείς και πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος της δημοκρατίας. Τα μέσα ενημέρωσης δεν παρέλειπαν να επαναλαμβάνουν συνεχώς οτι εμείς οι Έλληνες θα ήμασταν τα "καλά παιδιά", μια που η χώρα μας είχε την πρωτιά όσον αφορά την (μελλοντική) συμμετοχή της στην "Ώρα της Γής". Λοιπόν, να μια είδηση για να ανεβάσουμε την εθνική μας υπερηφάνεια. Αλλά ας μη βιαζόμαστε, μια που τα ίδια μέσα δεν παρέλειπαν να τονίζουν επιπλέον οτι παρά τη μεγάλη μας συμμετοχή σε αυτή την σκοτεινή "φιέστα" -παρότι ακόμα δεν είχε λάβει χώρα- δεν επιδεικνύουμε την δέουσα ευαισθησία όλες τις άλλες ώρες, μια που στη χώρα μας η οικιακή κατανάλωση ρεύματος αυξάνεται σταθερά. Εθνική υπερηφάνεια λοιπόν για την φιέστα, αλλά ενοχές και πάλι ενοχές για την ενεργειακή μας απληστία αγαπητοί συνέλληνες.

Αλλά, για σταθείτε λίγο. Τι είναι όλα αυτά τα καμώματα με τις ημέρες του Α και τις ώρες του Β; Έχει γεμίσει το ημερολόγιο με όλες αυτές τις υποκριτικές και ανόητες γιορτές, θαρρείς πως η ιδιότητα της μητέρας, η ιδιότητα της γυναίκας, η ιδιότητα του άνδρα (παρασύρθηκα μάλλον, γιατί ο άνδρας δεν πρέπει να έχει την ημέρα του), ο έρωτας, το περιβάλλον (στο οποίο περιλαμβανόμασε ή μήπως είμαστε ξεχωριστοί και απ' έξω;) και τα λοιπά χρειάζονται κάποια ειδική ημέρα ή ώρα εορτασμού, που να καθορίζεται από άγνωστα ή πολυδαίδαλα κέντρα αποφάσεων. Μοιάζει σαν μια νέα θρησκεία να γεννιέται, με χαρακτήρα παγκόσμιο και εκδηλώσεις (θρησκευτκές τελετές;) χωρίς ουσία, που δεν προέκυψαν από ανάγκες και βιώματα κάποιας συγκεκριμένης πολιτείας και που μέχρι τώρα δεν έχουν στο παραμικρό ανεβάσει το πνευματικό ή το πολιτιστικό επίπεδο των ανθρώπων, ούτε και βελτίωσαν σε τίποτα τις συνθήκες διαβίωσής τους.
Μια νέα θρησκεία, που καταναγκάζει τους "πιστούς" σε μια -κατά τα φαινόμενα- εθελοντική συμμετοχή.
Έξυπνο κόλπο, -και συμπληρώνω, όπως θα έλεγε και ο Σωκράτης- μα το Δία! Να σε βάζουν να εκτελείς εντολές, αλλά να αισθάνεσαι οτι το κάνεις με "ελεύθερη βούληση". Έτσι, εκείνοι που όρισαν την εντολή, μπορούν να ελέγξουν από τα γραφεία τους το μέγεθος της χειραγωγησιμότητας του όχλου -όπως αποκαλείται το πλήθος ανθρώπων. Ειδικά το πλήθος των σπιτιών που έσβησαν τα φώτα τους κατά την ορισμένη ώρα είναι πολύ εύκολα μετρήσιμο, μια που οι δορυφόροι και οι υπολογιστές έχουν άριστη συνεργασία. Οι μεν φωτογραφίζουν τη γη και οι δε αθροίζουν, αφαιρούν, πολλαπλασιάζουν, διαιρούν και με λίγες πράξεις δίνουν τα ζητούμενα αποτελέσματα σε πλήθος, σε ποσοστά και, όπου χρειάζεται, με μορφή γραφήματος.

Για εμάς, τους ακροατές και θεατές των μέσων ενημέρωσης, αυτό που είναι γνωστό είναι η προπαγάνδα. Από πού προέκυψε προκαταβολικά η μεγάλη συμμετοχή της χώρας μας, αυτό δεν μπόρεσα να το καταλάβω. Έτσι όπως δόθηκε αυτή η είδηση αποτελεί ένα ατεκμηρίωτο δεδομένο. Εκτός αν κατά βάθος εννοούν οτι το μέγεθος της Ελληνικής συμμετοχής το προκαθόρισαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η προαποφασισμένη -από κάποιους ιθύνοντες- συσκότιση των μνημείων της Πολιτιστικής μας Κληρονομιάς, της Ακροπόλεως για παράδειγμα.

Και όμως, θα έπρεπε να είναι πασιφανές οτι, εδώ και χρόνια, η μέτρηση της χειραγωγησιμότητας είναι ένα διαρκώς εξελισσόμενο πείραμα. Το πείραμα αυτό χρησιμοποιεί αμέτρητους τρόπους. Ένα εργαλείο που ευνοεί τέτοια πειράματα -με παγκόσμια εμβέλεια- είναι ο συνδεδεμένος στο διαδίκτυο ηλεκτρονικός υπολογιστής. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα ιστοπαίγνια. Συχνά ιστολόγοι καλούν άλλους ιστολόγους να συμμετέχουν σε κάποιο "παιχνίδι", βάζοντας μια ανάλογη ανάρτηση. Αν ψάξεις στο διαδίκτυο διαπιστώνεις ότι, σε πολλές περιπτώσεις, το ιστοπαίχνιδο έχει διεθνή διάδοση και είναι αδύνατο να εντοπιστεί η πηγή από την οποία αρχικά εκπορεύτηκε. Τι ζητάει ένα ιστοπαίγνιο; Να ακολουθήσεις λιγότερο η περισσότερο παράλογες εντολές. Ο λόγος για να παίξει κάποιος αυτό το παιχνίδι: Αφού το παίζουν οι άλλοι, ας το κάνω κι εγώ, πάντα με "ελεύθερη βούληση".
Μια καλή εφαρμογή μέτρησης, αλλά και εκμετάλλευσης της χειραγωγησιμότητας έλαβε χώρα με τις γνωστές διαδηλώσεις και τα επεισόδια που εκτυλίχτηκαν μετά τον -τυχαίο κατά τα φαινόμενα- φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από έναν αστυνομικό. Μηνύματα παντού, σε κάθε ηλεκτρονικό μέσο και εφαρμογή όπου "συχνάζουν" νέοι άνθρωποι, οδήγησε τα βήματά τους σε μια δράση, που σε τίποτα δεν ωφέλησε τους υποτιθέμενους στόχους της.
Ακριβώς την ίδια φιλοσοφία ακολουθούν και κάτι περίεργες επιστολές που στέλνονται και σε καλούν να τις διαδώσεις σε ένα συγκεκριμένο πλήθος άλλων ανθρώπων. Αυτές οι επιστολές, τις περισσότερες φορές, σχετίζονται με θρησκευτικά θέματα και μια μέθοδος που χρησιμοποιούν είναι ο μεταφυσικός εκφοβισμός (αν δεν τη στείλεις θα πάθεις αυτό και το άλλο). Άλλα επιχειρήματα -εκτός από τον εκφοβισμό- που χρησιμοποιούνται προκειμένου να εκτελέσεις την εντολή σχετίζονται με την έγερση ελπίδων για καλή τύχη (αν στείλεις την επιστολή σε άλλους είκοσι θα πετύχεις μπλά μπλά μπλά). Και σε αυτές τις περιπτώσεις συνεχίζει να υφίσταται η "ελεύθερη βούληση".

Όλα αυτά τα φαινόμενα, και δεν εννοώ μόνο όσα ανέφερα παραπάνω, μπορούν να ερμηνευτούν και να γίνουν πιο εύκολα και γρήγορα -ει δυνατόν εν τη γεννέσει- αντιληπτά, όταν κάποιος εμβαθύνει και αντιληφθεί τι είναι και πώς εφαρμόζεται η Κοινωνική Μηχανική. Μια γενική ιδέα μπορεί να πάρει όποιος ενδιαφέρεται από το άκρως σημαντικό άρθρο, που δημοσιεύτηκε κατά το παρελθόν από το περιοδικό Strange, "Κοινωνική Μηχανική".

Ο Κωστής Παλαμάς για τους Καλόγερους

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Mon, 23 Mar 2009 19:10:00 +0000

Αυτό το ποίημα του Κωστή Παλαμά δεν το διδαχτήκαμε στα δώδεκα χρόνια πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής μας στο σχολείο. Το διάβασα πρόσφατα στο ιστολόγιο του Στέλιου Φραγκόπουλου sfrang και θεωρώ οτι κάθε αναμετάδοση αυτού του ποιήματος είναι επωφελής. Διαβάστε το αμέσως παρακάτω:

Οι καλόγεροι

του Κωστή Παλαμά

Είμαστ' οι άνεργοι και οι άχαροι,
και της ζωής είμαστ' εμείς οι καταλαλητάδες,
για να πατάμε και να σβήνουμε είμαστε
τα ωραία και τ' αληθινά, τ' άνθια και τις λαμπάδες.

Τον ήλιο και τα ηλιόχαρα οχτρευόμαστε,
και τις αγάπες της καρδιάς και του παιδιού τα γέλια,
με νεκροσάβανο σκεπάζουμε
το Λόγο τον τετράψυχο στα γαληνά Βαγγέλια.

Είμαστ' ο κούφιος ήχος ο παράταιρος
στων κεραυνών το ταίριασμα και στων κελαϊδημάτων,
χαλάσματα και σκιάχτρα κάνουμε
τους θείους ναούς και τα λευκά κορμιά των αγαλμάτων.

Μα να ο ραγιάς τα σύντριψε τα σίδερα,
«Ζωή!» ο Τεχνίτης έκραξε, Σοφέ, αλαλάζεις «Νίκη!»
φύγαμε τότε και τρυπώσαμε
μέσ' στων ερήμων τις μονιές και γίναμεν οι λύκοι.

Και τώρα κάθε που απαντήσουμε
την Υπατία την άτρομην Ιδέα την αστρομάτα,
τη σφάζουμε, τη χιλιοκομματιάζουμε,
και - ω λύσσα! - τα κομμάτια της τα ρίχνουμε στη στράτα.

Πρόσκληση για την Παρουσίαση του Βιβλίου "Αντίο AIDS" σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Fri, 13 Mar 2009 14:50:00 +0000

Πρόσκληση:

Η άλλη πλευρά του AIDS, στην Ελλάδα
Παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Παπαγιαννίδου – Σεν Πιερ “Αντίο AIDS!” την Τρίτη 7 Απριλίου 2009, Παγκόσμια Ημερα Υγείας, στο βιβλιοπωλείο Ιανός, στις 12.30 το μεσημέρι, Αθήνα.

Ομιλητές: ο καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, Σικάγο, Dr. Andrew Maniotis

ο ανταποκριτής μας στην Ουάσινγκτον Λάμπρος Παπαντωνίου

η εκδότρια του βιβλίου στα αγγλικά Janine Roberts (Impact Investigative Media)

Συντονιστής: ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πέτρος Αργυρίου

Ομοίως, στη Θεσσαλονίκη, παρουσίαση του βιβλίου την Τετάρτη 8 Απριλίου 2009, στο Μουσείο Αθλητισμού Θεσσαλονίκης, στις 7.30 το βράδυ.

Περισσότερα για το βιβλίο Αντίο AIDS βρίσκονται σε προηγούμενη ανάρτηση.

Για την Διαφθορά στον Χώρο της Ιατρικής

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Mon, 09 Mar 2009 15:01:00 +0000

Από το Βήμα της Παρασκευής 6 Μαρτίου 2009:

Η διαφθορά στον ιατρικό τομέα σε ένα βιβλίο 272 σελίδων

ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Δεν εκόμισε γλαύκα εις Αθήνας, αλλά χρειάστηκε δύο χρόνια για να αποδείξει αυτό που όλοι γνωρίζουμε: τη διαφθορά στο ιατρικό λειτούργημα. Και όχι μόνον. Ο αυστριακός δημοσιογράφος Χανς Βάις παρακολούθησε εξάμηνη εκπαίδευση προκειμένου να αποκτήσει προσόντα φαρμακευτικού αντιπροσώπου. Και μέσω μιας «συμβουλευτικής εταιρείας» που του διευκόλυνε την είσοδο στα ενδότερα των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών, σήκωσε το καπάκι του οχετού της συναλλαγής των εμπόρων της υγείας με τους επίορκους λειτουργούς του Ιπποκράτη.

Το εξώφυλλο του βιβλίου «Διεφθαρμένη Ιατρική» όπου η πλαστική συσκευασία περιέχει αντί χαπιών... κέρματα ευρώ

Αυτά που ήδη γνώριζε ως ιατρικός συντάκτης τα επιβεβαίωσε με την επίπλαστη ιδιότητά του, παίρνοντας «εκ των έσω» μέρος σε ιατρικά συνέδρια, ανασκάπτοντας τα απόρρητα αρχεία του φαρμακευτικού μάρκετινγκ, μιλώντας «επαγγελματικά» με αργυρώνητους κλινικάρχες και μεγαλογιατρούς. Το απόσταγμα αυτής της τρομακτικής εμπειρίας το συμπύκνωσε σε ένα βιβλίο 272 σελίδων που κάνει θραύση: «Κοrrupte Μedizin» ή «Διεφθαρμένη Ιατρική», έκδοση του γερμανικού οίκου «Κiepenheuer & Witsch» της Κολονίας. Πολύτιμη ήταν στις έρευνές του η βοήθεια της ένωσης ΜΕΖΙS την οποία έχουν συστήσει γερμανοί γιατροί πιστοί στον όρκο τουςκαι το όνομά της τα λέει όλα: M ein E ssen Z ahle I ch S elbst («Το φαγητό μου το πληρώνω μόνος μου»). Στη σελίδα τους στο Διαδίκτυο αναρτούν αντενδείξεις φαρμάκων και καταγγέλλουν αντιδεοντολογικές συμπεριφορές συναδέλφων τους.

Γιατί είναι τόσο ακριβά τα φάρμακα; Οι εταιρείες απαντούν ότι απαιτούνται τεράστιες επενδύσεις στην έρευνα για νέα σκευάσματα που κάνουν καλό στους ασθενείς. Ο κ. Βάις αποδεικνύει ότι η «έρευνα και ανάπτυξη» δεν είναι αμιγώς επιστημονική, καθώς στην κατηγορία αυτή οι εταιρείες εντάσσουν μυθώδη ποσά που προορίζονται για το μάρκετινγκ υπό την κακή του έννοια, για εξαγορά συνειδήσεων που ρέπουν στην κατευθυνόμενη συνταγογράφηση αλλά και για άλλες δραστηριότητες που ενίοτε φλερτάρουν με την παρανομία. Αποκαλύπτει ασυνείδητους διευθυντές κλινικών που επιτρέπουν αντιδεοντολογικές πρακτικές και έρευνες εκτός ορίων ηθικής με θύματα ανύποπτους ασθενείς που νοσηλεύουν. Γράφει για τη συνήθη πρακτική της εξαγοράς ιατρικών συνειδήσεων με διάφορα «δώρα», πληρωμένες συμμετοχές σε συνέδρια, συμπόσια και μύρια όσα άλλα.

Οι «χρυσοί», οι «αργυροί» και οι «χάλκινοι». Στο βιβλίο περιγράφεται και η πολύ αποδοτική στρατηγική της Βayer: «Λίγα χρήματα σε γιατρούς που απλώς συνταγογραφούν...πολλά χρήματα σε όσους διαμορφώνουν γνώμη άλλων γιατρών,δηλαδή σε ερευνητές και καθηγητές που έχουν κάποιο όνομα». Αυτοί είχαν κασέ ως 2.400 ευρώ την ώρα.

Πωλούνται τα στοιχεία του Facebook

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sun, 08 Mar 2009 17:31:00 +0000

Η είδηση όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ισοτιμία, 7/3/2009:

Γράφει ο Αιθεροβάμων

αγαπητοί αναγνώστες της Ισοτιμίας, είναι κάποιος ή κάποιοι από εσάς μέλος της μεγάλης, μα πολύ μεγάλης πια οικογένειας του Facebook; Φαντάζομαι -όπως έκανε και ο γράφων- να σπεύσατε μετά τα τελευταία γεγονότα να πάψετε να είστε μέλος, ώστε να σώσετε ό,τι μπορείτε από την ιδιωτική σας έκθεση σ’ αυτή την ιδιοφυή μιντιακή μηχανή συλλογής πληροφοριών και socializing.

Ο Αιθεροβάμων ομολογεί ότι δεν είχε δώσει την πρέπουσα σημασία στο ιντερνετικό αυτό φαινόμενο ως το περασμένο καλοκαίρι. Η διείσδυση του Ιnternet κατά το 2007 και όλο το 2008 είμαι πεπεισμένος ότι στην Ελλάδα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο facebook.

Ας ξεκινήσουμε όμως από το Φεβρουάριο του 2004, όταν ο Mark Zuckenberg πρώην πια φοιτητής του Harvard- επινόησε ένα social network, στο οποίο θα συμμετείχαν μόνο φοιτητές και διδακτικό προσωπικό του πανεπιστημίου. Σύντομα η επιτυχία εξαπλώθηκε στο ΜΙΤ και στο Boston University, αλλά και σε μερικές δεκάδες ακόμη πανεπιστημιακές σχολές της Αμερικής.

Ο πανέξυπνος Zuckenberg κατάλαβε ότι το επόμενο βήμα ήταν τα πανεπιστήμια της Ευρώπης και σε λίγο δικαίωμα εγγραφής θα είχαν όλοι οι νέοι του πλανήτη… Έσφαλε όμως, γιατί σήμερα, σχεδόν 5 χρόνια μετά, 150 εκατ. μέλη κάθε ηλικίας επικοινωνούν μεταξύ τους, ανεβάζουν εκατομμύρια φωτογραφίες τους ημερησίως (προσέξτε το αυτό), διαφημίζουν εκδηλώσεις τους, φλερτάρουν, κλείνουν ταξίδια, βρίσκουν χαμένους παιδικούς φίλους.

Τέλος, ένα μεγάλο μέρος μελών χρησιμοποιεί το Facebook ως ένα νέο μιντιακό μέσο προβολής δραστηριοτήτων… Από μια απλή έκθεση ζωγραφικής ως μια συναυλία… Και όλα αυτά δωρεάν!!! Ή μήπως δεν είναι ακριβώς δωρεάν… Γιατί άραγε η Yahoo! έσπευσε να προσφέρει ένα δισ. δολάρια για να αγοράσει το «μαγαζί» από τον Zuckenberg; Γιατί η Google ανέβασε την προσφορά σε 2,5 δισ. δολάρια; Γιατί το ίδιο το Facebook ανεβάζει την αξία του σε 8 δισ. δολάρια εντός της επόμενης τριετίας, οπότε και σκοπεύει να μπει σε κάποιο είδος διαπραγμάτευσης;

Ο μόνος που κατάφερε να έχει μια κάποια προνομιακή σχέση με τον Zuckenberg για το Facebook είναι ο Bill Gates, ο οποίος δίνοντας κοντά 250 εκατομμύρια δολάρια πριν από 15 μήνες, αγόρασε το 1,6% των μετοχών, δίνοντας έμμεσα έτσι μια αξία της τάξεως των 15 δισ.

Τα έσοδα του Facebook από τις διαφημίσεις δεν ξεπερνούν τα 150 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, ίσως το 2008 να φτάσουν τα 200 εκατομμύρια, αλλά σκεφτείτε την υπεραξία που αποκτά η λίστα των μελών του Facebook στα χέρια του Zuckenberg, με όλες τις πληροφορίες που καλείται το εγγραφόμενο μέλος να δώσει στον «αόρατο εγγραφέα», προκειμένου να μπει στο μαγικό του κόσμο.

Ελάχιστοι από εμάς διάβασαν όταν έκαναν εγγραφή τους όρους που αποδεχτήκαμε προκειμένου να εγγραφούμε. Δεκαπέντε σελίδες όρων χρήσης, που περιληπτικά μας ενημερώνουν ότι η υπηρεσία έχει δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα προσωπικά μας στοιχεία, τις φωτογραφίες μας και τις προτιμήσεις μας και τα πάντα για δικές της χρήσεις!

Φυσικά κάποιοι δήλωσαν ψεύτικη ημερομηνία γέννησης, αλλά σε ένα network τόσο μοντέρνο, φιλελεύθερο και «εφιαλτικά φιλειρηνικό και χωρίς φραγμούς» ποιος ο λόγος να κρυφτείς. Χώρια που ουδείς φοβάται την «θεωρητική ελευθερία» που εκφράζει το ίδιο το Ιnternet.

Έχω ένα φίλο δημοσιογράφο που βλέπει πίσω απ’ όλα την CIA και την Μοσάντ και φυσικά όταν έσκασε το θέμα της πρόθεσης του Zuckenberg να πουλήσει τις πληροφορίες που διαθέτει για κέρδος, με προέτρεψε να φύγω, σβήνοντας την σελίδα μου!!! Αμ δε… τα στοιχεία αποθηκεύονται και ο «φάκελός» σου μένει για πάντα στο μεγάλο αρχείο του Facebook, όπως και οι προσωπικές σου στιγμές που μοιράστηκες με φίλους σου, ανεβάζοντας φωτογραφίες…

Αντιδράσεις κατά του Zuckenberg από χιλιάδες μέλη

Η ΚΙΝΗΣΗ έγινε αρχές Φεβρουαρίου, όταν το Facebook δήλωσε επίσημα στο Davos ότι ετοιμάζει μια πλατφόρμα, όπου δεκάδες μεγάλες εταιρείες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση, έναντι πακτωλού χρημάτων προς τον Zuckenberg και την παρέα του, σε όλη τη βάση δεδομένων των χρηστών της δημοφιλούς σελίδας.

Στις επόμενες δε 10 ημέρες, στα μέσα Φεβρουαρίου, ανέβηκε και η σχετική ανακοίνωση, όπου ο ωραίος Mark ανακοίνωνε θρασύτατα ότι αλλάζει τους όρους χρήσης και πλέον ό,τι έχουμε ανεβάσει στο Facebook του ανήκει -όπως και σε εμάς βέβαια- ακόμη κι αν καταργήσουμε την παρουσία μας. Κοινώς… ευχαριστούμε που πέσατε θύματά μας, τώρα αρχίζει το πάρτι και μην τολμήσετε να πιστέψετε ότι η ζωή σας ανήκει μόνο σε μας…

Ας μην ανεβάζατε φωτογραφίες και ας μην ανακοινώνατε ότι λατρεύετε για παράδειγμα τον Osama Bin Landen ή τον Παλαιοκώστα… Η αντίδραση ήταν άμεση από πολλούς χρήστες. Ανοίχτηκαν στο ίδιο το Facebook σελίδες αντίδρασης, μαζεύτηκαν χιλιάδες μέλη, αναγκάζοντας τον Zuckenberg να ανακοινώσει πριν από λίγες μέρες ότι οι νέοι όροι δεν ισχύουν και ανοίγεται σελίδα συζήτησης με θέμα τους όρους και τις υποχρεώσεις των χρηστών του network.

Ο ίδιος δήλωσε πως όραμά του είναι η ελεύθερη και ανοιχτή επικοινωνία, καταθέτοντας μάλιστα δύο κείμενα… τις Αρχές του Facebook και τη Δήλωση Δικαιωμάτων και Υποχρεώσεων. Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω δηλαδή… η αρχική αντίδραση τον έκανε να υποχωρήσει μερικώς, μέχρι να καταλαγιάσει η όλη ιστορία και αφού επαρκώς έχουν εξηγηθεί όλα, να προχωρήσει στο ποθούμενο, την πώληση των δεδομένων μας…

Ο «Big Brother» έχει αποκτήσει όνομα, αγαπητοί αναγνώστες, και μάλιστα με τον τρόπο που δεν υποψιαζόταν κανείς… αυτόν δηλαδή της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και λόγων. Ευτυχώς, Κύριε Διευθυντά, ο Mark Zuckenberg δεν ξέρει το όνομα του Αιθεροβάμονα…

Όπως δημοσιεύεται στην «Ισοτιμία» της 7/3/2009

Αίτημα για την Παρουσίαση Αποδείξεων του Ισχυρισμού HIV = AIDS

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sat, 07 Mar 2009 10:20:00 +0000

Καλούνται όλοι οι ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι να δηλώσουν συμμετοχή ζητώντας την επίσημη απάντηση από τον Υπουργό Υγείας.

Η επιστολή-αίτηση προς τον Υπουργό Υγείας έχει ως εξής:

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να μπορέσετε να διαβάσετε το κείμενο.

Το παραπάνω αίτημα έχει αναρτηθεί στον δικτυακό τόπο της Μαρίας Παπαγιαννίδου, HivWave, συγγραφέως του βιβλίου ΑΝΤΙΟ AIDS, το οποίο παρουσίασα στην προηγούμενη ανάρτηση. Στην αριχική σελίδα του site της Μαρίας Παπαγιαννίδου βλέπουμε τον σύνδεσμο Ζητάμε τις αποδείξεις στον οποίο βρίσκονται το κείμενο της επιστολής, κάποια σχόλια της ίδιας της κυρίας Παπαγιαννίδου, τα ονοματεπώνυμα όσων υπογράφουν το κείμενο και οι οδηγίες για συμμετοχή. Επειδή το αίτημα εκφράζεται επίσημα, με σφραγίδα δικηγόρου, το μόνο που έχει να χάσει όποιος προσυπογράφει είναι η ανωνυμία του. Ο καθένας μπορεί να αποφασίσει αν θέλει και μπορεί να προσυπογράψει το κείμενο. Ένα είναι σίγουρο: Όσο μεγαλύτερο το πλήθος των υπογραφών, τόσο μεγαλύτερη η πίεση προς τον Υπουργό Υγείας.

Αντίο AIDS! Μια Μαρτυρία Σωτηρίας που Βασίστηκε στην Αναγνώριση μιας Καλά Κρυμένης Αλήθειας

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sat, 14 Feb 2009 12:13:00 +0000

Το τρίτο βιβλίο της Μαρίας Παπαγιαννίδου

Το τρίτο μέρος μιας τριλογίας, ώριμο, κατασταλαγμένο, χωρίς αμφιβολίες ή δισταγμούς. Η Μαρία Παπαγιαννίδου διηγείται την πολύχρονη περιπέτεια που έζησε μέχρι την αποκάλυψη της Μεγάλης Αλήθειας για το AIDS.
Δύσκολο να αποδεχτείς οτι η ζωή σου βασιστηκε για είκοσι χρόνια σε ένα Μεγάλο Ψέμα που σε οδηγούσε στον θάνατο. Συγκλονιστικό βιβλίο και παρόλα αυτά δεν το είδα σε καμιά βιτρίνα βιβλιοπωλείου, ούτε καν σε εμφανή, πόσο μάλλον σε περίοπτη θέση, παρά καταχωνιασμένο σε ράφια που δεν θα το έβρισκε κανείς στην τύχη, αν δεν το γνώριζε. Εγώ, γνωρίζοντας τα σχετικά με την έκδοση του βιβλίου το ζήτησα, αφού πρώτα έψαξα και δεν το έβλεπα πουθενά στα ράφια στα οποία θα μπορούσε να βρίσκεται ενός από τα πολλά βιβλιοπωλεία της πόλης μου...

Παραθέτω παρακάτω τα λόγια της ίδιας της συγγραφέως, από τις σελίδες της στο διαδίκτυο (HivWave):

Μήπως έχουμε παραπλανηθεί εδώ και 25 χρόνια;Η συγγραφέας ήταν ετοιμοθάνατη ασθενής του AIDS για ατελείωτο διάστημα και επανέκτησε την υγεία της, ως διά μαγείας, μόλις σταμάτησε τη φαρμακευτική αγωγή της.Τι ήταν αυτό που έζησε, λοιπόν; Ένα κακόγουστο αστείο;Άρχισε νέα έρευνα πάνω στο καθετί που της είχε συμβεί, συνάντησε πρόθυμους συμπαραστάτες στο διάβα της, βρήκε τις απαντήσεις που έλειπαν και θέλησε να το φωνάξει πια σε όλους: Ο γίγαντας έχει πήλινα πόδια! Κοιτάξτε τον!

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Όταν οι ιστορικοί κοιτάξουν πίσω στην εποχή μας, θα προσέξουν ενδεχομένως ότι η σεξουαλική επανάσταση, ως καίρια συμβολή στο κίνημα απελευθέρωσης και ισότητας του 20ού αιώνα, τερματίστηκε οριστικά το 1984 με την εισαγωγή του όρου «AIDS» στη ζωή των ανθρώπων. Ο όρος αυτός δεν κατάργησε μόνο τον έρωτα και την ελευθερία της σκέψης, αλλά έφερε στην καθημερινότητά μας την επικείμενη προσωπική καταστροφή ως μόνιμο άγχος. Ο αντίκτυπος στην κοινωνία ήταν τεράστιος.
Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους, τα όνειρά τους, το δικαίωμά τους στη ζωή. Εκατομμύρια άλλοι, οι οποίοι βρίσκονταν ήδη στα όρια της επιβίωσης στον Τρίτο Κόσμο, δέχτηκαν τη χαριστική βολή. Ονομάστηκε «μάστιγα», σαν να ʼταν κάτι θεϊκό, αλλά ήταν μια ανθρώπινη μαζική παράκρουση.
H συμβολή των μέσων μαζικής ενημέρωσης για την εδραίωση της νέας αντίληψης και η διακυβέρνησή τους από ένα ισχυρό κατεστημένο, όπως τη βίωσα εγώ μέχρι σήμερα, διακρίνονται στο βάθος κάθε σκηνής σε αυτό το βιβλίο. Η συνειδητοποίηση του τι κρύβεται πίσω από την πληροφόρησή μας συντελεί στην κατανόηση του προβλήματος.
Λένε ότι θεραπεία για το AIDS δεν μπορεί να βρεθεί, αλλά εγώ ήμουν «οροθετική» για δέκα χρόνια και είχα πλήρες AIDS για άλλα δώδεκα, για να επανέλθω σε υγεία μετά από όλα αυτά χωρίς καμία ανάμειξη γιατρού και κανένα φάρμακο. Η ιστορία μου τυχαίνει να συμπίπτει με την ιστορία του AIDS μέχρι σήμερα, και σκοπεύω να τις παραθέσω παράλληλα για να αποκτήσει το AIDS τις αληθινές του διαστάσεις. Δεν είναι παντοτινό, ούτε αναγκαίο - για την ακρίβεια εκείνο εξέπνευσε πριν από μένα. Πώς συνέβη αυτό;
Με βάση την επίσημη θεωρία περί «συνδρόμου» και για όσο καιρό την πίστευα, ήμουν καταδικασμένη σε πρόωρο θάνατο. Ουσιαστικά ήμουν νεκρή επί 22 χρόνια, αφού υπάρχουν δύο είδη θανάτου: ο πραγματικός, και εκείνος που σου αναγγέλλεται ως δεδομένος και τον βιώνεις πια την κάθε μέρα.
Έκανα, στο μεταξύ, έρευνα για την «αρρώστια» μου και δεν έβρισκα ούτε μία ένδειξη που να παραπέμπει σε «άλλη πλευρά» του AIDS. Ωστόσο, σκέφτηκα κάποια στιγμή να αναζητήσω τον λόγο για τον οποίο είχε εξαφανιστεί η πληροφορία ότι ο ιός μεταδίδεται μόνο με το αίμα και το σπέρμα, ενώ εγώ εξακολουθούσα να μην έχω συναντήσει επί δέκα χρόνια στα νοσοκομεία ούτε έναν ομόλογό μου του αντίθετου φύλου. Το ανέλπιστο αποτέλεσμα ήταν ότι αποκαλύφθηκε μπροστά μου μια ολόκληρη αθέατη πλευρά του ζητήματος που άλλαζε τελείως τα δεδομένα. Χρειάστηκα άλλον έναν χρόνο για να επεξεργαστώ τη νέα γνώση και να πάρω μια απόλυτα λογική απόφαση: σταμάτησα τα χάπια, τους γιατρούς και τις εξετάσεις στις 23 Απριλίου 2007. Εκείνη τη λαμπρή ημέρα θα επανερχόμουν αυτόματα στο σημείο που βρισκόμουν το 1985: γερή, δυνατή και αισιόδοξη.
Ήταν θανατηφόρα ασθένεια αυτό που έζησα ή μάλλον θανατηφόρα πλάνη; Η όλη υπόθεση του AIDS έχει ομιχλώδεις καταβολές σχεδόν σε κάθε στάδιό της. Αγνοήθηκε η καθιερωμένη επιστημονική διαδικασία, όταν ανακοινώθηκε το 1984 σε παγκόσμια τηλεοπτική αναμετάδοση η ανακάλυψη του ιού ΗΙV ως αιτία ενός νέου συνδρόμου, εβδομάδες πριν από την καθιερωμένη δημοσίευση των μελετών για κριτικό έλεγχο και επαλήθευση από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Παρουσιάστηκε ως μία ακόμα επιτυχία της αμερικανικής επιστήμης, η οποία θα βοηθούσε στην επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης ενός τεχνητού κλίματος φόβου που είχε καλλιεργηθεί βάσει αμφίβολων επιδημικών δεδομένων από ανθρώπους που αρρώσταιναν εξαιτίας ναρκωτικών ουσιών.
Ως γνωστόν, όταν ένα άτομο παλεύει με τη χρόνια λήψη ναρκωτικών και την εξάρτηση από την ηρωίνη και το κρακ, είναι πιθανόν επίσης να υποσιτίζεται. Η κακή διατροφή από μόνη της είναι ο γρηγορότερος, ασφαλέστερος, καθολικός και τέλειος τρόπος για να οδηγήσει κανείς σε κατάρρευσης το ανοσοποιητικό του σύστημα. Δεν χρειάζεται επίκληση ιού.
Παρ΄ όλα αυτά, το φαινόμενο ονομάστηκε AIDS και αποδόθηκε σε έναν ιό ονόματι HIV.Οι πρώτες περιπτώσεις AIDS που καταγράφηκαν, σύμφωνα με επίσημη αναφορά (ΜΜWR, 5 Ιουνίου 1981) την περίοδο Οκτώβριος 1980-Μάιος 1981, ήταν πέντε νεαροί άντρες, όλοι ενεργοί ομοφυλόφιλοι, εντοπισμένοι σε τρία διαφορετικά νοσοκομεία του Λος Άντζελες. Μόνο δύο από τους πέντε ανέφεραν ότι είχαν συχνές σεξουαλικές επαφές με διάφορους συντρόφους, ενώ και οι πέντε είχαν στο ιστορικό τους χρήση εισπνεόμενων ναρκωτικών. Δεν είχαν ποτέ συναντήσει ο ένας τον άλλο, ούτε γνώριζαν δικούς τους συντρόφους ή κοινούς γνωστούς που να έχουν τα ίδια συμπτώματα.
Παρʼ όλα αυτά, ο ιός που ενοχοποιήθηκε για την πάθησή τους παρουσιάστηκε ως σεξουαλικά μεταδιδόμενος.
Η ιδέα του AIDS μεταβλήθηκε σε ένα θερμοκήπιο εφησυχασμένων επιστημόνων που εργάζονται σε τεχνητό περιβάλλον, με νέα κριτήρια, χωρίς ελέγχους από κάποιον άλλον, αλλά με δόξα και κοινωνική καταξίωση. Το σύνδρομο αποδείχτηκε επωφελές για πολλές ακόμα κοινωνικές ομάδες, ενώ μετά την εμφάνιση των πρώτων φαρμάκων η υπόθεση απέκτησε την ισχύ βιομηχανίας με υπερκέρδη εκατομμυρίων.
Δεν υπάρχει περιθώριο αμφισβήτησης στον κόσμο του AIDS. Η εμμονή σε μια αδιέξοδη κατεύθυνση διατηρείται με οποιοδήποτε ανθρώπινο κόστος. Σκάνδαλο δεν είναι τόσο ότι οι επιστήμονες του AIDS παρέβλεψαν κάποιες βασικές πλευρές του θέματος το 1984 εν μέσω κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, αλλά ότι είκοσι χρόνια αργότερα αρνούνται να επιστρέψουν στο σημείο μηδέν και να δουν τι πήγε λάθος. Έχουν ξοδευτεί κάπου 200 δισεκατομμύρια δολάρια στην έρευνα και η θεωρία HIV=AIDS αδυνατεί να αποδώσει θεραπεία ή εμβόλιο. Παρότι πάνω από 2.500 άλλοι επιστήμονες, ερευνητές και γιατροί έχουν παρουσιάσει με σαφή επιστημονικό τρόπο το ανυπόστατο της εξίσωσης HIV=AIDS, οι ίδιοι απαξιώνονται μονολεκτικά από το κατεστημένο του AIDS ως «αντιφρονούντες» ή «αρνητές» και η κριτική αμφισβήτησή τους δεν παρουσιάζεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Ωστόσο, όταν ανακοινώνεις σε κάποιον ότι έχει μολυνθεί από έναν θανατηφόρο ιό ή ότι μπορεί να μολυνθεί, είναι μάλλον κρίσιμο για να τον αφήνεις χωρίς αποδείξεις. Είσαι υποχρεωμένος να του προσφέρεις τόση πληροφόρηση για το θέμα ώστε να είναι σε θέση να δώσει «συγκατάθεση κατόπιν ενημέρωσης» πριν κάνει το τεστ που θα τον βγάλει ετοιμοθάνατο και πριν αρχίσει τη θεραπεία για την υποτιθέμενη αρρώστια που τον βρήκε. Δεν συμβαίνει αυτό στην περίπτωση του HIV/AIDS: δεν υπάρχουν αξιόπιστες ενδείξεις, ούτε για την ύπαρξη του ιού ούτε για την παθογένειά του ούτε για τη μεταδοτικότητά του μέσω του σεξ ούτε για την ανίχνευσή του με οποιοδήποτε τεστ.
Ίσως αρκεί και μόνο ότι δεν υπάρχει επιστημονική μελέτη που να αποδεικνύει ότι τα τεστ αντισωμάτων για τον HIV είναι ακριβή. Η όλη κατασκευή του AIDS βασίζεται σʼ αυτά τα τεστ. Τρέμουμε στην ιδέα να κάνουμε έρωτα και κάποιοι καταλήγουν να παίρνουν τοξικά φάρμακα εξαιτίας της διάδοσης ενός τεστ που δεν ανιχνεύει καν τον ιό HIV, ούτε τα αντισώματά του.
Έζησα με τον υποτιθέμενο ιό επί 23 χρόνια, σχεδόν αμέσως μετά την ανακήρυξή του ως αιτία του AIDS. Τι διαφορετικό θα μπορούσα να είχα κάνει, αν ήξερα αυτά που έμαθα με καθυστέρηση δύο δεκαετιών; Ας το δούμε μαζί, γιατί εμένα μου φαίνεται ότι με καταδίκασαν αυθαίρετα σε θάνατο, και κάνουν ακόμα το ίδιο σε πολλούς άλλους κάθε μέρα.
Προσωπικά δεν έλαβα επαρκή πληροφόρηση γιʼ αυτό το νεόφερτο σύνδρομο, ούτε είχα γνώση των συζητήσεων που ενέπλεκαν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα στην υπόθεση ή αντίληψη της λογοκρισίας πάνω στο ζήτημα. Το μόνο που πήρα είδηση ήταν η νοοτροπία-ταμπού που περιέβαλε την αρρώστια.
Ακόμα δεν έχω τακτοποιήσει τους ανοιχτούς λογαριασμούς με τον εαυτό μου από την περίοδο AIDS - θέλω να τους κλείσω τώρα μέσα από αυτό το βιβλίο, τίποτα να μην με ακολουθήσει στη νέα ζωή από όσα προηγήθηκαν. Έλεγα για χρόνια στους φίλους, ομοίως έγραψα στα δύο πρώτα βιβλία μου, απάντησα τελευταία σε αρκετές συνεντεύξεις σε περιοδικά και στην τηλεόραση ότι έμαθα για πρώτη φορά τη μόλυνσή μου από τον ιό του HIV το 1995 και νωρίτερα είχα μόνο λόγους να το υποψιάζομαι. Δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, η αλήθεια είναι ότι έλαβα για πρώτη φορά την αναγγελία θανάτου το 1985, όταν ήμουν 20 χρονών. Μου είπαν οι γιατροί να μην το πω σε κανέναν – για το καλό μου– και δεν μπορούσα παρά να το εφαρμόσω. Μου κόστισε πολύ, κυρίως να λέω ψέματα μέσα στο σπίτι μου, αλλά έγινε ακόμα πιο δύσκολο για όλους να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα μετά. «Μου το κράτησες κρυφό έναν ολόκληρο χρόνο;» είπε η μαμά μου με πόνο το 1996, όταν το έμαθε επιτέλους. Δεν μπόρεσα να της πω σου το κράτησα κρυφό έντεκα χρόνια.
Όταν ξεκίνησα την ιστοσελίδα, έγραψα τα πρώτα βιβλία και άρχισα να δίνω συνεντεύξεις, ήμουν ακόμα μια ασθενής του AIDS, έπαιρνα τα χάπια μου και αισθανόμουν ήδη αρκετά ένοχη. Ο πατέρας μου είχε μόλις πεθάνει πικραμένος, και εγώ ήμουν αποφασισμένη να κρατήσω το μυστικό μου για πάντα.
Aφότου σταμάτησα την αγωγή μου, ένιωσα ξαφνικά πως δεν πρόκειται καθόλου να πεθάνω και θύμωσα πολύ πια για όλα αυτά. Θύμωσα για τα χρόνια που το κρατούσα μυστικό, για όσα έκανα άθελά μου, γιʼ αυτά που δεν με άφηναν ούτε τώρα που ήμουν καλά να απελευθερωθώ. Συνειδητοποίησα ότι ήταν ακόμα πιο δύσκολο να αποκαλύψω τι μου συνέβη απʼ ό,τι να πετάξω τα χάπια του AIDS. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου ο ορισμός της λεγόμενης «μάστιγας» του αιώνα: ψέμα στο ψέμα, άγχος στο άγχος, παγίδα στην παγίδα, πόσο να αντέξει κανείς; Το μυαλό είναι αυτό που σε σκοτώνει, και εκείνο είναι που μπορεί να σε σώσει πάλι.
Σκοπός του βιβλίου είναι να καταλάβω πώς προέκυψε αυτή η καθολική εξαπάτηση και, παρότι ήμουν τόσο τυχερή ώστε να ξεφύγω από τις δαγκάνες της πριν προλάβει να με σκοτώσει, πώς γίνεται να συνεχίζει ασυγκράτητη. Η ιστορία μου ως ασθενούς του AIDS εναλλάσσεται με τις αποκαλύψεις που έκανα για κάθε στάδιο εκ των υστέρων. Ελπίζω έτσι να προσφέρω μια καλύτερη «συγκατάθεση κατόπιν ενημέρωσης» στους νεοσύλλεκτους οροθετικούς.
Στο πρώτο κεφάλαιο «Τι δεν έπρεπε να κάνω», αφηγούμαι ποια ήταν η ζωή μου ως το 1985, πόσο ιδανικά ήταν όλα, τι ανυποψίαστους ανθρώπους έπρεπε να πληγώσω όταν μου ανακοινώθηκε ότι βρέθηκα «φορέας του AIDS». Δεν άλλαξα σχεδόν καθόλου το σχέδιο της ζωής μου, σημείωσα επιτυχίες στις σπουδές και στην επαγγελματική μου πορεία, αλλά κάτι μέσα μου είχε σπάσει. Στο δεύτερο κεφάλαιο «Τι διέγνωσαν σε μένα», αρρωσταίνω και γίνεται η δεύτερη θετική διάγνωση του 1995, οπότε αρχίζει η ζωή μου ως ασθενής του AIDS. Πέρα από το τεστ αντισωμάτων, διέκριναν «πιθανή» πνευμονία καρίνι και χαμηλά Τ4, πράγμα που σήμαινε κατά τη γνώμη τους ότι έπρεπε να αρχίσω τη θεραπεία του AIDS. Ήταν μια κρίσιμη απόφαση, που δεν μου έδωσαν το περιθώριο να ελέγξω. Στο τρίτο κεφάλαιο «Οι τοξικές παρενέργειες της συνταγογραφημένης θεραπείας», αρχίζουν οι παρενέργειες των φαρμάκων και των επακόλουθων αντιβιώσεων που διήρκεσαν από το 1995 ως το 2007 και ήταν, ούτε λίγο ούτε πολύ, μια σειρά από καθαυτές θανατηφόρες ασθένειες. Η κόλαση του Δάντη στο σπίτι μας και στο νοσοκομείο. Στο τέταρτο κεφάλαιο «Πώς γλίτωσα», δέχομαι μια ανάσα ζωής με την έναρξη της ιστοσελίδας μου www.hivwave.gr και την εμφάνιση με μέιλ ενός Καναδού που σπούδαζε βιολογία στο Πανεπιστήμιο του McGill, όταν ανακοινώθηκε η ανακάλυψη του HIV, και είχε εντοπίσει από νωρίς την απουσία αποδείξεων. Περιλαμβάνονται οι πρώτοι μήνες του έγγαμου βίου μου μαζί του οπότε πέφτουν βροχή οι λυτρωτικές πληροφορίες γιʼ αυτό που μου είχε συμβεί, ενώ εμφανίζεται στα μέιλ και ο ελληνοαμερικανός καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις Andrew Maniotis από το Σικάγο και αρχίζει να μου δίνει σαφείς οδηγίες για το πώς να κόψω τα χάπια του AIDS. Στο πέμπτο κεφάλαιο «Καθολική εποπτεία από το κατεστημένο του AIDS», αισθάνομαι ξαφνικά ότι είμαι σχεδόν παράνομη και σίγουρα επικίνδυνη, γιατί δεν συμβιβάζομαι με το μοντέλο ασθενούς του AIDS. Ο τρόπος με τον οποίο καλλιεργείται η προσήλωση στη θεωρία HIV=AIDS στον Τύπο, τους γιατρούς, τους φοιτητές ιατρικής, τους ακτιβιστές, τον καθένα μας, αποκαλύπτεται σιγά σιγά με μια σειρά τυχαίων γεγονότων του τελευταίου χρόνου. Στο έκτο κεφάλαιο «Πώς ανέκτησα τον έλεγχο της υγείας μου», επιστρέφω στα προσωπικά ζητήματα προς επίλυση. Αφότου σταμάτησα τα χάπια, βρέθηκα ξαφνικά χωρίς γιατρούς αλλά και χωρίς το δικαίωμα να μπω ξανά σε νοσοκομείο ή να μείνω έγκυος, αφού εκεί θα με τσιμπούσαν πάλι με το τεστ και θα με παρέδιδαν στο γράμμα του νόμου. Ανακάλυψα τον κόσμο των εναλλακτικών θεραπειών και, κυρίως, τη θεραπευτική αξία του έρωτα και τη δυνατότητα του οργανισμού να θεραπεύει μόνος του τις πληγές του. Στο έβδομο κεφάλαιο «Πώς ανέκτησα τον έλεγχο της ζωής μου», αρχίζω να απελευθερώνομαι όλο και πιο πολύ στις συνεντεύξεις μου, να συναντώ πρόθυμους συνοδοιπόρους σε κάθε βήμα, να βρίσκω τι έγινε σε περιπτώσεις καταφυγής στα δικαστήρια σε άλλες χώρες, να ετοιμάζω την επάνοδό μου στον κόσμο με τους δικούς μου όρους αυτή τη φορά.
Σε αυτή τη μακριά διαδρομή έμαθα πολλά. Ευχαριστώ όλους όσοι βρέθηκαν στον δρόμο μου και διεύρυναν, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, τον ορίζοντά μου. Κάποιοι περιλαμβάνονται στην αφήγηση, επώνυμα ή ανώνυμα, όπως ζήτησαν. Τα ονόματα των γιατρών μου αναφέρονται με μονόγραμμα. Θέλω να τους προστατέψω κι εγώ με τη σειρά μου, με τον διφορούμενο τρόπο του «AIDS» πάντα.

* Για το ίδιο θέμα, πολύ καλή ανάρτηση στο ιστολόγιο έσω φενών.

Ο Κρίς Σπύρου για το Μακεδονικό

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sun, 11 May 2008 15:51:00 +0000

Το θέμα που ακολουθεί είναι το περιεχόμενο ομιλίας του Ελληνοαμερικανού κ. Κρις Σπύρου για το Μακεδονικό ζήτημα και την δραστηριότητα του απόδημου Ελληνισμού της Αμερικής. Το διάβασα στο ιστολόγιο AFAIA και κρίνω οτι κάθε αναμετάδοση είναι χρήσιμη, προκειμένου να πληροφορηθούν περισσότεροι τα λεγόμενα του κ. Σπύρου για το πώς φτάσαμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα στο γνωστό ζήτημα του γειτονικού κράτους, το οποίο ονομάζουμε -προσωρινά- FYROM, και τις διεκδικήσεις του κράτους αυτού, όσον αφορά το όνομα -και όχι μόνον- της Μακεδονίας. Ο Κρις Σπύρου, πρώην βουλευτής των ΗΠΑ και πρώην πρόεδρος του Δημοκρατικού κόμματος της πολιτείας Νιού Χαμσάϊρ, καταγγέλλει στην ομιλία του αυτή την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τη στάση και τις μεθοδεύσεις της στους χειρισμούς του λεγόμενου Μακεδονικού ζητήματος.
Στο κείμενο της ομιλίας του κ. Κρις Σπύρου, έχω τονίσει με έντονα γράμματα κάποια σημεία τα οποία θεώρησα ιδιαίτερα σημαντικά και καθοριστικής σημασίας:

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ: ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ

Κρις Σπύρου
(Ομιλία του κ. Κρις Σπύρου, Πρώην Πρόεδρου του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολιτείας, Νιού Χαμσάίρ, ΗΠΑ, για το Μακεδονικό ζήτημα, στην εκδήλωση της “Ένωσης των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων”)

Copyright:
http://www.greeknewsonline.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2829 (part one)
Copyright:
http://www.greeknewsonline.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2870 (part two)

Γνώρισα την Μακεδονία από τα λίγα χρόνια που πήγα σχολείο στην Ελλάδα. Έφυγα για την Αμερική 13 ετών πριν από 48 χρόνια.

Έμαθα για την Μακεδονία από τον παππού μου τον Θανάση Σπύρου, ο οποίος άφησε την γυναίκα του έγκυο το 1910, με τον πατέρα μου στην κοιλιά της, και έφυγε για την Αμερική. Πήρε τρία παιδιά μαζί του και άφησε πίσω στο χωριό άλλα 4 παιδιά με τη γιαγιά μου την Ελένη.

Έμαθα για την Μακεδονία από αυτόν τον παππού που δύο χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ξαναγύρισε στην Ελλάδα να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των άλλων κατεχομένων εδαφών από τους Τούρκους. Έξι (6) ολόκληρα χρόνια πολέμησε και δεν ξαναείδε ποτέ τα τρία παιδιά του που άφησε στην Αμερική.

Ξέρω τους Μακεδόνες από τον πατέρα μου τον Κώστα που πολέμησε στην Μακεδονία, στο Ιταλικό μέτωπο και τραυματίας μας διηγιόταν χρόνια μετά για «τα μεγάλα νταούλια» που παίζανε οι Μακεδόνες όταν αυτός έπαιζε το μαντολίνο του στο μέτωπο. Με καμάρι μας έδειχνε φωτογραφίες και μας έλεγε για την φιλοξενία που τους προσέφεραν οι Έλληνες της Μακεδονίας.

Το Μακεδονικό το έμαθα από το Νίκο Μάρτη, τον Βαγγέλη Κωφό, και τον Στέλιο Παπαθεμελή, τρεις έξοχους Έλληνες Μακεδόνες που έχουν κάνει αγώνες για την Μακεδονία.

Από τα ντοκουμέντα που θα δείξω απόψε θα δείτε πως για πρώτη φορά μετά το 1993 απεφάσισα να μιλήσω δημόσια για όσα ξέρω για το Μακεδονικό και δέχτηκα την πρόσκληση των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων να συμμετέχω στην αποψινή συζήτηση.

Δέχτηκα την πρόσκληση γιατί ακούω δεξιά και αριστερά να με ρωτούν γιατί εμείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσαμε τον σημερινό Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία.

Δεν άντεξα πια..Είπα στον εαυτό μου, η αλήθεια και η πραγματικότητα πρέπει να ειπωθεί και να αναδειχθεί.
Το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία όταν το 1986 έμαθα από τον πρώην Έλληνα υπουργό Νίκο Μάρτη ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες».

Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει Μακεδονική μειονότητα στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών της Μακεδονίας. Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ ότι «ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν Ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την Ελληνική κυβέρνηση».

Έγιναν μεγάλοι αγώνες ν’αλλάξουμε το κείμενο της εγκυκλοπαίδειας χωρίς καμιά βοήθεια από την επίσημη Ελληνική πολιτεία. Το 1992 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα.

Μετά το δημοψήφισμα της Νοτιοσλαβίας (των Σκοπίων), στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ψήφισε ομόφωνα ότι δεν θα αναγνωρίσουν όνομα για τη Νοτιοσλαβία που μπορεί να έχει «εδαφικές διεκδικήσεις στο μέλλον».

Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, οι Υπουργοί εξωτερικών της ΕΟΚ ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας João de Deus Pinheiro να προτείνει λύση για το αίτημα αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας. Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κύριος Πινεϊρο πρότεινε το όνομα «Nova Macedonia». Η πρότασις Πινεϊρο απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης (ΕΟΚ) γιατί περιείχε το όνομα «Μακεδονία».

Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας ως νέου κράτους.

Μετά την συνάντηση των Αρχηγών ο Πρέσβης παρά τω Προέδρω Πέτρος Μολυβιάτης, ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, διάβασε για τις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης το ακόλουθο ανακοινωθέν. «Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ‘91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη «Μακεδονία».

Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη “Μακεδονία”».

Στις 7 Ιουνίου 1992, ο Αμερικανός ιστορικός και αρθρογράφος Johann Fink δημοσίευσε άρθρο στην αλυσίδα 300 και πλέον εφημερίδων του “Scripps Howard News Service”στο οποίο άρθρο έλεγε και τα εξής: «Η Μακεδονία, η φτωχότερη από τις πρώην δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της, είναι και πάλι ελεύθερη έπειτα από είκοσι δύο αιώνες κατοχής από ξένους. Τώρα υπάρχει ανησυχία ότι η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επί πολλά χρόνια εκρηκτική ύλη σε πυριτιδαποθήκη, είναι πιθανόν να αποτελέσει και πάλι το μήλον της έριδος ανάμεσα στις γείτονες χώρες, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Αλβανία και τη Σερβία.

Η σημαντικότερη αμφισβήτηση της εθνικής της κυριαρχίας προέρχεται από την Ελλάδα. Η Αθήνα, που περιγράφει υποτιμητικά τη Μακεδονία ως «ψευτο-δημοκρατία», αντιτίθεται στη χρήση του ονόματος Μακεδονία ως εθνικού ονόματος για τη νεοσύστατη δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι η ονομασία αυτή είναι ταυτόσημη με την ονομασία της διοικητικής περιφέρειας που βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας και αποτελούσε τμήμα της ιστορικής Μακεδονίας μέχρι το 1913. Ως μέλος διαφόρων διεθνών οργανισμών, η Αθήνα έχει τελικά απομονώσει τη Μακεδονία από τη διεθνή κοινότητα».

Κυρίες και κύριοι, έχετε ξανακούσει τέτοιες ηλιθιότητες να λέγονται από ιστορικούς; Αυτός ο κύριος ισχυρίζεται ότι εδώ και δύο χιλιάδες διακόσια χρόνια υπήρχε κράτος Μακεδονία, οι κάτοικοί του οποίου ήταν Σλάβοι, όπως και ο ένδοξος βασιλεύς του ο Μέγας Αλέξανδρος. Τι κακό πράγμα η άγνοια!

Στις 2 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κυβερνήτης Μπίλ Κλίντον (Bill Clinton) έκανε την επίσημη γραπτή δήλωση με τίτλο:

«ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ».

Είπε ο κ. Κλίντον: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.

Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ΄ αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».

Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπίλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον Πρόεδρο Τζόρτζ Μπούς. Λίγες μέρες μετά άρχισε ένας μαραθώνιος αγώνας να αποτραπεί η έντονη και πιεστική προσπάθεια της απερχόμενης κυβέρνησης Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τη Νοτιοσλαβία (τα Σκόπια) ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Τί έγινε τότε... Μετά την ήττα των εκλογών από τον Μπίλ Κλίντον ο Τζόρτζ Μπούς έστειλε τον Υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Λόρενς Ήγκελμπέργκερ (Lawrence Eagleburger) στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να αλλάξουν θέση που ομόφωνα είχαν πάρει στις 27 Ιουνίου 1992 και να αναγνωρίσουν μαζί με τις ΗΠΑ το νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Μπους προσπάθησε να εκπληρώσει την προεκλογική του υπόσχεση στους Σκοπιανούς των ΗΠΑ, οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά στην αποτυχημένη προεκλογική του προσπάθεια.

Επιστρατεύτηκα από την τότε Ελληνική Κυβέρνηση να βοηθήσω σαν ένας από τους «παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας».

Εκείνη την εποχή είχα την ιδιότητα του Προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος στην Πολιτεία του Νιού Χαμσάϊρ, την πιο σημαντική πολιτεία της Αμερικής όσον αφορά στις Προεδρικές Εκλογές, και μόλις είχα εκλεγεί Πρόεδρος των Εκλεκτόρων του Μπίλ Κλίντον στην ίδια πολιτεία.

Στόχος ήταν να μην μπορέσει η Αμερικανική Κυβέρνηση πριν τη λήξη της θητείας της στις 20 Ιανουαρίου 1993 να πείσει τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να αναγνωρίσουν το νέο αυτό κράτος ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυθαίρετη αναγνώριση από την κυβέρνηση της Αμερικής θα ήταν άσχετη εφόσον η κυβέρνηση Μπους ήταν πλέον μεταβατική.

Στην Αθήνα συναντήθηκα στο Γραφείο του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον κ. Πέτρο Παπαγεωργίου, πολιτικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και μερικές μέρες αργότερα με τον κ. Λουκά Τσίλα, τότε σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Τσίλας διορίστηκε Πρέσβης της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ελληνική Κυβέρνηση. Επίσης για το ίδιο θέμα συναντήθηκα και με την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, τότε υπουργό πολιτισμού.

Ο κ. Παπαγεωργίου, ο κ. Τσίλας και η κα. Μπακογιάννη τόνισαν την σπουδαιότητα του να αποτραπεί η προσπάθεια της απερχόμενης Κυβέρνησης Μπούς να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ζήτησαν από μένα να βοηθήσω και με τους συμβούλους και συνεργάτες του Μπίλ Κλίντον αλλά και με την ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας και ιδιαίτερα τα στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος που συνέβαλαν στην εκλογή του νέου Προέδρου Μπίλ Κλίντον. Δέχτηκα να βοηθήσω και πραγματικά μετά από μια σκληρή προσπάθεια και με την βοήθεια του Μαϊκλ Δουκάκη και πολλών άλλων συναδέλφων στην Αμερική κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Τζόρτζ Μπούς.

Στην Αμερική συναντήθηκα με τον Μαϊκλ Δουκάκη έναν από τους πιο στενούς πολιτικούς φίλους και υποστηρικτές του Μπίλ Κλίντον. Ενημέρωσα τον Μαϊκλ Δουκάκη για το σημαντικό θέμα της αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας από τις ΗΠΑ με ονομασία που περιείχε το όνομα «Μακεδονία»και του ζήτησα να συμμετάσχει στην προσπάθεια να σταματήσουμε την Κυβέρνηση Μπούς.

Ο Μαϊκ Δουκάκης συμφώνησε να έρθει σε επαφή με τον Άντονυ Λέικ (Anthony Lake) και την Μαντλίν Ολμπραϊτ (Madeleine Albright). Ο Λέϊκ και η Ολμπράϊτ ήταν κορυφαίοι σύμβουλοι του Μπίλ Κλίντον για θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στην Προεδρική του εκστρατεία του 1992. Ο Άντονυ Λέϊκ διορίστηκε Σύμβουλος Ασφαλείας του Προέδρου Κλίντον στο Λευκό Οίκο και η Μαντλίν Ολμπραϊτ έγινε Πρέσβης της Κυβέρνησης Κλίντον στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Ενημέρωσα επίσης πολλούς ακόμη επιφανείς Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς ηγέτες, όπως τον Φιλ Αγγελίδη, τότε Πρόεδρο του ισχυρού Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας με περισσότερα από έξι (6) εκατομμύρια δημοκρατικά μέλη όπως και τον Μάϊκ Πάνος, Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Πολιτείας Ιντιάνα. Όλοι τους συμφώνησαν να βοηθήσουν.

Με σκληρή επιμονή και με τη βοήθεια πολλών άλλων Ελληνοαμερικανών οι οποίοι ήταν κοντά στον Μπίλ Κλίντον καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να φέρει το θέμα της αναγνώρισης στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ψήφισμα, παρότι ο Ήγκελμπέργκερ προσπάθησε να το κάνει ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου 1993 μια μέρα πριν από την ορκωμοσία του Μπίλ Κλίντον.

Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι στη χρονική αυτή διάρκεια συναντήθηκα αρκετές φορές με τους Συμβούλους του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού και πέρασα και τα Χριστούγεννα του ’92 και την Πρωτοχρονιά του 1993 στην Αθήνα. Συνέβαλα επίσης και στην προετοιμασία του τότε Έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο οποίος ταξίδευε στη Νότιο Αμερική σε μια αποστολή να ζητήσει υποστήριξη από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και από την Ελληνοαμερικανική ηγεσία ενάντια στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους. Στο υπόμνημά μου προς τον κ. Τσίλα με ημερομηνία 31/12/1992 πρότεινα στις Ηνωμένες Πολιτείες ο κ. Ανδριανόπουλος να έρθει σε επαφή με τους Μάϊκλ Δουκάκη, Πόλ Τσόγκα, Φίλ Αγγελίδη, Μάϊκ Πάνο, Άγγελο Τσακόπουλο, Νίκ Μητρόπουλο και Τζόρτζ Στεφανόπουλο. Στο υπόμνημά μου συμπεριέλαβα τα τηλέφωνα σπιτιού και τα προσωπικά τηλέφωνα του καθενός τους.

Όπως αργότερα αποδείχτηκε δεν ξέραμε πολλά για το τι ακριβώς συνέβαινε με το Μακεδονικό θέμα. Είναι τώρα όμως ξεκάθαρο ότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν με αντιφατικές στρατηγικές. Δημόσια και επίσημα η Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν να αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρασκηνιακά όμως η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος.

Είναι τώρα προφανές ότι αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε παρασκηνιακά για αρκετό χρονικό διάστημα από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό. Ακούστε τι είπε σε μια πρόσφατη δήλωσή του ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς, στην εκπομπή «Οι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά στο τηλεοπτικό κανάλι “MEGA” στις 16/11/2004.

«Εκείνη την στιγμή στη σύσκεψη αυτή (6 Μαρτίου) ενόψει του γεγονότος ότι εγώ έπρεπε σε τρεις ημέρες να πάω στις Βρυξέλες να συζητήσω με Μπέικερ και Υπουργούς των Εξωτερικών, ο Μητσοτάκης λέει πρέπει να έχουμε μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Τι θα γίνει εάν οι Αμερικανοί δεν θελήσουν να αναγνωρίσουν αυτό το οποίο έχουν αναγνωρίσει οι Ευρωπαίοι, τους τρεις όρους;

Μα δεν υπάρχει περίπτωση να μην το δεχθούν παρά εάν εμείς δεν δώσουμε την μάχη. Μου λέει δεν σου κρύβω, παρουσία των άλλων, ότι εγώ το θέμα του ονόματος δεν το θεωρώ σημαντικό. Λέω τότε κύριε Πρόεδρε, μου λέτε αυτό που έχετε πει στον Ελληνικό λαό, αυτό που έχει αποφασίσει το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών, αυτό το οποίο λέτε εσείς προς τον Ελληνικό λαό, άλλο τι μας λέτε εδώ, να βγω εγώ και να πω τα αντίθετα στο εξωτερικό; Πώς θα το κάνω; Πηγαίνω έξω και, κύριε Παπαχελά, ποτέ δεν έχω αισθανθεί τόσο άσχημα και δεν θα ήθελα ποτέ άλλος Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών να αισθανθεί το ίδιο άσχημα. Έγινα περίγελος. Με ρωτούσε ο κύριος Ντελόρ με υπονοούμενα, με ρωτούσε ο κύριος Πόστ του Λουξεμβούργου, με ρωτούσε ο Γκένσερ, με ρωτούσε ο κύριος Κόλλινς της Ιρλανδίας και μου λέγανε, καλά Αντώνη, εδώ μας λές άλλα και μαθαίνουμε από το κέντρο ότι άλλη είναι η γραμμή. Είχανε ήδη αρχίσει οι διαρροές ότι μην ακούτε τον Σαμαρά, αυτός έχει την θέση όνομα, εμάς δεν μας νοιάζει».

Φαίνεται λοιπόν πια ξεκάθαρα ότι όταν εμείς αγωνιζόμασταν να αποτρέψουμε την Κυβέρνηση Μπους, η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βρούν τρόπο να αποφύγουν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας σαν νέο κράτος από την Ενωμένη Ευρώπη. Ο μόνος άλλος φορέας ήταν τα Ηνωμένα Έθνη! Έτσι και έγινε.

Στις 22 Ιανουαρίου 1993, δύο μέρες μετά την ορκωμοσία του Μπίλ Κλίντον και πριν τελειώσουν οι τελετές ορκωμοσίας στην Ουάσιγκτον η κυβέρνηση των Σκοπίων έκανε επίσημη αίτηση στα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωριστεί η Νοτιοσλαβία ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πώς και γιατί αποφάσισε η κυβέρνηση των Σκοπίων να παρακάμψει την Ενωμένη Ευρώπη;

Δύο μέρες αργότερα στις 24 Ιανουαρίου 1993 τρεις μεγάλες χώρες της Ενωμένης Ευρώπης η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία με τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής κυβέρνησης πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας από τα Ηνωμένα Έθνη με μια δήθεν συμβιβαστική ονομασία. Πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας με το όνομα «Πρώην-Γιουγκοσλαβική-Δημοκρατία-της Μακεδονίας» FYROM.

Πώς και γιατί αποφάσισαν οι τρεις αυτές κυβερνήσεις να κάνουν την επίσημη αυτή «συμβιβαστική» πρόταση στα Ηνωμένα Έθνη; Μήπως είχαν ψηφίσει οι ηγέτες της Ευρώπης να αλλάξουν στάση και να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με όνομα που περιείχε την λέξη Μακεδονία; Ασφαλώς όχι. Το κάνανε εν ονόματι της Ενωμένης Ευρώπης;

Ασφαλώς όχι!!
Φαίνεται ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί παρασκηνιακά. Η Ελληνική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση των Σκοπίων και οι Ευρωπαίοι τα είχαν βρει για μια σύνθετη ονομασία η οποία περιέχει τη λέξη «Μακεδονία». Αυτό που παρέμεινε σε εκκρεμότητα ήταν η θέση του Μπίλ Κλίντον.

Τι έγινε όμως με την ομόφωνη απόφαση των πολιτικών ηγετών της Ελλάδος; Τί έγινε η περίφημη δήλωση του Πέτρου Μολυβιάτη εν ονόματι του Συμβουλίου των Ελλήνων πολιτικών Αρχηγών ότι η Ελλάδα δεν θα αναγνωρίσει τα Σκόπια εάν η ονομασία περιέχει την λέξη «Μακεδονία»; Είχαν αλλάξει στάση οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες; Ασφαλώς όχι!!

Το θέμα Κλίντον όμως ήταν το πιο σοβαρό. Ο Μπίλ Κλίντον είχε δεσμευτεί στους Ελληνοαμερικανούς υποστηρικτές του και ο Κλίντον θα τηρούσε την δέσμευσή του. Γι’ αυτό είμαι απόλυτα σίγουρος. Επομένως οι αρχιτέκτονες της συμβιβαστικής λύσης ρισκάρανε το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας από την Κυβέρνηση Κλίντον εάν προτείνανε αναγνώριση των Σκοπίων με ονομασία που περιείχε την λέξη «Μακεδονία». Μόνον οι Ελληνοαμερικανοί ηγέτες μπορούσαν να αποδεσμεύσουν τον Μπίλ Κλίντον. Εξάλλου αυτοί τον δέσμευσαν στις 3 Οκτωβρίου 1992.

Έτσι κατασκευάσθηκε προσεκτικά ένας σύγχρονος «Δούρειος Ίππος»!
Ιδού τι έγινε.
Δεν ξέρω ακριβώς πόσες ώρες μετά την ορκωμοσία του Μπίλ Κλίντον στο αξίωμα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν περάσει όταν οι μισθωτοί αντιπρόσωποι της Ελλάδος (paid lobbyists) στην Ουάσιγκτον κ.κ. «Manatos & Manatos” δημιούργησαν μια «προσωρινή ειδική» επιτροπή με την ονομασία «Ad hoc American Hellenic Leadership Committee”.

Ποιά ήταν τα μέλη αυτής της «προσωρινής επιτροπής» δεν έμαθα ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι το εξής: Εκ μέρους αυτής της πρόχειρης επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες όλους επιφανείς Ελληνοαμερικανούς να συνυπογράψουν μια επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της Ελληνικής Κυβέρνησης για μια «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος της Νοτιοσλαβίας. Η επιστολή είχε συνταχθεί και είχε διατυπωθεί τόσο προσεκτικά που μπροστά της ο «Δούρειος Ίππος» έμοιαζε σαν μια ερασιτεχνική εφεύρεση!

Παρόλα αυτά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Μπίλ Κλίντον θα έπρεπε να υποστηρίξει την νέα θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης στην ονομασία του νέου κράτους της Νοτιοσλαβίας, παρότι η συμβιβαστική λύση περιείχε τη λέξη «Μακεδονία».

Η προτεινόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993 έξι μέρες μετά την ορκωμοσία του. Είναι τόσο ωραία γραμμένη και τόσο υπέροχα εθνικοποιημένη που αν δεν είσαι γνώστης των πραγμάτων και «γάτα» στα πολιτικά υπονοούμενα ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι με την συνυπογραφή σου συμβάλλεις σε μια Κολοσσιαία εθνική προδοσία! Και όμως ακριβώς αυτό ήταν.

Όταν εγώ έλαβα το προτεινόμενο γράμμα προς τον Πρόεδρο Κλίντον και μου ζητήθηκε να το υπογράψω οι συγγραφείς του είχαν ήδη εξασφαλίσει την υπογραφή των: Phil Angelides (Φίλ Αγγελλίδης), Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας. Art Agnos (Αρτ Άγκνος), πρώην Δήμαρχο του Σαν Φρανσίσκο, Andrew Athens (Άντριου Άθενς), Προέδρου του Ηνωμένου ΑμερικανοΕλληνικού Κογκρέσου, John Casimatidis (Τζων Κατσιματίδης), Πρόεδρο του “Red Apple Groups”. Philip Christopher (Φίλιπ Κρίστοφερ), Προέδρου PSEKA, dr. Gus Konstantine (Γκάς Κονσταντίν), Supreme President of AHEPA, δρ. Takey Crist (Τάκη Κρίστ), Προέδρου American Hellenic Institute, Public Affairs Committee. Michael Dukakis (Μιχάλης Δουκάκης), πρώην Κυβερνήτης της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, Nicholas Gage (Νίκολας Γκέιτς), συγγραφέας, Fotis Gerasopoulos (Φώτης Γερασόπουλος), αντιπρόεδρο Hellenic American National Council. Dr. Christos Ioannides (Χρήστος Ιωαννίδης), Καθηγητής Greek and Middle Eastern Affairs, Michael Zaharis (Μιχάλης Ζαχαρής), Chairman KOS Pharmaceutical INC, Sotiris Kolokotronis (Σωτήρης Κολοκοτρώνης), President SKK Enterprises, Andrew Manatos (Άντριου Μάνατος), Special Counsel United Hellenic American Congress, John Nathenas (Τζων Ναθήνας) President Hellenic American National Council. Peter J. Pappas (Πήτερ Πάππας), President P.J. Mechanical Corporation, Jim Regas (Τζιμ Ρήγας) Esq. Senior Courses Regas, Freratos & Harp, Eugene Rossides (Ευγένιος Ροσίδης), Esq. Chairman American Hellenic Institute, Angelo Tsakopoulos (Άγγελος Τσακόπουλος), Former National Chairman Greek American for Clinton and Professor Spiros Vreonis jr. (Σπύρος Βρυώνης), New York University.

Ασφαλώς έγινε κοινοποίηση της επιστολής στον Warren Christopher (Γούορεν Κρίστοφερ) Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, Anthony Lake (Άντονυ Λέικ), Σύμβουλο Ασφαλείας του Λευκού Οίκου και dr. Madeleine Albright (Μαντλίν Ολμπράϊτ), Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη.

Διάβασα προσεκτικά την προτεινόμενη επιστολή που μου ζητούσαν να συνυπογράψω και είπα μέσα μου «Ώρα καλή Μακεδονία μας». Ασφαλώς δεν δέχτηκα να την συνυπογράψω και η επιστολή εστάλη στον Πρόεδρο Κλίντον. Κατάλαβα ότι εάν τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώριζαν το νέο κράτος των Σκοπίων με ένα όνομα που περιείχε τη λέξη «Μακεδονία» θα γεννιόταν για πρώτη φορά στην ιστορία μια νέα χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» και δεν θα ήταν Ελληνική. Με άλλα λόγια η νοτιότερη περιοχή της Γιουγκοσλαβίας θα αναγνωριζόταν από τα Ηνωμένα Έθνη σαν χώρα με το όνομα «Μακεδονία» και η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια όπως την αποκάλεσε ο προαναφερθείς ιστορικός κ. Johann Fink. Μια διοικητική περιφέρεια η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος.

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι που πρόσφεραν την υπογραφή τους δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να μελετήσουν το ακριβές κείμενο της επιστολής και υπέγραψαν καλή τη πίστει νομίζοντας ότι υπογράφουν για το συμφέρον της Ελλάδας. Άλλωστε η υπογραφή ζητήθηκε και δόθηκε τηλεφωνικά!!

Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα δίμηνο γεμάτο παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Για περισσότερο από δύο μήνες οι συζητήσεις και οι «αγώνες» περιστρέφονταν γύρω από δευτερεύοντα και τριτεύοντα θέματα. Σημαίες, σύμβολα, παλικαρισμοί, Τουρκικές παρενοχλήσεις οτιδήποτε άλλο παρά το όνομα Μακεδονία απασχολούσαν την κοινή γνώμη.

Τελικά η μάσκα έπεσε. Στις 7 Απριλίου 1993 επίσημα πια με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εν ονόματι της Ελληνικής Κυβέρνησης ο τότε Υπουργός Εξωτερικών κ. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την συμβιβαστική πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νοτιότερο τμήμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Την ίδια μέρα, στις 7 Απριλίου 1993 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του νέου κράτους και φυσικά έτσι ψήφισε και η Ελλάδα!
Εκείνη την ημέρα ένα κομμάτι από την Ελληνικότητά μου πέθανε.
Έτσι λοιπόν εάν σας ρωτήσει κανείς πότε αναγνωρίστηκε (γεννήθηκε) το πρώτο και μόνο μη Ελληνικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» να του πείτε στις 7 Απριλίου 1993.
Αν σας ρωτήσει ποιά ήταν η θέση της Ελλάδος, να πείτε ότι ψήφισε υπέρ!
Αν σας ρωτήσει πώς ψήφισε η Αμερική να του πείτε και αυτή ψήφισε υπέρ.
Αν σας ρωτήσει γιατί οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του Μπίλ Κλίντον του ζήτησαν να αλλάξει την θέση που είχε πάρει στις 3 Οκτωβρίου 1992 να του πείτε γιατί η Ελληνική κυβέρνηση τους ζήτησε να το κάνουν!

Ακούστε προσεκτικά παρακαλώ, κυρίες και κύριοι, τι είπε ο τότε πανίσχυρος Αμερικανός βουλευτής και Πρόεδρος της Επιτροπής των Εξωτερικών Υποθέσεων του Αμερικανικού Κογκρέσου κ. Lee Hamilton (Λι Χάμιλτον) όπως είχε γραφεί στην ανταπόκριση του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου στην ημερήσια εφημερίδα «Πρωϊνή» της Νέας Υόρκης λίγες μέρες μετά την επίσημη αναγνώριση από τα Ηνωμένα Έθνη.

Είπε ο κύριος Χάμιλτον:
«ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑΤΕ ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ. ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΣΥΞΥΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΑΣ»
Η ανταπόκριση του Μιχάλη Ιγνατίου στην Πρωϊνή: «ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ.
Η Ελληνική κυβέρνηση έχασε μοναδική ευκαιρία να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα στη μάχη των Σκοπίων, όταν λόγω ασυνεννοησίας με την Ουάσιγκτον και ερασιτεχνικών χειρισμών δέχθηκε τον «έντιμο συμβιβασμό» χωρίς να περιμένει τη δημοσιοποίηση της θέσης της νέας αμερικανικής κυβέρνησης.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, Λι Χάμιλτον, δήλωσε στη διάρκεια εκδήλωσης Ελληνοαμερικανών στο Λος Άντζελες, ότι ο ίδιος αλλά και στελέχη της κυβέρνησης Κλίντον εξεπλάγησαν από την απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην επιμένει στη γνωστή θέση της για την ονομασία και αντίθετα να αποδεχθεί τη διαδικασία της διαιτησίας και της όποιας απόφασης των μεσολαβητών Σάιρους Βάνς και Λόρδου Όουεν.

Ο Αμερικανός βουλευτής, που θεωρείται ένας από τους λίγους πολιτικούς που γνωρίζουν τα ελληνικά εθνικά θέματα, ιδιαίτερα το Κυπριακό και το πρόβλημα που δημιουργούν τα Σκόπια, είπε ότι η πλειοψηφία των βουλευτών και των γερουσιαστών «είχαν πειστεί για τις δίκαιες θέσεις της Ελλάδας» και τις υποστήριξαν μάλιστα εγγράφως, υπογράφοντας κείμενο επιστολής προς τον Πρόεδρο Τζόρτζ Μπούς.

Όπως εξήγησε ο κ. Χάμιλτον, «το Κογκρέσο ενημερώθηκε σωστά από την Ελληνοαμερικανική κοινότητα», τα μέλη της οποίας πίεσαν με διάφορους τρόπους τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, οι οποίοι πείστηκαν ότι το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν στην πραγματικότητα η κλοπή του ονόματος της Μακεδονίας.

Ο Αμερικανός βουλευτής βλέπει «διαφωνία μεταξύ των θέσεων της Αθήνας και της Ομογένειας» αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι μόνοι που απέμειναν να επιμένουν για μη χρησιμοποίηση του ονόματος της Μακεδονίας είναι οι Ελληνοαμερικανοί.

Ο κ. Χάμιλτον κατέληξε λέγοντας ότι ακριβώς λόγω της αποδοχής από την Αθήνα συμβιβαστικής λύσης, ούτε το Κογκρέσο, ούτε η Κυβέρνηση Κλίντον μπορούν πια να βοηθήσουν, υπονοώντας ότι δεν ισχύουν οι προεκλογικές υποσχέσεις του Αμερικανού Προέδρου».

Στις 22 Φεβρουαρίου 1994 ο παλαίμαχος στρατηγός του Ελληνικού στρατού εν αποστρατεία Ελευθέριος Παπαγιαννάκης με επιστολή του προς τον Πρέσβη της Αυστραλίας στην Αθήνα αναρωτήθηκε πως η Αυστραλία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Στις 28 Μαρτίου 1994 ο Αυστραλός Πρέσβης C.A. Edwards απάντησε στο στρατηγό Παπαγιαννάκη ως εξής:
«Στρατηγέ μου, Το γράμμα σας με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου με εντυπωσίασε με την ειλικρίνεια με την οποία εκφράσατε τα αισθήματά σας προς την Αυστραλία και τους Αυστραλούς που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία της Ελλάδος. Είναι μεγάλο κρίμα που άνθρωποι όπως εσείς που έχουν τόσο δυνατά αισθήματα για τη χώρα μου αισθάνεται ότι κατά κάποιο τρόπο η πρόσφατη απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM) αποτελεί με οποιοδήποτε κτύπημα κατά της Ελλάδος. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση της Αυστραλίας δεν αισθάνεται ότι η απόφασή της ήταν με οποιοδήποτε τρόπο κατά των συμφερόντων της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα παίρνοντας την απόφασή της η κυβέρνηση κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να ανταποκριθεί στις επιθυμίες της Ελλάδας. Καθώς πιθανώς προσέξατε το όνομα με το οποίο αναγνωρίσαμε τη χώρα ήταν το ίδιο όνομα με εκείνο που χρησιμοποίησε η ίδια η Ελλάδα στην δική της αναγνώριση και σε όλες τις άλλες δοσοληψίες που έχει με αυτή τη χώρα».

Μετά από όλα αυτά κυρίες και κύριοι τώρα πια ξέρετε:
Τι κάνανε οι Ελληνοαμερικανοί
Ξέρετε τι κάνανε οι Αμερικανοί
Ξέρετε τι κάνανε οι Ευρωπαίοι
Ξέρετε τι κάνανε οι Σκοπιανοί και
ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΚΑΝΑΝΕ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΟΙ ΝΤΟΠΙΑΝΟΙ!!

Κύριλλος, Μεθόδιος και η Δήθεν Διάδοση του Ελληνικού Πολιτισμού στους Σλάβους

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sat, 22 Mar 2008 13:24:00 +0000

Εξ αφορμής σχολίων σε προηγούμενες αναρτήσεις, όπου τέθηκαν κάποια ερωτήματα σχετικά με το ιστορικό των "αγίων" Κυρίλλου και Μεθοδίου, και λόγω της δυσκολίας που συνάντησα στην αναζήτηση πραγματικών πηγών (κειμένων της ίδιας περίπου περιόδου κατά την οποία έδρασαν οι δυο αδελφοί), αναδημοσιεύω παρακάτω σχετικό άρθρο του περιοδικού Δαυλός, όπως έχει αναρτηθεί στον δικτυακό τόπο "Μεταφυσικό" (με κάποιες μικρές διορθώσεις, μια που διαθέτω το τεύχος του Δαυλού στον οποίο δημοσιεύτηκε). Το άρθρο ξεκαθαρίζει κάπως το θολό τοπίο μπροστά στο οποίο βρίσκεται κάποιος, όταν αρχίσει να αναζητά έγκυρες πληροφορίες για τους "αγίους" Κύριλλο και Μεθόδιο, για τους οποίους η ελληνορθόδοξη προπαγάνδα διαδίδει οτι ήταν Έλληνες, και οτι μετέφεραν τα "φώτα" του χριστιανισμού στους Σλάβους, κατασκευάζοντας το λεγόμενο "Κυριλλικό" αλφάβητο, το οποίο, υποτίθεται οτι, είναι μια παραλλαγή του Ελληνικού αλφαβήτου. Παρότι υπάρχουν περισσότερα, όπως έχω διαπιστώσει από την αναζήτηση που έκανα, το άρθρο του Δαυλού είναι μια καλή αρχή για το ξεκαθάρισμα του τοπίου:

ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΣ:
Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ

Προπαγανδίζεται ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Βυζαντίου η δήθεν διάδοση του Ελληνικού Πολιτισμού στους Σλάβους χάρη στις ενέργειες δύο μοναχών, του Κυρίλλου και του Μεθοδίου, οι οποίοι επί πλέον τους έδωσαν το Αλφάβητο. Αλλά, εάν σκοπός των Βυζαντινών ήταν να μεταδώσουν τον Ελληνικό Πολιτισμό στους Σλάβους, θα τους έδιναν το ήδη υπάρχον Ελληνικό Αλφάβητο και θα τους μετέφραζαν αρχαία ελληνικά έργα (π.χ. τα Ομηρικά Έπη, τραγωδίες κ.λ.π.).
Ο σκοπός της πολιτικοθρησκευτικής βυζαντινής εξουσίας όμως δεν ήταν πολιτιστικός, αλλά ο εκχριστιανισμός των Σλάβων, για την επίτευξη του οποίου χρησιμοποίησαν διάφορα μέσα. Ένα από αυτά ήταν η διάδοση της Αγίας Γραφής, προκειμένου δε να την πραγματοποιήσουν ευκολότερα, επινόησαν ένα νέο, αυθαίρετο αλφάβητο, το λεγόμενο κυριλλικό.

Ο Κύριλλος (827-869) και ο Μεθόδιος (815-885) γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Κύριες πηγές για τη ζωή τους αποτελούν τα -γραμμένα στα Σλαβικά- έργα: "Ο Βίος του Κωνσταντίνου" και "Ο Βίος του Μεθοδίου". (Κωνσταντίνος ήταν το αρχικό όνομα του Κυρίλλου· σε Κύριλλο μετονομάστηκε λίγο προτού πεθάνει). Πατέρας τους ήταν ένας βυζαντινός αξιωματούχος αγνώστου εθνικότητας. Υπάρχει διχογνωμία σχετικά με την καταγωγή τους. Ορισμένοι ιστορικοί εικάζουν ότι ήταν Έλληνες κι άλλοι ότι ήταν Σλάβοι (από την πλευρά της μητέρας τους).
Για την ελληνική τους καταγωγή δεν υπάρχει άλλη ένδειξη, εκτός του ότι γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, στην οποία όμως τότε ζούσαν πολλές εθνότητες. Προς την υπόθεση ότι, η καταγωγή τους ήταν σλαβική συνηγορεί η άριστη γνώση των σλαβικών διαλέκτων που είχαν κι οι δύο, που εύκολα μπορεί να εξηγηθεί, αν υποθέσουμε ότι η Σλαβική αποτελούσε τη μητρική τους γλώσσα. Εκτός όμως από τη Σλαβική, είχαν και τέλεια γνώση της Βίβλου και της Εβραϊκής γλώσσας, αρκετά σύμβολα της οποίας χρησιμοποίησαν στο αλφάβητο που κατασκεύασαν.
Περισσότερο πιθανός φαίνεται ο ισχυρισμός λοιπόν ότι, ο Κύριλλος κι ο Μεθόδιος ήταν Σλάβοι, γεννηθέντες στη Θεσσαλονίκη, παρά Έλληνες. Η φυλετική τους καταγωγή δεν έχει μεγάλη σημασία όμως, δεδομένου ότι έδρασαν ως χριστιανοί, υπήκοοι και υπάλληλοι του Βυζαντινού κράτους.

Οι δύο αδελφοί έχασαν νωρίς τον πατέρα τους, οπότε την κηδεμονία και την ανατροφή τους ανέλαβε κάποιος ονόματι Θεόκτιστος. Ο Κύριλλος πήγε για σπουδές στη μονή Πολυχρονίου στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ο Μεθόδιος υπηρετούσε κατέχοντας διάφορα διοικητικά αξιώματα. Το Βυζαντινό κράτος τους ανέθεσε διάφορες πρεσβευτικές αποστολές, αλλά οι πολιτικές εξελίξεις στην Κωνσταντινούπολη κι η πολιτική δολοφονία του Θεόκτιστου έφεραν τους δύο αδελφούς σε δυσμένεια. Έτσι κατέφυγαν ως μοναχοί σε μοναστήρι της Βιθυνίας. Μετά την εκλογή στον πατριαρχικό θρόνο του πατριάρχη Φωτίου επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη και συνέχισαν τις αποστολές τους. Αργότερα ο Μεθόδιος έγινε ηγούμενος στη μονή Πολυχρονίου.

Η διεθνής συγκυρία στην Αν. Ευρώπη

Μετά τη συνθήκη του Βερντέν (843) η Σαξονία, η Σουαβία και η Βαυαρία ανήκαν στο κράτος του Λουδοβίκου του Γερμανικού, που επέβαλε την επικυριαρχία του στους Σλάβους των γειτονικών περιοχών. Ο ηγεμόνας των Σλάβων της Μεγάλης Μοραβίας (στη σημερινή Τσεχία), Ροστισλάβος, αφού επέκτεινε το κράτος τους ως τον Τισσό ποταμό, έσπασε το 850 κάθε μορφή εξάρτησης από το φραγκικό κράτος.

Η δυναμική αντίδραση του Λουδοβίκου δεν άλλαξε την κατάσταση, γιατί στις πολεμικές συγκρούσεις με το Ροστισλάβο οι Φράγκοι ηττήθηκαν. Η επέκταση των Μοραβών ως τον Τισσό ποταμό τους έφερε σε γειτονία με τους Βουλγάρους. Προκειμένου να εξουδετερώσει τον Μοραβικό κίνδυνο, ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας Βόγορις ήλθε σε συνεννοήσεις με τους Φράγκους, οι οποίες κατέληξαν το 863 σε συμμαχία.

Η συμμαχία των γειτόνων Βουλγάρων με το αντίπαλο Φραγκικό κράτος αποτελούσε για τους Μοραβούς ένα θανάσιμο κλοιό. Έτσι ο Ροστισλάβος, που ήταν ικανότατος πολιτικός, αναγκάσθηκε να αναζητήσει στη Βυζαντινή αυτοκρατορία μια αντίρροπη δύναμη κι ένα στήριγμα. Για το λόγο αυτό έστειλε πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησε την αποστολή βυζαντινών επισκόπων, για να διδάξουν τη χριστιανική θρησκεία στη γλώσσα του λαού του.
Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄ και ο πατριάρχης Φώτιος διείδαν τα μεγάλα πολιτικά κι εκκλησιαστικά οφέλη που παρουσίαζε για το Βυζάντιο αυτή η πρόταση. Έδινε τη δυνατότητα στην αυτοκρατορία να επεκτείνει την επιρροή της σε λαούς της κεντρικής Ευρώπης και παράλληλα να ασκήσει πίεση στο βουλγαρικό κράτος, που βρισκόταν ανάμεσά τους.
Ο αυτοκράτορας ανέθεσε στον Κύριλλο και στο Μεθόδιο την αποστολή του εκχριστιανισμού της Μοραβίας. Προτού αναχωρήσουν, ο Κύριλλος δημιούργησε ένα νέο αλφάβητο, στο οποίο μετέφρασε με τη βοήθεια του αδελφού του την Αγία Γραφή και διάφορα άλλα χριστιανικού περιεχομένου βιβλία.

Ο βίαιος εκχριστιανισμός του Σλαβικού λαού με τη μετάφραση της Αγία Γραφής στο επινοηθέν Κυριλλικό αλφάβητο θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Βυζαντινού "πολιτισμού". Στην τοιχογραφία (ια΄ αι.) από τον άγιο Κλήμεντα της Ρώμης εικονίζονται ο Κύριλλος κι ο Μεθόδιος γονυπετείς μπροστά στο Χριστό περιστοιχιζόμενοι από δύο αγγέλους.

Οι βυζαντινοί ιεραπόστολοι έγιναν δεκτοί με μεγάλες τιμές από τον ηγεμόνα Ραστισλάβο (863). Φυσικά, ο εκχριστιανισμός του λαού δεν έγινε αμέσως. Χρειάσθηκαν πολλά χρόνια. Πρώτα εκχριστιανίσθηκαν οι φεουδάρχες, που είχαν άμεσο συμφέρον από τη θρησκευτική αλλαγή, ενώ οι αγροτικές μάζες επειδή συνέχιζαν να επιμένουν στην παλαιά πολυθεϊστική τους λατρεία υπέστησαν -τις συνήθεις χριστιανικές πρακτικές επιβολής- διώξεις και βίαια βαπτίσματα.
Μετά το θάνατο του Κυρίλλου ο Μεθόδιος ανακηρύχτηκε αρχιεπίσκοπος, με δικαιοδοσία που εκτεινόταν στη Μοραβία και στην Παννονία και συνέχισε την αποστολή του.
Μετά την υλοποίηση της Βυζαντινο-Μοραβικής συμμαχίας, στη δύσκολη θέση που είχε περιέλθει ο Ραστισλάβος περιέπεσε τώρα ο ηγεμόνας των Βουλγάρων Βόγορις, που αναγκάσθηκε με τη σειρά του να δεχθεί το χριστιανισμό, προκειμένου να εξασφαλίσει την εύνοια του Βυζαντίου. Τον εκχριστιανισμό των Βουλγάρων ανέλαβαν μαθητές των δύο αδελφών.

Ούτε ένα ελληνικό έργο

Ποτέ οι δύο μοναχοί δεν μετέφρασαν κάτι στα Σλαβικά από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Αν ήταν φορείς του Ελληνικού Πολιτισμού -όπως προπαγανδίζεται-, τον οποίο ήθελαν να μεταδώσουν στους Σλάβους, θα μπορούσαν να μετέφραζαν Πλάτωνα ή Αριστοτέλη για παράδειγμα, ώστε να τους μυήσουν και στην Ελληνική Φιλοσοφία.
Η χριστιανική προπαγάνδα υποστηρίζει, πως στα μοναστήρια διασώθηκαν δήθεν τα αρχαία μας κείμενα, λόγω της αγάπης των μοναχών για αυτά. Αφού λοιπόν οι μοναχοί είχαν πρόσβαση σε αρχαία Ελληνικά κείμενα, κι αφού είχαν αποστολή να διαδώσουν στους Σλάβους τον Ελληνικό Πολιτισμό, γιατί δεν τους μετέφρασαν ούτε ένα Ελληνικό κείμενο;
Όλα τα έργα που μετέφρασαν στα Σλαβικά οι Κύριλλος και Μεθόδιος ήταν χριστιανικά, όπως:

Ολόκληρη η Αγία Γραφή
Το Βυζαντινό "Ευαγγελιστάριο", που περιλάμβανε τις προοριζόμενες για λειτουργική χρήση περικοπές των Ευαγγελίων.
Το "Ωρολόγιον" με όλη την ακολουθία και συναξάρια.
Το βιβλίο "Ο λόγος περί αληθούς πίστεως".
Το "Εγκώμιον" στον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο.
Ο "Κανών" προς τιμήν του Αγίου Δημητρίου.
Η "Αγίων ανδρών Βίβλος" με αποφθέγματα των Πατέρων της Εκκλησίας.
Ο "Νομοκάνων" του Ιωάννου του Σχολαστικού.

Όσον αφορά στο αλφάβητο (το οποίο αργότερα διαδόθηκε και στους Ρώσους, τους Βούλγαρους, τους Σέρβους, τους Ουκρανούς και τους Λευκορώσους) οι μελετητές διαφωνούν εάν το αλφάβητο που δημιούργησε ο Κύριλλος είναι το ονομαζόμενο Γλαγολιτικό ή το Κυριλλικό, ή ακόμη εάν το Κυριλλικό το δημιούργησε ο Κύριλλος ή ο μαθητής του, Κλήμης, βάσει του Γλαγολοτικού.
Το ερώτημα που τίθεται είναι, γιατί ο Κύριλλος δεν τους έδωσε το Ελληνικό αλφάβητο, έτσι όπως ακριβώς ήταν; Το επιχείρημα, ότι ορισμένοι φθόγγοι της σλαβικής γλώσσας δεν μπορούν να αποδοθούν με το Ελληνικό αλφάβητο, δεν ευσταθεί, γιατί με το αλφάβητό μας μπορεί εύκολα και τέλεια να αποδοθεί κάθε φθόγγος. Ακόμη κι έτσι αν ήταν όμως, θα μπορούσε να κρατούσε το Ελληνικό αλφάβητο και να του πρόσθετε επί πλέον δύο - τρία ακόμη σύμβολα για τους δύσκολα προφερόμενους φθόγγους. Αντί αυτού, προτίμησε να κατασκευάσει ένα νέο αυθαίρετο αλφάβητο με ελληνικά, λατινικά (χαλκιδικά) και εβραϊκά σύμβολα και παραλλαγές τους.

Μόνο δέκα από τα γράμματα του Κυριλλικού αλφαβήτου (Α, Β, Ε, Κ, Μ, Ο, Π, Τ, Φ και Χ) προέρχονται από το Ελληνικό αλφάβητο κι έχουν την αρχική ελληνική τους προφορά. Όλα τα υπόλοιπα προέρχονται:

Από το λατινικό αλφάβητο (π.χ. το C).
Από τα εβραϊκά σύμφωνα.
Από το Ελληνικό αλφάβητο με αλλαγμένη την προφορά (π.χ. το Η προφέρεται Ν) ή αποτελούν παραλλαγές του Ελληνικού και του Λατινικού αλφαβήτων και των εβραϊκών συμφώνων.

Ο Βούλγαρος ηγεμόνας Βόγορις ύστερα από αποτυχία διαπραγματεύσεων με την παπική εκκλησία διέβλεψε τα πολιτικά πλεονεκτήματα, που θα του έδινε η προσέγγιση στο Βυζάντιο, και το έτος 864 δέχτηκε το βάπτισμα από ορθόδοξο ιερέα, ο οποίος στάλθηκε για το σκοπό αυτό στην Βουλγαρία, πήρε δε το χριστιανικό (εβραϊκό) όνομα Μιχαήλ, δηλαδή το όνομα του αναδόχου του (εβραϊκής καταγωγής) αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄. Στην εικόνα: μικρογραφία από το σλαυονικό χειρόγραφο της χρονογραφίας του Κ. Μανασσή, εμπνευσμένης από το βάπτισμα του Βογόριδος-Μιχαήλ. (Ρώμη, Βατικανική Βιβλιοθήκη· πηγή: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, "Εκδοτική Αθηνών".)

Οι Έλληνες ποτέ δεν οργάνωναν ιεραποστολές για την επιβολή της θρησκείας τους σε άλλους λαούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανεκτικότητα και ο σεβασμός που έδειξε ο Μ. Αλέξανδρος στις θεότητες, που λάτρευαν οι άλλοι λαοί. Πόσο μάλλον για το χριστιανισμό, μια ξένη εξ ανατολών θρησκεία, η οποία επιβλήθηκε στους Έλληνες δια της βίας· όταν τον θ΄ αιώνα εκχριστιανίζονταν επίσης βίαια οι σλαβικοί λαοί, είναι αμφίβολο εάν στην Ελλάδα είχε ήδη επικρατήσει ο χριστιανισμός πλήρως.
Οι ιεραποστολικές ενέργειες επομένως των Κυρίλλου και Μεθοδίου ουδεμία σχέση είχαν με τον Ελληνικό Πολιτισμό. Στοιχεία του Ελληνικού Πολιτισμού δεν υπήρξαν ποτέ η Αγία Γραφή, τα συναξάρια, τα πατερικά κι όλα τα άλλα χριστιανικά κείμενα, που μεταφράστηκαν στα Σλαβικά και τα οποία αποπνέουν εξ άλλου έντονο ανθελληνισμό.

Επομένως, ένα επί πλέον δείγμα της ανθελληνικής πολιτικής της πολιτικοθρησκευτικής βυζαντινής εξουσίας και των οργάνων της, Κυρίλλου και Μεθοδίου, αποτελεί η μη παροχή του Ελληνικού αλφαβήτου στους σλαβικούς λαούς.
Σκεφθείτε, πόσο αναβαθμισμένη θα ήταν η θέση της Ελλάδας σήμερα, εάν τα εκατομμύρια των ανατολικοευρωπαϊκών λαών χρησιμοποιούσαν το Ελληνικό αντί του Κυριλλικού αλφαβήτου.

Λάζαρης Ιωάννης

[Σημείωση: Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο περιοδικό "ΔΑΥΛΟΣ", στο τεύχος 293, Ιουλ. - Αυγ. 2006. Αποτελεί μέρος του αφιερώματος: "ΒΥΖΑΝΤΙΟ: Η ιδεολογική ταφόπλακα του Ελληνισμού"]

Ας δώσω τώρα και μια γεύση από τα περισσότερα που ανέφερα στην αρχή αυτής της ανάρτησης: Στο άρθρο "Κύριλλος και Μεθόδιος" της εγκυκλοπαίδειας "Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα" δεν τίθεται καθόλου σε αμφισβήτηση η ταύτιση του Κυριλλικού με το Γλαγολιτικό αλφάβητο:

Η επινόηση όλων των αναγκαίων γραμμάτων για την απόδοση των φθογγικών ιδιαιτεροτήτων της Σαλαβικής γλώσσας θεμελιώθηκε στη οξυκόρυφη μεγαλογράμματη ελληνική γραφή, η οποία συμπληρώθηκε με επιλογή γραμμάτων από το εβραϊκό ή και το γεωργιανό αλφάβητο. Το νέο αλφάβητο ονομάστηκε γλαγολιτικό (glagol=λόγος) και κάλυπτε με εξαιρετική πιστότητα την απόδοση των φθόγγων της σλαβικής γλώσσας, παρά την πολυπλοκότητα της γραφής και τον μεγάλο αριθμό των γραμμάτων

Αυτά μας λέει ο συγγραφέας του άρθρου της εγκυκλοπαίδειας Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα. Αναζήτησα στην ίδια εγκυκλοπαίδεια το λήμμα "Γλαγολιτικό αλφάβητο", αλλά δεν υπάρχει. Έτσι έριξα μια ματια και στην Βικιπαίδεια, όπου αναφέρεται οτι:

Οι Θεσσαλονικείς αδελφοί Ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος, με την επινόηση του γλαγολιτικού (κυριλλικού) αλφαβήτου έγιναν αίτιοι της απαρχής της ευρύτερης σλαβικής γραμματείας και του εκχριστιανισμού των Σλάβων.

Βρέθηκα προ εκπλήξεως, όταν επισκέφτηκα την Αγγλική Wikipedia, όπου συνήθως υπάρχει μεγαλύτερος πλούτος πληροφοριών. Ανάμεσα στα πολλά, υπάρχει και μια φωτογραφία αρχαιολογικού ευρήματος (πρόκειται για μια ανάγλυφη πλάκα με κείμενο χαραγμένο στην γλαγολιτική, δηλαδή την Κυριλλική γραφή):

Η περιγραφή της εικόνας μας πληροφορεί πως πρόκειται για το αρχαιότερο τεκμήριο γλαγολιτικής γραφής. Μπορεί κανείς να διαπιστώσει μόνος του την σχέση των συμβόλων με το Ελληνικό αλφάβητο: Καμία σχέση!

Στο άρθρο "Glagolitic alphabet" της Wikipedia με θέμα το Γλαγολιτικό Αλφάβητο υπάρχουν και άλλες φωτογραφίες-τεκμήρια κειμένων γραμμένων με χρήση του Κυριλλικού αλφαβήτου. Ιδού μια από αυτές, πιο πρόσφατη από την προηγούμενη:

Πρόκειται για σελίδα (10ος-11ος αιώνας), που βρίσκεται στην μονή Ζωγράφου στο Άγιο Όρος. Σύμφωνα τώρα με το άρθρο για την μονή Ζωγράφου της Βικιπαίδειας:

Η Μονή Ζωγράφου βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της Αθωνικής χερσονήσου. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρυτές του θεωρούνται τρεις αδελφοί μοναχοί, οι Μωυσής, Ααρών και Ιωάννης. Τον 13ο αι. κατοικήθηκε από Βούλγαρους μοναχούς. Την ίδια εποχή ενισχύθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ H’ Παλαιολόγο. Στις αρχές του 14ου αι. κάηκε από τους Καταλανούς και ανακαινίστηκε αργότερα από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο τον Παλαιολόγο και τους ηγεμόνες Σερβίας και Μολδοβλαχίας. Το καθολικό του μοναστηριού ξαναχτίστηκε και αγιογραφήθηκε στις αρχές του 19ου αι. Στο μοναστήρι υπάρχουν 14 παρεκκλήσια. Στη βιβλιοθήκη φυλάσσονται χειρόγραφοι κώδικες, 162 στα ελληνικά, 388 στα σλαβικά καθώς και 16.000 τόμοι βιβλίων στις δύο γλώσσες.

Τώρα, πώς καταλήξαμε στο σημερινό "Κυριλλικό" αλφάβητο, του οποίου τα γράμματα φαίνονται στην εικόνα παρακάτω, δεν το έψαξα.

Αλλά σίγουρα δεν έχει και πολλή σχέση με το γνήσιο "Κυριλλικό", το οποίο δεν έχει σχεδόν (ή μάλλον καθόλου) σχέση με το Ελληνικό! Και βέβαια, βλέποντας με τα ίδια μας τα μάτια τι εστί Κυριλλικό αλφάβητο, μπορούμε ασφαλώς να καταλήξουμε σε συμπεράσματα σχετικά με την αξιοπιστία πολλών από αυτά που ακούμε και διαβάζουμε, όπως για παράδειγμα τα λεγόμενα στο άρθρο της Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα παραπάνω...

Σημείωση: Οι παραπάνω εικόνες εμφανίζονται μεγαλύτερες πατώντας πάνω τους με το ποντίκι (για καλύτερη εξέταση).

Ο Ανδρέας Αποστολίδης για την Αρχαιοκαπηλία

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Thu, 20 Mar 2008 18:18:00 +0000

Ο Ανδρέας Αποστολίδης είναι σκηνοθέτης. Ασχολείται με τα ντοκυμαντέρ έρευνας και επιπλέον συγγράφει βιβλία. Στο τεύχος Μαρτίου 2008 του περιοδικού GEO δημοσιεύεται συνέντευξη του Α. Αποστολίδη με θέμα την αρχαιοκαπηλία και επί πλέον το περιοδικό συνοδεύεται από το αξιόλογο ντοκυμαντέρ "Το Κύκλωμα".

Φωτογραφία αυτού του αρχαιολογικού ευρήματος κοσμεί τη θήκη του ντοκυμαντέρ. Μια από τις σπανιότερες και σημαντικότερες λεηλατημένες αρχαιότητες παγκοσμίως, που έχει ανακτηθεί από την Ιταλική αστυνομία στο Λονδίνο. Το αντικείμενο, ένα μοναδικό, φυσικού μεγέθους, κεφάλι από ελεφαντόδοντο, θεωρείται οτι είναι του Απόλλωνα, Ελληνικού Θεού του ήλιου, και πιθανόν χρονολογείται από τον πέμπτο αιώνα π.Χ. Αλλά θα μπορούσε να είναι ακόμα σημαντικότερο: το ελεφαντόδοντο είναι τέτοιας θαυμάσιας ποιότητας που οι Ιταλοί αρχαιολόγοι, οι οποίοι έχουν εξετάσει το κεφάλι, θεωρούν ότι μπορεί να είχε χαραχτεί από τον Φειδία, έναν από τους μέγιστους των κλασσικών Ελλήνων γλυπτών, των οποίων τα γλυπτά εκόσμησαν τον Παρθενώνα και τον Ναό του Διός στην Ολυμπία. Ο Πλίνιος, ο Παυσανίας και ο Λουκιανός, όλοι ύμνησαν τον Φειδία, αλλά ούτε ένα από τα έργα του δεν έχει σωθεί. Περισσότερα.

Ο Παναγιώτης Λιάκος, Διευθυντής Έκδοσης του GEO γράφει στο EDITORIAL του περιοδικού:

"... αυτό το μήνα το περιοδικό –με κείμενο, εικόνα και ήχο– πραγματοποιεί μια σημαντική παρέμβαση στον πολυσυζητημένο και πολύπαθο χώρο του πολιτισμού. Πρώτα απ’ όλα με τη συνέντευξη του σημαντικού δημιουργού που ακούει στο όνομα Ανδρέας Αποστολίδης. Αυτός, ο ηπίων τόνων άνθρωπος, μιλάει στο GEO για την αρχαιοκαπηλεία, το παράνομο εμπόριο αρχαιοτήτων, την υποκριτική στάση πολλών εξ ημών απέναντι στα απομεινάρια του συλλογικού παρελθόντος και για την κρατική ανοχή στο «ξεπάτωμα» της ιστορικής μας κληρονομιάς. Στη συνέντευξη δεν θα διαβάσετε γενικόλογους αφορισμούς και κατηγορίες στον αέρα. Ο γνωστός σκηνοθέτης μιλάει με ονόματα και επικαλείται απτές αποδείξεις!
Ο Ανδρέας Αποστολίδης είναι ο δημιουργός, ο ερευνητής και σκηνοθέτης του πολυβραβευμένου ντοκιμαντέρ με τίτλο «Το Κύκλωμα», το οποίο πραγματεύεται με υποδειγματικό τρόπο (κι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες) το φοβερό μηχανισμό που ξεθεμελιώνει την παγκόσμια ιστορία με δέλεαρ το κέρδος. Παρουσιάζει τη συνενοχή μιας μεγάλης μερίδας του ελληνικού πληθυσμού στην εκποίηση του αρχαίου κάλλους.
Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε στη ΝΕΤ μία εβδομάδα πριν από την εισβολή των διωκτικών αρχών στη Σχοινούσα όπου υπήρχε ένα απέραντο... «showroom» με ελληνικές αρχαιότητες. Δεν είναι υπερβολή να σημειώσουμε ότι η χώρα οφείλει ευγνωμοσύνη στον Ανδρέα Αποστολίδη και σ’ εκείνους τους ελάχιστους που σκέφτονται και δρουν όπως εκείνος και βοήθησαν στο ξεσκέπασμα της υπόθεσης Σάιμς-Μιχαηλίδη. Για τούτη την πολύκροτη υπόθεση θα διαβάσετε πολλά στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ο κ. Αποστολίδης αλλά και θα παρακολουθήσετε περισσότερα στο DVD που συνοδεύει το τεύχος."

Το ίδιο θέμα με το ντοκυμαντέρ πραγματεύεται και το βιβλίο του Ανδρέα Αποστολίδη "Αρχαιοκαπηλία και εμπόριο αρχαιοτήτων - Μουσεία, έμποροι τέχνης, οίκοι δημοπρασιών, ιδιωτικές συλλογές"

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Τι συμβαίνει στο εμπόριο αρχαιοτήτων μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο; Πως σχηματίζονται οι μεγάλες σύγχρονες ιδιωτικές συλλογές και που βρίσκουν τα μεγάλα μουσεία της Δύσης καινούργια ευρήματα της αρχαίας ελληνικής τέχνης;
Το διεθνές εμπόριο διαθέτει ένα πολύπλοκο αλλά ορατό σύστημα λειτουργίας για το «ξέπλυμα» και τη νομιμοποίηση των λαθρανασκαφών στις χώρες που είναι πλούσιες σε αρχαιότητες. Ο αρχαιολόγος Νήλ Μπρόντι, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Παράνομων Αρχαιοτήτων του Πανεπιστημίου του Καίημπριτζ, υποστηρίζει: «Ανακαλύπτεις διαρκώς να επαναλαμβάνονται τα ίδια ονόματα σε διάφορους συνδυασμούς. Είναι λοιπόν σωστό να αντιμετωπίζει κανείς το χώρο αυτό ως κύκλωμα».
Το Κύκλωμα ήταν και το θέμα του ντοκυμαντέρ του Ανδρέα Αποστολίδη που προβλήθηκε δύο φορές από την ελληνική κρατική τηλεόραση το 2006 και συζητήθηκε διεθνώς.
Ο Ανδρέας Αποστολίδης, με τη διπλή ιδιότητα του σκηνοθέτη ντοκυμαντέρ έρευνας και του συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων, γράφει μια μελέτη για το εμπόριο αρχαιοτήτων, συνδυάζει αποκαλυπτικές προσωπικές αφηγήσεις και ιστορίες, άγνωστα ντοκουμέντα και αρχεία και αναλύει συγκεκριμένες συγκλονιστικές υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας σε ένα θέμα που για πρώτη φορά στην Ελλάδα τοποθετείται στο διεθνές του πλαίσιο με βάση τις σύγχρονες νομικές και ηθικές αντιλήψεις για τη σημασία και την αξία της επιστημονικής αρχαιολογικής έρευνας.

Κυριακή της Ορθοδοξίας και Αναθεματισμοί Κατά των Ελλήνων

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sun, 16 Mar 2008 16:14:00 +0000

Στο ιστολόγιο PRESS-GR είχε αναρτηθεί την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008 το άρθρο Να παύσουν οι αναθεματισμοί... και λόγω της ημέρας αναδημοσιεύω κείμενο, στο οποίο παραπέμπει με link ο συντάκτης του PRESS-GR. Το κείμενο είχε δημοσιευτεί τον Οκτώβριο του 2002 στον δικτυακό τόπο "Ελληνικός Δρόμος" (Πολιτιστικός Σύλλογος Ελλήνων και Φιλελλήνων Καναδά) και έχει ως εξής:

Κωστής Στεφανόπουλος

Να παύσουν οι αναθεματισμοί κατά του ελληνικού έθνους στις εκκλησίες της Ελλάδας

Μεγίστης ιστορικής-εθνικής σημασίας θέση του ανώτατου άρχοντα του νεότερου Ελληνισμού

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, έκφρασε τη θέση ότι «οι αναθεματισμοί κλπ. κατά των Ελλήνων», που ψάλλονται κάθε χρόνο στις ορθόδοξες εκκλησίες την Κυριακή της Ορθοδοξίας, «πρέπει να παραλείπονται». Η ιστορική-εθνική αυτή τοποθέτηση του κ. Κωστή Στεφανόπουλου αποτελεί την πρώτη και μοναδική αντίδραση της ηγεσίας του Ελληνισμού μετά από 1215 χρόνια, αφ’ ότου η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος Νικαίας το 787 υπό την προεδρία του οικουμενικού πατριάρχη Ταρασίου διατύπωσε τα κείμενα των αφορισμών αυτών στο «Συνοδικόν» της (= Πρακτικά αποφάσεων) και τα καθιέρωσε ως μέρος της επίσημης ακολουθίας, μαζί με δύο ακόμη υβριστικά κατά του ελληνικού έθνους, που τελείται την Α΄ Κυριακή της Σαρακοστής, στην οποία παραβρίσκονταν κατ’ έθιμο η πολιτική, στρατιωτική και πνευματική ηγεσία του ελληνικού κράτους από της ιδρύσεώς του έως σήμερα.

Το ιστορικό της προεδρικής τοποθέτησης

Το ιστορικό της έκφρασης της ιστορικής αυτής μεταστροφής της ηγεσίας του Ελληνισμού έχει ως εξής: Ο «Δαυλός» δημοσίευσε με ιδιαίτερη προβολή στο τεύχος του Σεπτεμβρίου 2000 και με διαφημιστική καμπάνια στα ΜΜΕ τα κείμενα των επτά αναθεματισμών και των δύο ανθελληνικών τροπαρίων. Ο αναγνώστης του «Δ» στη Γερμανία δρ. Γεώργιος Χατζηθεοδώρου, πολιτικός μηχανικός, υφηγητής στο Πολυτεχνείο του Άαχεν, απέστειλε επιστολή προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην οποία περιέλαβε τα κείμενα που δημοσιεύθηκαν και χαρακτήριζε «τραγικό το φαινόμενο της σημερινής ελλαδικής εξουσίας με τους τρόπους ελέγχου των απόψεων και σκέψεων των Ρωμιών, Γραικύλων, Ραγιάδων και Γκιαούρηδων».
Ο δρ. Γεώργιος Χατζηθεοδώρου έσπειλε στο «Δ» αντίγραφο της επιστολής του αυτής προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας (την οποία σημειωτέον είχε κοινοποιήσει και στον αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο), το πλήρες κείμενο της οποίας έχει ως εξής:

Κύριον
Κωνσταντίνον Στεφανόπουλον
Πρόεδρον της Δημοκρατίας
Προεδρικό Μέγαρο
Αθήναι

Από
Dr – Ing. Georg Chatziteodorou
Privatdozent an der RWTH Aachen
Privat:
40885 Ratingen – Lintorf
Bleibergweg 114
Tel. + Fax 02102/32513
Buro:
40476 Dusseldorf
Golzheimer Str. 129
Tel. + Fax: 0211/514-3432

ΚΟΙΝ.: Αρχιεπίσκοπον Αθηνών
και Πάσης Ελλάδος
Κ. Χριστόδουλον
Αγίας Φιλοθέης 21
105 56 Αθήναι

Κύριε Πρόεδρε,

Στον καθεδρικό ναό Αθηνών παρακολουθήσατε την θεία λειτουργία κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας την 25.03.2002. Επιτρέψατέ μου να ερωτήσω: Δεν υπάρχουν στη χώρα μας πλέον Έλληνες; Μεταμορφώθηκαν όλοι σε Ρωμιούς, Γραικύλους, Ραγιάδες και Γκιαούρηδες, που ανέχονται τα πάντα από τους εξουσιαστές του Ελληνισμού;
Και σ’ αυτή την Κυριακή της Ορθοδοξίας ψάλθηκαν επτά αναθεματισμοί κατά του Ελληνισμού! Παρακαλώ, ας τοποθετηθεί επ’ αυτών και ο λαλίστατος αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος:

«Επί τοις φρονούσι και λέγουσι κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος, ως κτιστήν εκ τούτου πάντως και αυτήν την θείαν ουσίαν αναγκαζομένοις δοξάζειν. Κτιστή γαρ κατά τους Αγίους ενέργεια, κτιστήν δηλώσει και φύσιν, άκτιστον δε χαρακτηρίζει ουσίαν, καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσι εις αθεΐαν παντελή περιπίπτειν, και την ελληνικήν μυθολογίαν και τοις την των κτισμάτων λατρείαν, τη καθαρά και αμώμω των χριστιανών πίστει προστριβομένοις, μη ομολογούσι δε κατά τας αγίας θεοπνεύστους θεολογίας και το της Εκκλησίας ευσεβές φρόνημα, άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου θεότητος ανάθεμα τρις».

Δηλαδή, ανάθεμα τρεις φορές στους Ορφέα, Θαλή, Αναξίμανδρο, Αναξιμένη, Πυθαγόρα, Ξενοφάνη, Παρμενίδη, Ζήνωνα, Εμπεδοκλή, Ηράκλειτο, Αναξαγόρα, Δημόκριτο, Σωκράτη, Πλάτωνα κ.ά.

«Τοις τα ελληνικά διεξιούσι μαθήματα, και μη διά παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών ταις ματαίαις επομένοις, και ως αληθέσι πιστεύουσι και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσαις εγκειμένοις, ώστε ετέρους ποτέ μεν λάθρα, ποτέ δε φανερώς ενάγειν αυταίς και διδάσκειν ανενδοιάστως ανάθεμα τρις».

«Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων, αφ’ εαυτών και την καθ’ ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τας πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις και ως αυθυπόστατον την ύλην παρά των ιδίων μορφούσθαι λέγουσι, και προφανώς διαβάλλουσι το αυτεξούσιον του Δημιουργού, του από του μη όντος εις το είναι παραγαγόντος τα πάντα, και ως ποιητού πάσιν αρχήν και τέλος επιτιθέντος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς ανάθεμα τρις».

«Τοις δεχομένοις και παραδιδούσι τα μάταια και ελληνικά ρήματα, ότι τε προϋπαρξίς εστι των ψυχών, και ουκ εκ του μη όντος τα πάντα εγένετο και παρήχθησαν, ότι τέλος εστι της κολάσεως ή αποκατάστασις αύθις της κτίσεως, και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και διά των τοιούτων λόγων την βασιλείαν των ουρανών λυομένην πάντως, και παράγουσαν εισάγουσιν, ην αιωνίαν και ακατάλυτον αυτός τε ο Χριστός και Θεός ημών εδίδαξε και παρέδοτο και διά πάσης της Παλαιάς και Νέας Γραφής ημείς παρελάβομεν ότι και η κόλασις ατελεύτητος και η βασιλεία αϊδιος, διά δε των τοιούτων λόγων εαυτούς τε απολλύουσι, και ετέροις αιωνίας καταδίκης προξένους γενομένοις ανάθεμα τρις».

«Τοις ευσεβείν μεν επαγγελλομένοις, τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη ορθοδόξω και καθολική εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γης, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ανάθεμα τρις».

«Τοις την μωράν των έξωθεν (= Ελλήνων) φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, και τοις καθηγηταίς αυτών επομένοις, και τας τε μετεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών, ή και ομοίως τοις αλόγοις ζώοις ταύτας απόλλυσθαι, και εις το μηδέν χωρείν δεχομένοις και διά τούτο ανάστασιν, και κρίσιν, και την τελευταίαν των βεβιωμένων ανταπόδοσιν αθετούσιν ανάθεμα τρις».

«Τοις λέγουσιν ότι οι των Ελλήνων σοφοί και πρώτοι των αιρεσιαρχών, οι παρά των επτά αγίων και καθολικών συνόδων, και παρά πάντων των εν Ορθοδοξία λαμψάντων πατέρων αναθέματι καθυποβληθέντας, ως αλλότριοι της καθολικής εκκλησίας διά την εν λόγοις αυτών κίβδηλον και ρυπαράν περιουσίαν κρείττονές εισι κατά πολύ, και ενταύθα και εν τη μελλούση κρίσει, και των ευσεβών μεν και ορθοδόξων ανδρών, άλλως δε κατά πάθος ανθρώπινον ή αγνόημα πλημμελησάντων ανάθεμα τρις».

Τα ως άνω αναθέματα καταγράφονται στο «Τριώδιον», τα οποία περιέχονται στο «Συνοδικόν της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου υπέρ της Ορθοδοξίας».
Από την «Παρακλητικήν» λαμβάνεται επίσης ένα τροπάριο και ένας μακαρισμός.

Α) Το τροπάριο:

«Ναούς ειδώλων (= ελληνικούς) καθείλετε αθλούντες, και εαυτούς της Τριάδος θείους ναούς εδομήσασθε, αθλοφόροι κυρίου αγγέλων συνόμιλοι».

Β) Ο μακαρισμός:

«Οι καλάμω του Σταυρού, εκ του βυθού της αγνωσίας τους λαούς αναγαγόντες Απόστολοι, την των Ελλήνων πλάνην απεμειώσατε από της γης, απλανείς σωτήρες γενόμενοι των πιστών, αληθώς όθεν μακαρίζεσθε».

Κύριε Πρόεδρε,

Το ελληνικό έθνος προϋπήρξε ιστορικά και πολιτιστικά του χριστιανισμού. Η σημερινή κρίση της ελληνικής ταυτότητας αντικατοπτρίζεται στην πάλη μεταξύ του Έλληνα και του χριστιανισμού.

Οι εξ Ανατολών ψευτοηθικολόγοι είναι αυτοί, που επέβαλαν διά ροπάλου στους Έλληνας τον ψυχοπνευματικό ακρωτηριασμό και την εξουσιαστική μανία τους. Το φάρμακο αντιστροφής της πορείας είναι η γνώση της ιστορίας.

Ο Ελληνισμός βογγάει κάτω από την ταφόπλακα των 1.700 χρόνων. Είναι τραγικό το φαινόμενο της σημερινής ελλαδικής εξουσίας με τους τρόπους ελέγχου των απόψεων και σκέψεων των Ρωμιών, Γραικύλων, Ραγιάδων και Γκιαούρηδων. Δυστυχώς αυτοί έχασαν την ικανότητα να νιώσουν την αλήθεια, διότι τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης ρίχνουν χωρίς διακοπές στην αγορά ιδεών τα νεφελώδη τους προϊόντα.

Η Ορθοδοξία, όπως και οι άλλες ιουδαϊκής προέλευσης θρησκείες, μιλούν για μετά θάνατον ζωή και αφήνουν την παρούσα ζωή σε άθλια χέρια, εδραιώνοντας έτσι την υποδούλωση.

Οποία αθλιότης!!!

Μετά τιμής,

Δρ Χατζηθεοδώρου Γεώργιος
Υφηγητής Πολυτεχνείου Άαχεν Γερμανίας

Η ιστορική απάντηση του προέδρου

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απάντησε στον δρα Γ. Χατζηθεοδώρου με τη σύντομη αλλά μεγίστης ιστορικής και εθνικής σημασίας επιστολή, την οποία δημοσιεύουμε:

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Αθήνα, 29 Μαρτίου 2002

Κύριε Χατζηθεοδώρου,

Έλαβα την από 26.3.2002 επιστολήν σας. Οι αναθεματισμοί κλπ. κατά των Ελλήνων εγράφησαν προ αιώνων και θα έπρεπε νυν να παραλείπονται. Η εκκλησία, ως φαίνεται, διστάζει να προβεί σε μεταβολές χάριν της παραδόσεως.

Με χαιρετισμούς

(υπογραφή)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Dr.-Ing Georg Chaziteodorou
Privatdozent an der RWTH Aachen
40885 Ratingen – Lintorf
Bleibergweg 114
GERMANY

Εγώ τώρα "δεν τα κατάφερα" να πάω στην εκκλησία σήμερα! Καλά θα ήταν να μας πληροφορήσει κάποιος που ξέρει:
Ακούστηκαν σήμερα οι αναθεματισμοί;

Σημείωση: Έγιναν μικρές διορθώσεις ορθογραφικών λαθών στο κείμενο των αναθεματισμών.

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Thu, 13 Mar 2008 21:32:00 +0000

Χρήστος Αλβανός: Παρθενώνας και Μακρόνησος, Παλαιά Διαθήκη κατά "Ειδωλολατρών" και "Βρωμερότητες" των Αρχαίων Ελλήνων!

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sat, 08 Mar 2008 21:21:00 +0000

Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα γράψει "έπεται συνέχεια" και έτσι παρουσιάζω ακόμη τρία αποσπάσματα, παρμένα από δυο εκπομπές του Χρήστου Αλβανού στο κανάλι Εγνατία.
Επειδή πρόκειται για επιλεγμένα αποσπάσματα, επιβάλλεται να δηλώσω πως η επιλογή τους έγινε χωρίς να αλλοιώνεται το περιεχόμενο, δηλαδή κάθε επιλεγμένο απόσπασμα είναι όσο γίνεται ολοκληρωμένο, προς άρση πιθανών παρεξηγήσεων. Κάθε μια από τις εκπομπές έχει διάρκεια σχεδόν δυο ωρών και ανάμεσα στα πολλά που λέγονται, αυτά που έχει αξία να προβάλλω στο ιστολόγιο είναι αυτά που καταδεικνύουν τα αισθήματα που τρέφουν όσοι λειτουργούν ως νέοι "απολογητές" του χριστιανισμού προς τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.

Τι θα ακούσουμε εδώ;
Μια παραβολή Παρθενώνα - Μακρονήσου, που αφήνει άναυδο κάθε ανυποψίαστο περί τα "απολογητικά" χριστιανικά επιχειρήματα άνθρωπο.
Έναν λόγο υποστηρικτικό της Παλαιάς Διαθήκης και του Θεού της έναντι των "βρωμερών" "ειδωλολατρών". Το πράγμα θα φτάσει μέχρι σε παρομοιώσεις των "ειδωλολατρών" με ... κανιβάλους και "οι αυστηρότητες στη Βίβλο" θα παρομοιαστούν με τις φοβέρες πρός κανιβάλους, διά πυροβολισμών, προκειμένου να αποφευχθεί η οδός της κανιβαλικής χύτρας!
Θα μάθουμε επίσης πώς οι καλόγεροι στα μοναστήρια αντέγραφαν ακόμα και τις κωμωδίες του Αριστοφάνη, παρά τις αισχρότητες που αυτές περιέχουν, σε σημείο που ο ομιλητής ντρέπεται να τις επαναλάβει. Ο Αριστοφάνης, λέει, αποκαλεί τον Κλέωνα "επιθεωρητή των οπισθίων". Και τι μεγαλύτερη απόδειξη από αυτό, θα έλεγα εγώ τώρα πως θα μας έλεγε ένας καθωσπρέπει "απολογητής", οτι αυτοί οι "βρωμεροί" αρχαίοι Έλληνες ήταν όλοι θεσμοθετημένα "πισωγλέντηδες" (μα πού άκουσα αυτή την αισχρή λέξη;) σαν δεν ντρεπόμαστε!
Αλλά, ας μην πολυλογώ. Ιδού τα αποσπάσματα με τα λεγόμενα του Χρήστου Αλβανού, όπως ακριβώς τα λέει ο ίδιος:

Χρήστος Αλβανός: Παρθενώνας και Μακρόνησος

Χρήστος Αλβανός υπέρ Παλαιάς Διαθήκης και κατά "ειδωλολατρών" - Ελλήνων

Χρήστος Αλβανός Κατά "ειδωλολατρών" - Ελλήνων

Χρήστος Αλβανός: Καλά Έκαναν οι Χριστιανοί που Κατέστρεψαν τα Αγάλματα των Αισχρών Ελλήνων και Άλλες Ιστορίες

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Fri, 07 Mar 2008 19:44:00 +0000

Ο Κύριος που θα δείτε να μιλάει στα παρακάτω βίντεο είναι ο Χρήστος Αλβανός, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να επιτεθεί εναντίον των αισχρών, θεσμοθετημένα ομοφυλοφύλων, ανθρωποθυσιαστών, ... αρχαίων Ελλήνων και του πολιτισμού τους, τον οποίο κατά τ' άλλα αγαπάει, όπως ισχυρίζεται, στην διάρκεια της εκπομπής του "Επισημάνσεις" στο τοπικό Βορειοελλαδίτικο τηλεοπτικό κανάλι "Εγνατία". Ας τον ακούσουμε σε αυτά τα αποσπάσματα εκπομπών του και έπεται συνέχεια:

Χρήστος Αλβανός Κατά Αρχαίων Ελλήνων 1

Χρήστος Αλβανός Κατά Αρχαίων Ελλήνων 2

Το Ηλεκτρονικό Δίκτυο του Κοινοβουλίου και η Υπόθεση -Αφορμή Απόπειρας Διαδικτυακής Φίμωσης- του PRESS-GR

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Fri, 07 Mar 2008 15:36:00 +0000

Ακούστηκε στα τηλεοπτικά κανάλια, αλλά δεν έγινε όση κουβέντα ήταν λογικά αναμενόμενη πάνω στο θέμα αυτής της είδησης.
Πρόκειται για άλλη μια είδηση που, απλά, πρέπει να υποθέσουμε οτι θα περάσει στην αφάνεια και τη λήθη, όπως πολλές άλλες;

Μετά από μικρή αναζήτηση ανακάλυψα την είδηση στην Καθημερινή της 29ης Φεβρουαρίου:

Ακαρπες οι έρευνες για τον blogger

Ακαρπες αποδεικνύονται οι έρευνες για τον «μπλόγκερ» της Βουλής που χρησιμοποίησε, κατά τις διωκτικές αρχές, το δίκτυο του Κοινοβουλίου για να στείλει συκοφαντικό δημοσίευμα στο press-gr τον Απρίλιο του 2007. Στο κενό έπεσαν χθες και οι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν σε δύο ακόμη σημεία από όπου αναρτούντο μηνύματα στο blog. Πρόκειται για δύο internet cafe, το ένα στη Λεωφ. Συγγρού πλησίον των γραφείων της εφημερίδας «Επενδυτής» και το άλλο στην πλατεία Συντάγματος, δίπλα στο υπουργείο Οικονομίας.

Σε ό,τι αφορά τη βαρύτατη καταγγελία για εμπλοκή των κοινοβουλευτικών συντακτών, σύμφωνα με την απάντηση του γεν. γραμματέα της Βουλής κ. Νικ. Στεφάνου προς τον 5ο τακτικό ανακριτή κ. Ι. Παπαϊωάννου, ταυτοποίηση του προσώπου μέσω απλώς της διεύθυνσης ΙP (Internet protocol) που είχαν οι διωκτικές αρχές, δεν μπορεί να υπάρξει από το σύστημα της Βουλής. Ωστόσο από την ίδια την ανακοίνωση του κ. Στεφάνου προκύπτει πέραν της τεχνικής αδυναμίας και η «πολιτική άρνηση» υιοθέτησης μέσων ελέγχου του ηλεκτρονικού δικτύου του Κοινοβουλίου. «Λόγω του θεσμικού χαρακτήρα της Βουλής και των χρηστών του δικτύου της εντός και εκτός Κοινοβουλίου (βουλευτές, κοινοβουλευτικοί συντάκτες, κόμματα κλπ) από τη δεκαετία του '90 και από όλες τις διοικήσεις της Βουλής, δεν υπάρχουν διαδικασίες και μέσα καταγραφής και ελέγχου μέχρι φυσικού προσώπου», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Οπως μάλιστα ανέφερε προς τους δημοσιογράφους ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δ. Σιούφας, μετά δέκα ημέρες διαγράφονται όλες οι «κινήσεις» και μετά ένα μήνα όλα τα email των πάντων.

Στην απάντησή του προς τον ανακριτή, ο κ. Στεφάνου σημειώνει, ότι η διεύθυνση IP που αναφέρεται στην εισαγγελική παραγγελία, στην πραγματικότητα αποτελεί μία από τις διαθέσιμες 25 διευθύνσεις-πύλες εξόδου που διαθέτει η Βουλή για το σύνολο των 1500 χρηστών του δικτύου της και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εντοπισθεί ο χρήστης.

Στο ερώτημα γιατί δεν γνωστοποιήθηκε από την περασμένη Παρασκευή, όταν για πρώτη φορά ετέθη προφορικώς το αίτημα ελέγχου, η αδυναμία της Βουλής να κρατά στοιχεία απάντησε ο πρώην πρόεδρος κ. Απ. Κακλαμάνης τονίζοντας ότι τότε θα κατηγορείτο η Βουλή για συγκάλυψη. Εκρινε όμως ότι η Βουλή διασύρθηκε από την όλη μεθόδευση, ενώ ο κ. Χρ. Παπουτσής ανέφερε στην Ολομέλεια, ότι τεχνικοί διατείνονται πως υπάρχει δυνατότητα να ταυτοποιηθεί το ύποπτο ίχνος. Χθες ο επικεφαλής της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος κ. Μαν. Σφακιανάκης είχε συνάντηση με τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Παναγιώτη Πούλιο, προσκομίζοντας τα πρωτόκολλα 22 μηνύσεων και μηνυτήριων αναφορών που εκκρεμούν ενώπιον της Δικαιοσύνης για συκοφαντικές αναφορές στο blog. Στο πλαίσιο της διερεύνησής τους μάλιστα, εφόσον απαιτηθεί, δεν αποκλείεται να ζητηθεί από την Εισαγγελία άρση του ηλεκτρονικού απορρήτου.

Σχετικά με τον "Επιβατήριο" Λόγο του Νέου Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Sun, 24 Feb 2008 13:50:00 +0000

Το παρακάτω άρθο παρουσιάζεται στην τρέχουσα αρχική σελίδα του περιοδικού Δαυλός και είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό για τη νοοτροπία (αλήθεια = λήθη, μαύρο = άσπρο!) και τις απόψες (Χριστιανισμός = απαρχή του πολιτισμού, της επιστήμης, της τέχνης!) που προσδοκούν να περάσουν στο ποίμνιο οι ιθύνοντες της εν Ελλάδι Ορθοδόξου Ανατολικής του Χριστού Εκκλησίας. Απολαύστε το κείμενο:

ΤΟ ΠΕΠΛΟ ΤΟΥ ΖΟΦΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

- Ποιός γέννησε την Επιστήμη;
- Η Εκκλησία.
- Ποιός γέννησε τον Πολιτισμό;
- Η Εκκλησία.
- Ποιός γέννησε την Τέχνη;
- Η Εκκλησία.
- Ποιοί ήταν οι πρόγονοί μας;
- Οι Βυζαντινοί.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι μουσικοί μας;
- Από την εκκλησιαστική μουσική.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι λογοτέχνες
μας;
- Από τους "Χαιρετισμούς της Θεοτόκου" και από τους Πατέρες της Εκκλησίας.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι αρχιτέκτονές μας;
- Από τα μοναστήρια και τις εκκλησίες.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι ζωγράφοι μας;
- Από τις εικόνες των εκκλησιών
- Είναι στρατευμένα όλα αυτά;
- Όχι, δεν είναι.

***

Φαντασθήκατε ότι αρχίσαμε να δημοσιεύωμε στον «Δαυλό» ανέκδοτα, παραδοξολογίες και κείμενα κωμωδίας η ότι παραφρονήσαμε; Ε, τότε διαβάστε το παρακάτω κείμενο (ένα επισημότατο κείμενο, για το οποίο δεν αισθάνθηκε την ανάγκη ούτε ένας άνθρωπος στην πνευματική έρημο που λέγεται Ελλάδα να του κάνη έστω ένα μικρό σχόλιο):

«Ένα δεύτερο σημείο που βασανίζει τον λογισμό μου είναι η ευθύνη μας για την πορεία του νεοελληνικού πολιτισμικού γίγνεσθαι. Επιτρέψτε μου να απευθύνω τον λόγο προς τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, της επιστήμης και της τεχνολογίας, προς όλα εκείνα τα ανήσυχα πνεύματα, που επιμένουν να προβληματίζωνται για τα κοινά και δεν αισθάνωνται ικανοποιημένοι από την ακινησία, τη στασιμότητα και τη δουλεία του αυτονόητου.

» Εμείς, οι εκκλησιαστικοί ταγοί, έχουμε μία υποχρέωση απέναντί σας και εσείς έχετε ένα χρέος στο γένος μας και στην Ιστορία. Η Εκκλησία πρέπει να ξαναβρεί τους τρόπους να κεντρίζει και να εμπνέει το ανθρώπινο πνεύμα. Όπως τότε που γονιμοποίησε τις τέχνες και τις επιστήμες και γέννησαν πολιτισμό. Τότε που και οι πέτρες μαρτυρούσαν το μεγαλείο της ορθόδοξης θεολογίας, καθώς αυτή εκφραζόταν μέσω της αρχιτεκτονικής των ναών και των μοναστηριών. Τότε που η Αγιά Σοφιά η τα μοναστήρια του Οσίου Λουκά και του Δαφνιού μαρτυρούσαν με την άρρητη γλώσσα του πολιτισμικού επιτεύγματος περί της αναστημένης ελπίδας του ανθρώπου.

» Τότε που ο πεζός και ο ποιητικός λόγος γέννησαν ύψιστης πολιτισμικής αξίας εκφράσεις του ανθρωπίνου πνεύματος, όπως ο Ακάθιστος Ύμνος η τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας, και από τα βάθη της ανθρώπινης ευαισθησίας αναδύθηκε το κάλλος της βυζαντινής μουσικής. Σπεύδω να διευκρινίσω:

» Δεν σας καλώ να κατασκευάσετε στρατευμένη χριστιανική τέχνη. Σας προσκαλώ και σας προκαλώ να ξαναανακαλύψουμε μαζί τους χυμούς που έθρεψαν τις ψυχές των προγόνων μας και γέννησαν τον πολιτισμό που κληρονομήσαμε. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, της κρίσης των ιδεολογιών, της ψευδεπίπλαστης διανόησης, του ευτελισμού της καλλιτεχνικής και της πνευματικής δημιουργίας και της υποταγής τους στον αδηφάγο καταναλωτισμό έχουμε αναπόδραστο καθήκον να συμβάλουμε ως Εκκλησία στην παραγωγή πολιτισμού.

» Τα μοναστήρια μας, οι Εκκλησιές μας –ακόμα και οι
ερειπωμένες–, η υμνογραφία μας, αλλά και όσα στοιχεία της παράδοσής μας διασώζονται στη σύγχρονη νεοελληνική πολιτισμική κληρονομιά, είναι αψευδείς μάρτυρες της ανάγκης γι’ αυτή τη συνάντηση.

» Σας παραπέμπω ενδεικτικά στη νεοελληνική ζωγραφική που κρύβει μέσα της τη βυζαντινή αγιογραφική παράδοση, στην ποίηση που αντλεί αφανώς χυμούς από την εκκλησιαστική υμνογραφία η στη σύγχρονη ελληνική μουσική, λαϊκή η έντεχνη, που κρύβει μέσα της τους δρόμους του βυζαντινού μέλους.

» Ακόμη και στον υπερρεαλισμό των νεώτερων ζωγράφων
διακρίνει κανείς τις επιρροές των αγιογράφων δασκάλων τους. Όλα αυτά κραυγάζουν για την κοινή μας ευθύνη να συναντηθούμε ξανά, Εκκλησία και ανθρώπινη δημιουργικότητα, για να οικοδομήσουμε και πάλι πολιτισμό και να εγγράψουμε πολιτιστικές παρακαταθήκες για το αύριο των παιδιών μας και του τόπου μας.»

(Επίσημο κείμενο του Επιβατηρίου Λόγου του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμου, §§ 28-36, 16.2.08.)

Είναι απίστευτο· και όμως ο τρόπος αντίληψης της Ιστορίας, που χειροπιαστά αναδεικνύεται στο κείμενο αυτό, αν δεν υπηρετεί μία ωμή και ανατριχιαστική σκοπιμότητα, θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρωτότυπα παράλογος αν όχι παρανοϊκός. «Η Εκκλησία πρέπει να ξαναβρεί τους τρόπους να κεντρίζει και να εμπνέει το ανθρώπινο πνεύμα, όπως τότε που γονιμοποίησε τις τέχνες και τις επιστήμες και γέννησαν πολιτισμό», είναι η φράση που με κανένα τρόπο δεν μπόρεσε έως τώρα να θέση στα χείλη του ένας προκαθήμενος χριστιανικής Εκκλησίας, για τον απλούστατο λόγο ότι και οι τρεις κεντρικές της λέξεις «τέχνη», «επιστήμες», «πολιτισμός» είναι έννοιες που στη χριστιανική αντίληψη και γλώσσα ήταν απαγορευμένες και αποτελούσαν ακριβώς τον θανάσιμο εχθρό, το αντίπαλο δέος του δόγματος. Αν εξαιρέσωμε την πρώτη έννοια «τέχνη», η οποία εννοήθηκε από τον Χριστιανισμό πάντοτε ως στρατευμένη υπηρέτρια του δόγματος (εκκλησιαστική μουσική, αγιογραφική ζωγραφική, εκκλησιαστική ποίηση, εκκλησιαστική αρχιτεκτονική) και ποτέ ως ελεύθερη δημιουργία, οιαδήποτε άλλη καλλιτεχνική δραστηριότητα αντιμετωπίσθηκε και αντιμετωπίζεται ως εχθρός –και είναι πράγματι εχθρός κάθε δογματισμού.

Η Εκκλησία λοιπόν, όπως δύο φορές τονίζεται στο απερίγραπτο αυτό κείμενο, «γέννησε τον πολιτισμό». Κι αυτός ο πρωτογέννητος πολιτισμός, πριν από τον οποίο οι άνθρωποι ήταν πολιτισμικά στείροι κι άγονοι, δεν είναι άλλος από τα μοναστήρια και τις εκκλησίες στην (ασιατική) Αρχιτεκτονική, τα (ανθελληνικά) κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας και τους «Χαιρετισμούς της Θεοτόκου» στην Λογοτεχνία, την (ανατολίτικη) βυζαντινή ρινοφωνία στην Μουσική και τις αγιογραφίες στην Ζωγραφική. Αυτά «έθρεψαν τις ψυχές των προγόνων μας και γέννησαν τον πολιτισμό που κληρονομήσαμε». Κι όλα αυτά λέγονται σε μία χώρα με έναν πολιτισμό, του οποίου η προχριστιανική Αρχιτεκτονική, η προχριστιανική Λογοτεχνία, η προχριστιανική Μουσική και η προχριστιανική ανάγλυφη Ζωγραφική (αρχαιοελληνικοί ζωγραφικοί πίνακες δεν διασώθηκαν λόγω των φθαρτών υλικών τους) παραμένουν εσαεί τα αιώνια πρότυπα και πρωτότυπα που τα μιμούνται οι πολιτισμένοι άνθρωποι όπου Γης.

* * *

Ο παγκόσμιος Ελληνικός Πολιτισμός δέχεται μία από τις χειρότερες προσβολές, που κατά καιρούς διαπράχθηκαν εναντίον του, από τότε που έλαμψε, φώτισε κι εξανθρώπισε την ανθρωπότητα. Η τελευταία ύβρις, ύπουλη και δόλια, διαπράχθηκε στις 16 Φεβρουαρίου, στο κέντρο του κέντρου όπου άνθισε, στο κέντρο της Αθήνας, λίγα μέτρα μακρύτερα από την Ακρόπολη, το παγκόσμιο αυτό σύμβολο της ελευθερωτικής και εξαληθευτικής περιόδου της Ιστορίας, της εποχής που η Επιστήμη, η Φιλοσοφία, η Τέχνη και η Πολιτεία εκτοξεύθηκαν ως μοντέλα ζωής, που ισχύουν ολοζώντανα σήμερα παντού, όπου ευδοκιμεί η ελευθερία και η έλλογη και αδογμάτιστη αντίληψη της πραγματικότητας.

Αυτός ο αέρας που αποπνέει τον πιο ζοφερό Μεσαίωνα, που για εμάς τους Έλληνες συνεχίζεται ως βυζαντινισμός, ολοζώντανος και πανίσχυρος το 2008 σ’ όλες τις εκδηλώσεις της ζωής μας, αυτός ο σκοταδισμός που μας χαρίζει τους επίζηλους τίτλους της «Τελευταίας Θεοκρατίας στην Ευρώπη» και των «Παγκόσμιων Πρωταθλητών της Διαφθοράς», είναι ιδεώδες, που το θέτουμε τόσο ψηλά, ώστε να μη μας περισσεύει ούτε μία λέξη, ούτε μία έμμεση αναφορά που να υπαινίσσεται έστω ότι ο Παγκόσμιος Πολιτισμός γεννήθηκε στην προχριστιανική Ελλάδα και εξαφανίσθηκε ακριβώς την ιστορική στιγμή που με αιματηρή βία έγινε επίσημη θρησκεία του Βυζαντίου ο Χριστιανισμός.

Και για να μη μείνει καμμιά αμφιβολία για το ποιό ιστορικό πρότυπο κρύβεται στο απίθανο αυτό κείμενο, διαβάστε τη συνέχεια:

«Οφείλω να καταθέσω ενώπιόν σας την εμπιστοσύνη μου στην πρόνοια του Θεού, ο οποίος φρόντισε στον μαρτυρικό θρόνο της βασιλίδος των πόλεων να στέκεται σήμερα βράχος ακλόνητος της Ορθοδοξίας και σοφός οιακοστρόφος της εκκλησιαστικής μας πορείας ο ταπεινός αλλά στιβαρός, ο τολμηρός αλλά σώφρων, ο ριζωμένος στην ορθόδοξη παράδοση αλλά βαθύς γνώστης των παγκοσμίων εξελίξεων Πατριάρχης του Γένους, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος.

» Η ελλαδική Εκκλησία, έχουσα επίγνωση της ιστορίας του γένους των Ελλήνων, της εκκλησιαστικής μας ιστορίας και της ορθόδοξης εκκλησιολογίας φέρει βαρειά την ευθύνη επί των ώμων της για τον τρόπο που θα διαφυλάξει τα παραδεδομένα, όσον αφορά στη σχέση της και τη συνεργασία της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.»

(Επιβατήριος Λόγος κ. Ιερώνυμου, §§ 57-58, 16.2.08.)

Απλώς θα προσθέσωμε, ότι το κείμενο αυτό εκφωνήθηκε σε επήκοο εκατοντάδων πολιτικών, στρατιωτικών, πνευματικών και λοιπών ταγών μας, οι οποίοι με σταυρωμένα χεράκια ως κατηχητόπουλα το άκουαν με βαθύτατη θρησκευτική κατάνυξη, ιερή συγκίνηση και ελληνική περηφάνεια.

* * *

Ρομαντικέ Παλαμά, όταν πριν έναν αιώνα αισιοδοξούσες γράφοντας

«...και μην έχοντας πια άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
στου Κακού τη σκάλα,
θα αισθανθείς να σου φυτρώνουν τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα»,

αν ζούσες σήμερα, θα έβλεπες ότι υπήρξαν κι άλλα σκαλιά στην ιστορική κατρακύλα, ενώ τα πρωτινά και μεγάλα φτερά δεν φύτρωσαν ποτέ. Σήμερα πια ίσως το μόνο αξιοπρεπές που μπορούμε να κάνωμε είναι να πάψουμε να ρυπαίνουμε ιστορικά και πνευματικά τον Άγιο αυτόν Τόπο και τη λέξη «Ελλάδα» να την μετονομάσουμε επίσημα σε Βυζάντιο η Ρωμανία, και οι «Έλληνες» να μετονομασθούμε Ρωμιοί η Βυζαντινοί. Έτσι ίσως θα αραιώσει το πέπλο του ζόφου, που πλέξαμε και από κάτω του εξαφανίσαμε τον πρωτινό Πολιτισμό.

Δ.Ι.Λ.

Καλίνδοια: Μια Αρχαία Πόλη στη Μακεδονία

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Wed, 20 Feb 2008 14:28:00 +0000

Άρθρο της εφημερίδας "Η Καθημερινή", Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008.

Η ανασκαφή αφηγείται την ιστορία
Τα ευρήματα στα αρχαία Καλίνδοια φωτίζουν τη ζωή των κατοίκων τους

Της Γιωτας Μυρτσιωτη

Ενα ακέφαλο μαρμάρινο άγαλμα υπερφυσικού μεγέθους κοσμούσε επί πολλά χρόνια την πλατεία του Καλαμωτού Ζαγκλιβερίου Θεσσαλονίκης και είχε ταυτιστεί με τη ζωή της κοινότητας. Γι’ αυτό, όταν τη δεκαετία του ’60 το γλυπτό βρήκε τη θέση του στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, η θλίψη του «αποχωρισμού» ήταν μεγάλη. Κανείς μέχρι τότε δεν γνώριζε ότι το άγαλμα της πλατείας που είχαν βρει οι ίδιοι καλλιεργώντας τα χωράφια τους ήταν ανδριάντας του Οκταβιανού Αυγούστου. Χρόνια αργότερα, οι ανασκαφές των αρχαιολόγων στη θέση «Καστέλλια», 55 χιλιόμετρα ανατολικά της Θεσσαλονίκης, έφερναν στην επιφάνεια ένα ακμαίο αστικό κέντρο του Μακεδονικού Βασιλείου, άγνωστου επί 20 περίπου αιώνες.

Τη σπουδαιότητα αυτής της αρχαίας πόλης άρχισαν να φωτίζουν σταδιακά δεκάδες ευρήματα –τα περισσότερα ογκώδη– αποκαλύπτοντας όχι μόνο το όνομά της, αλλά και τους θεσμούς, τη λειτουργία της, τη σύνθεση του μεικτού πληθυσμού και την καθιέρωση της λατρείας του αυτοκράτορα και της θεάς Ρώμης σε έναν από τους πρωιμότερους ναούς της αυτοκρατορικής λατρείας στη μακεδονική ενδοχώρα.

Είναι τα Καλίνδοια της βόρειας Βοττικής (όπως ονομαζόταν η ευρύτερη περιοχή κατά την αρχαιότητα), μια πόλη με συνεχή κατοίκηση από τους αρχαϊκούς (7ος π.Χ. αι.), τους κλασικούς, τους ελληνιστικούς ώς και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Από εκεί πέρασε ο Μ. Αλέξανδρος πριν ξεκινήσει για την εκστρατεία του στην Ασία, όπου –σύμφωνα με μια στήλη– μοίρασε στους εταίρους του γαίες της πόλης και περιοχών αυτής (Τριποάτης, Καμακέα, Θαμίσκεια).

Tην εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τα Καλίνδοια γνώρισαν το αποκορύφωμα της ακμής τους, που ξεκίνησε στα τέλη του 1ου αιώνα για να συνεχιστεί επί δύο περίπου αιώνες. Πολυτελή δημόσια κτίρια με πλούσια διακόσμηση κοσμούσαν το κέντρο της, ενώ ήδη από τον 5ο π.Χ. αιώνα η πόλη είχε Βουλή και Εκκλησία του Δήμου. Σημαντικοί άρχοντες ήταν οι πολιτάρχες (στρατηγοί), ο θεσμός της χορηγίας ήταν ιδιαίτερα ισχυρός, ενώ οι πολίτες χωρισμένοι σε φυλές (Ελληνες, Θρακιώτες, Μακεδόνες) συμβίωναν αρμονικά για αιώνες.

Το Σεβαστείο

Στην αγορά δέσποζε το συγκρότημα του Σεβαστείου, ένα επίμηκες κτίριο 70 περίπου μέτρων που φιλοξενούσε τις πιο λαμπρές τελετές των κατοίκων: πολιτικές, θρησκευτικές, κοινωνικές. Τις αίθουσές του κοσμούσαν μεγάλα μαρμάρινα αγάλματα και άλλα έργα τέχνης σπουδαίων καλλιτεχνών της εποχής.

Επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων αποτελούσε ο ναός που ήταν αφιερωμένος στον Δία, τη θεά Ρώμη και τον αυτοκράτορα, όπου βάθρο του χάλκινου αγάλματος του Τραϊανού φέρει την υπογραφή «ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΘΕΟΝ ΘΕΟΥ ΥΙΟΝ ΤΡΑΪΑΝΟΝ ΣΕΒΑΣΤΟΝ Η ΠΟΛΙΣ». Με το πέρασμα των χρόνων το κτίριο υπέστη φθορές. «Χορηγός» της ανακαίνισης ήταν η Φλαβία Μύστα, μια ευκατάστατη αστή των Καλινδοίων. Πλήρωσε την επισκευή του παλαιότερου ναού που –σύμφωνα με τις ανασκαφικές ενδείξεις– είχε στο μεταξύ καταστραφεί και, ταυτόχρονα, πρόσθεσε νέους χώρους λατρείας. Εξόρκισε μάλιστα τους συμπολίτες της να φροντίζουν –σύμφωνα με επιγραφή– τον ναό για να μείνει «ακατάφθορος».

Και χορηγίες

Το 88 μ.Χ. –επί αυτοκράτορος Δομιτιανού– τρεις άλλοι χορηγοί, οι γιοι του Σωπάτρου Κότυς και Αρριδαίος –ιερέας τη χρονιά εκείνη στο ναό– κατασκεύασαν το βουλευτήριο, τη στοά και την εξέδρα. Εκεί λαμβάνονταν οι σημαντικότερες αποφάσεις. Ψηφίσματα αναγράφονται σε μαρμάρινες στήλες και επιγραφές. Εύποροι πολίτες ενίσχυαν τη λειτουργία του, ενώ συχνές ήταν οι συνεδριάσεις των 50 βουλευτών που καθόριζαν την τύχη του τόπου.

Η ζωή της πόλης σταμάτησε ξαφνικά στα τέλη του 3ου μ.Χ. αιώνα. Υστερα από μεγάλες μέρες δόξας που πέρασε το οικοδομικό συγκρότημα του Σεβαστείου, ήρθε η τελική καταστροφή. Αγάλματα και αρχιτεκτονικά γλυπτά κατέληξαν σε μια μεγάλη ασβεστοκάμινο – πεντακόσια και πλέον θραύσματα βρέθηκαν στην ανασκαφή. Οσα γλίτωσαν από τη βίαιη καταστροφή στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, χάθηκαν κάτω από τα ερείπια του ένδοξου κτιρίου.

Μια έκθεση που αναπαριστά την πόλη

Η συνοπτική ιστορία των Καλινδοίων δεν προκύπτει από γραπτές πηγές. Οι μαρτυρίες των αρχαίων συγγραφέων είναι αρκετά φειδωλές. Tη φωτίζουν αποκλειστικά τα ευρήματα συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας που πραγματοποιεί από το 2003 ο αρχαιολόγος κ. Κώστας Σισμανίδης. Πτυχές αυτής της ιστορίας μπορεί να «διαβάσει» πλέον και το κοινό στην έκθεση «Τα Καλίνδοια - Μια αρχαία πόλη στη Μακεδονία» που εγκαινιάζεται εντός του Φεβρουαρίου στην αίθουσα περιοδικών εκθέσεων του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.

Η έκθεση συγκεντρώνει «ό,τι πιο φρέσκο έχει να παρουσιάσει η ΙΣΤ΄ ΕΠΚΑ όσον αφορά τα ευρήματα και τα πορίσματα μιας ανασκαφής που βρίσκεται σε εξέλιξη. Και αυτή ειναι η πρωτοτυπία της», επισημαίνει η διευθύντρια του Μουσείου κ. Πολυξένη Αδάμ-Βελένη. Μέχρι σήμερα έχουν αποκαλυφθεί πλήρως έξι συνεχόμενοι χώροι συνολικού μήκους 70 μέτρων στο οικοδομικό συγκρότημα του Σεβαστείου, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται η έρευνα μιας έβδομης αίθουσας που φέτος, παρά τη μικρή χρηματοδότηση (4.000 ευρώ του ΥΜΑΘ), αποκάλυψε σπουδαία ευρήματα. Μεταξύ αυτών, δύο αγάλματα φιλοσόφων και ένα ακέφαλο γυναικείας μορφής υπερφυσικού μεγέθους τύπου «Μικρής Ηρακλειώτισσας» που θα παρουσιαστούν στην έκθεση.

Αγνωστη ώς το 1983

«Μέχρι το 1983 δεν γνωρίζαμε ούτε το όνομα της πόλης. Μέσα σε 25 χρόνια όμως προέκυψαν πλούσιες πληροφορίες για την εικόνα της, τη σύνθεση του πληθυσμού, τους θεσμούς και τις λειτουργίες της, πράγμα που δείχνει ότι μια ανασκαφή “γράφει” την ιστορία», επισημαίνει ο κ. Σισμανίδης. Το σημαντικότερο στοιχείο αυτής της αρχαίας πόλης, εξηγεί, είναι ότι στα Καλίνδοια λειτουργούσε ένα από τα πρώτα Σεβαστεία του ελλαδικού χώρου. Ιδρύθηκε την τελευταία προχριστιανική εικοσαετία, όταν Σεβαστεία εμφανίζονται για πρώτη φορά το 29 π.Χ. στη Μικρά Ασία, ενώ ανάλογοι ναοί αυτοκρατορικής λατρείας καθιερώνονται στη Μακεδονία τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες.

Η έκθεση παρουσιάζει σε αναπαράσταση (σχέδια Ιωάννη Νιαούρη) τέσσερις από τις επτά αιθουσες του Σεβαστείου, πλαισιωμένες από τα σημαντικότερα ευρήματα. Στην είσοδο –σύμφωνα με τη μουσειολογική μελέτη της Χριστίνας Ζαρκάδα, αρχιτέκονος του ΑΜΘ– στήθηκαν η «επιγραφή των Καλινδοίων» και το άγαλμα του θωρακοφόρου Αυγούστου (τέλη 1ου αι. π.Χ.). Η μαρμάρινη κεφαλή υπερφυσικού αγάλματος του Μελεάγρου δεσπόζει μπροστά από τη φωτογραφία αντίστοιχου αγάλματος του Βερολίνου, το οποίο αποδίδεται στην κλίμακα του Μελεάγρου των Καλινδοίων. Είναι ο πρώτος Μελέαγρος (έργο του γλύπτη Σκόπα), που βρέθηκε σε ανασκαφές στον βορειοελλαδικό χώρο, παρόλο που ο γνωστός μυθικός ήρωας υπάρχει σε πολλά ξένα μουσεία.

Τιμητικές επιγραφές

Στις αίθουσες του Σεβαστείου στήθηκαν ακέφαλα αγάλματα και οι μαρμάρινες κεφαλές αγαλμάτων του Οκταβιανού Αυγούστου (β΄ μισό του 1ου μ.Χ.), της Φλαβίας Μύστας και της Αθηνάς (Minerva) με κορινθιακό κράνος – πιθανότατα αποδίδει και τη θεά Ρώμη (DEA ROMA) η οποία, σύμφωνα με τις επιγραφικές μαρτυρίες, λατρευόταν στον ναό. Τις ενότητες της έκθεσης συνθέτουν τιμητικές επιγραφές, με σημαντικότερη «των εφήβων» που δίνει σαφή δημογραφικά στοιχεία για την πληθυσμιακή σύνθεση μιας μακεδονικής πόλης κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους. Επι πλέον, κτητορικές επιγραφές του ναού και του βουλευτηρίου που φέρουν τα ονόματα των χορηγών, νομίσματα με την επιγραφή ΒΟΤΤΙΑΙΩΝ, κοσμήματα, ειδώλια με θεότητες, δέκα εκ των οποίων της θεάς Αφροδίτης (1ος αι. μ.Χ.).

Ξεχωριστή ενότητα αποτελούν οι ταφικές στήλες –δείγματα επιτάφιων μνημείων της ελληνικής και της ρωμαϊκής περιόδου– που περιέχουν πληροφορίες για τους νεκρούς και την οικογένειά τους με συμβολισμούς σχετικούς με τις δοξασίες για τη μεταθανάτια ζωή. Συγκινητικό είναι το επίγραμμα ενός δωδεκάχρονου αγοριού, του Φιλώτα που, εξαιτίας του πρόωρου θανάτου του, παρέμεινε άσημος και δεν πρόλαβε να δοξαστεί όπως ο συνονόματος παππούς του. Ο μικρός, που τάφηκε δίπλα στην από χρόνια χαμένη μητέρα του αφήνοντας τρεις αδελφές, αφηγείται με παράπονο λεπτομέρειες της σύντομης ζωής του.

Άρθρο σχετικά με την έκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης για τα Καλίνδοια έχει αναρτηθεί και στο ιστολόγιο sfrang2.

Φωτογραφίες εκθεμάτων και πληροφορίες σχετικά με την περιοδική έκθεση "Τα Καλίνδοια" του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης βρίσκονται στο ιστολόγιο AFAIA.

OΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Fri, 25 Jan 2008 16:50:00 +0000

Από την έναρξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 μέχρι τη λήξη του το 1945 πολλές δεκάδες εκατομμυρίων άνθρωποι στην Ευρώπη, την Ασία, την Αυστραλία, την Αφρική και την Αμερική έχασαν τη ζωή τους.

Από αυτούς το ποσοστό των απωλειών στις μάχες δεν ξεπερνά το 15%. Οι υπόλοιποι πέθαναν από την πείνα, την αιχμαλωσία, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους βομβαρδισμούς η ομαδικές εκτελέσεις αμάχων. Π.χ. στα περίπου 20 εκατομμύρια Ρώσσων νεκρών τα 17 εκατομμύρια χάθηκαν από την πείνα, τις εκτελέσεις και στα στρατόπεδα.

Στην Ελλάδα, αν οι νεκροί από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι την αποχώρηση των Γερμανών τον Οκτώβριο του 1944 έφτασαν περίπου στις 500.000, εξ αυτών οι ένοπλοι πεσόντες μας στην Αλβανία, τη «Γραμμή Μεταξά» και την Αντίσταση δεν φθάνουν τις 15.000.

Κι όμως η φοβερή αυτή πανανθρώπινη εκατόμβη δεν απασχολεί τη σημερινή ανθρωπότητα όπως είναι, δηλαδή στις συνολικές διαστάσεις της ως παγκόσμιας τραγωδίας, ως παγκόσμιας παραφροσύνης, ως παγκόσμιου ποταμού αίματος, όπως και πραγματικά είναι. Στην ιστορική συνείδηση του ανθρώπου μισόν αιώνα μετά την ανθρωποσφαγή ο Β Π.Π. έχει κάποια θέση ανάλογη με εκείνη των άλλων πολέμων.

Η επιστήμη της Ιστορίας του αφιερώνει όσες σελίδες του αντιστοιχούν συγκριτικά με τις άλλες μεγάλες πολεμικές συρράξεις και η Τέχνη ασχολείται με αυτόν χρησιμοποιώντας τον ως μία ακόμη πηγή έμπνευσης ανάμεσα στους χιλιάδες άλλους ιστορικούς ερεθισμούς, που ανέκαθεν αποτελούν θέματα της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

* * *

Έτσι έχουν τα πράγματα σε πανανθρώπινη κλίμακα –κι έτσι είχαν πάντοτε– εκτός από ένα και μοναδικό στην Ιστορία φαινόμενο: την περίεργη, συνεχή, αδιάλειπτη εμμονή ενός μόνον εξ όλων των λαών που υπέστησαν τα δεινά και την αιμορραγία του Β Π.Π.

Ο λαός αυτός επί 50 χρόνια και με την ίδια –αν όχι αυξανόμενη– ένταση, προσπάθεια, δράσεις φανερές η κρυφές, πολιτικές έμμεσες η άμεσες, πληροφόρηση φαιά ή λευκή και κάθε άλλης μορφής δραστηριότητες έχει φθάσει στο σημείο να μονοπωλή στην ιστορική μνήμη της ανθρωπότητας αποκλειστικά για τον εαυτό του τον Πόλεμον αυτόν, σε βαθμό που σήμερα, όταν αναφέρεται κανείς στην τραγωδία του 1939-45, να την ταυτίζουν σχεδόν οι πάντες αυτομάτως και ασυνείδητα με την τραγωδία ενός και μόνο λαού.

Πραγματικά βρισκόμαστε μπροστά σ' ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα που συνέβησαν στην Ανθρωπότητα, από τότε που μπήκε στην ιστορική εποχή.

* * *

Μιλάμε φυσικά για τον εβραϊκό λαό και το ολοκαύτωμά του. Αν μπορούσε κανείς να καταγράψη και να καταμετρήση τις αναφορές και πράξεις που έγιναν και γίνονται παγκοσμίως τις σχετικές με το θέμα αυτό τις τελευταίες δεκαετίες, θα διαπίστωνε ότι είναι πολλαπλάσιες όλων των αναφορών και πράξεων που έγιναν συνολικά από τα υπόλοιπα 100 περίπου έθνη που είχαν υποφέρει και «ματώσει» από την αγριότητα αυτής της πολυαίμακτης εκατόμβης. Δημοσιεύσεις, άρθρα, ιστορικά μυθιστορήματα, λογοτεχνήματα, μελέτες, ποιήματα, ντοκυμανταίρ, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, εορτές, τελετές, εκδηλώσεις, μουσικές παραγωγές, έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και ο,τι άλλο μπορεί να διαφημίση και να «πλύνη εγκεφάλους» παράγονται καθημερινά, κυκλοφορούν με αμείωτους ρυθμούς και έχουν μεταβληθή σε μία επικοινωνιακή πλημμυρίδα, που έχει κατακλύσει ολοκληρωτικά τον Πλανήτη και έχει διαποτίσει τα μυαλά και του τελευταίου ανθρώπου όπου Γης.

Μπροστά σ' ένα τέτοιο φαινόμενο, που όποιος μπορεί να το συνειδητοποιήση μένει εμβρόντητος, διερωτάται κανείς: Ποιό είναι το ελατήριο εκείνων που το δημιουργούν και το συντηρούν· είναι ελατήριο κάποιας λογικής σκοπιμότητας η είναι η νοσηρή έκφραση ενός παραλογισμού, μιας υστερίας η ακόμη μιας παράνοιας;

* * *

Εννοείται ότι το φαινόμενο αυτό, είτε το θεωρήσουμε νοσηρό είτε το δούμε ως σκοπιμότητα που έχει κάποιο λογικό στόχο, δεν θα μας αφωρούσε και δεν θα μας απασχολούσε, αν οι άνθρωποι, που αναλίσκονται στο να το συντηρούν και να το χρησιμοποιούν, δεν ενωχλούσαν και δεν ζημίωναν τους άλλους ανθρώπους, τους άλλους λαούς.

Όμως δυστυχώς δεν περιορίζονται να πραγματοποιούν τις δικές τους επιθυμίες. Ο ζήλος τους υπερέβη όλα τα εσκαμμένα, και η εκ μέρους τους διάπραξη ηθικών, πολιτικών και πνευματικών ατοπημάτων εις βάρος των άλλων είναι κατά συρροήν και κατ' εξακολούθησιν.

Αρχίζουν από το ηθικό πταίσμα της πλαγίας και αφανούς διοχέτευσης στην Παίδευση και Συνείδηση των λαών της άποψής τους για το ολοκαύτωμα και φθάνουν μέχρι και στο πνευματικό κακούργημα να καταφέρνουν να εισάγουν στη νομοθεσία των κρατών νόμους η διατάγματα απαγορευτικά για την επιστημονική έρευνα και την ελευθερία του λόγου· νόμους και διατάξεις μεσαιωνικής έμπνευσης, που αφήνουν κατάπληκτους όσους πληροφορούνται, ότι στις πιο φιλελεύθερες και πολιτισμένες γωνιές της Γης, όπως είναι η Δ. Ευρώπη και η Β. Αμερική, όχι μόνον απαγορεύεται η ιστορική έρευνα του ολοκαυτώματος, αλλά επιβάλλονται και βαρύτατες ποινές σ' όσους το επιχειρήσουν.

Είναι πασίγνωστοι οι δικαστικοί διωγμοί του σπουδαίου σύγχρονου Γάλλου φιλοσόφου Ροζέ Γκαρωντύ και οι βαρειές χρηματικές ποινές, που του επεβλήθησαν από τα γαλλικά δικαστήρια, όπως και ο διεθνής κατατρεγμός του Άγγλου ιστορικού Ντέιβιντ Ίρβινγκ και εν τέλει η σύλληψή του και μακρά φυλάκισή του στην Αυστρία, αλλά και πολλών άλλων, που τα παθήματά τους δεν γίνονται ευρέως γνωστά, παθήματα που υφίστανται για τον μοναδικό λόγο, ότι ερευνούν ιστορικά το αντικείμενο « ολοκαύτωμα».

«Πίστευε τι λένε οι Εβραίοι για το ολοκαύτωμά τους και μη ερεύνα», λοιπόν. Αυτή η ποινικοποίηση της έρευνας στις πιο πολιτισμένες χώρες ήταν το τελευταίο που θα μπορούσε να φανταστή κανείς πριν από 20 χρόνια. Κι όμως σήμερα αυτή είναι η πραγματικότητα.

* * *

Στο παρόν αφιέρωμα θα βρήτε επίσημα κείμενα-ντοκουμέντα, που αποκαλύπτουν, πως επιχειρείται πολιτικά και πως επιτυγχάνεται στην πράξη το απίστευτο αυτό γεγονός επιστροφής στον σκοταδισμό, τον μεσαιωνισμό και τον πρωτογονισμό.

Θα βρήτε επίσης τα ντοκουμέντα, που αποκαλύπτουν, πως επιτυγχάνεται μέσω της Κρατικής μας Παιδείας η επιχείρηση πλύσης εγκεφάλου στα Ελληνόπουλα από την πιο τρυφερή τους ηλικία για ένα θέμα που αφορά σ' έναν ξένο λαό, πως διδάσκεται το «ολοκαύτωμα» στα νήπια Ελληνόπουλα –που δεν μαθαίνουν γρυ για το τι έπαθαν οι παππούδες τους από την πείνα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις ομαδικές εκτελέσεις της Γερμανοκατοχής.

Εμείς θεωρούμε, ότι δεν πρέπει να σχολιάσωμε την θλιβερή αυτή πραγματικότητα στα σχολεία μας. Αν η Ελληνική Παιδεία, η πολυαίωνη-παγκόσμια Ελληνική Παιδεία, μας ενδιαφέρη, ας αναλάβη την ευθύνη του ο καθένας. Αν θέλουμε να την μετατρέψουμε σε προπαγάνδα ξένων απόψεων, ε, τότε ας πάη στο διάολο!

Aπό το Αφιέρωμα "Η Ελληνική Παιδεία του... Ολοκαυτώματος ", περιοδικό ΔΑΥΛΟΣ, Φεβ. 2008

http://www.davlos.gr/

Οι Κάτοικοι της Χαλκιδικής Αντιδρούν στις Καταπατήσεις των Μοναστηριών

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Wed, 09 Jan 2008 19:55:00 +0000

Λίγο μετά την αρχή του νέου έτους γεννήθηκε ένα επιπλέον ιστολόγιο, το chalkidiki sos χαλκιδική από την "ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ".

Για να δούμε τι συμβαίνει στη Χαλκιδική, πρώτα με εικόνες, όπως είναι αναρτημένες στο παραπάνω ιστολόγιο:

Εκτός από τις φωτογραφίες (από πρόσφατη κινητοποίηση κατοίκων της Χαλκιδικής), στο ιστολόγιο έχουν αναρτηθεί κάποια ενδιαφέροντα άρθρα σχετικά με τις ... δράσεις των μοναστηριών και ένα "Δελτίο Τύπου", το οποίο έχει ως εξής:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Της: «ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ»

ΜΟΝΑΧΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΦΙΛΕΤΑ ΓΗΣ
ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Συλλαλητήριο διαμαρτυρίας, πραγματοποιεί η Διαδημοτική Κίνηση Πολιτών Χαλκιδικής με τη συμμετοχή των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, την Τρίτη 08 Ιανουαρίου 2008, στις 10:30΄΄ π.μ. στην Ουρανούπολη – Χαλκιδικής (πύλη Αγίου Όρους – Μονή Ζυγού).

Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής, διαμαρτύρονται για την καταπάτηση (με νομιμοφανείς διαδικασίες), δασικών και δημοσίων εκτάσεων και ιδιωτικών ιδιοκτησιών (εντός κι εκτός σχεδίου πόλεως) απ’ τα Μοναστήρια του Άθω (Κουτλουμουσίου, Αγ. Διονυσίου, Βατοπεδίου, Ξενοφώντος κτλ).

Με την αρωγή φορέων, λοιπών συλλόγων και την υποστήριξη των Δήμων Τορώνης, Σιθωνίας, Σταγείρων-Ακάνθου, Ορμύλιας κτλ, αξιώνουν την ακύρωση κάθε γενόμενης έως και σήμερα συμβολαιογραφικής πράξης ή παραχώρησης που αφορά σε καθένα απ’ τα 82.300 στρέμματα γης.

Τα μέλη της Διαδημοτικής Κίνησης Πολιτών Χαλκιδικής, αρνούνται να υποκύψουν σε αποφάσεις επικυρωμένες από βυζαντινά χρυσόβουλα, οθωμανικά μολυβδόβουλα και Χουντικά Υπουργεία!!!

Οι δασικές εκτάσεις δεν ανήκουν σε κανέναν. Είναι περιουσία όλου του ελληνικού λαού. Να ανακληθεί ο αποχαρακτηρισμός τους.
Ιδιοκτησίες Δημοσίου δεν έχει κανείς δικαιοδοσία να χαρίζει σε Μοναστήρια. Κι αυτές ανήκουν σ’ όλους μας.
Δημοτικές Ιδιοκτησίες όπως σχολεία, παιδικοί σταθμοί, κατασκηνώσεις της «Πρόνοιας», γήπεδα και κεντρικές πλατείες αξιώνονται δικαστικά από τις Μονές…Γιατί? Παιδιά, υπερήλικες, αθλητές και περίοικοι πού θα πάνε?
Η ιδιωτική μας περιουσία (πατρώα γη: οικόπεδα, αγροτεμάχια -καλλιεργήσιμες εκτάσεις-, οικήματα, κατοικίες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ιδιωτικές μονάδες camping, κτηνοτροφικές μονάδες κτλ) δηλωτική της ιστορικής μας εντοπιότητας και μ’ αταλάντευτους οικογενειακούς δεσμούς απειλείται.

ΟΙ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΕΙΣ ΚΙ ΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΝ

Μονή Κουτλουμουσίου 4.500 στρ. Δήμος Τορώνης

Μονή Ξενοφώντος 53.000στρ. Δήμος Σιθωνίας

Μονή Βατοπεδίου 8.608στρ. Δήμος Σταγείρων- Ακάθνθου

Μονή Διονυσίου 15.400στρ. Δήμος Ορμύλιας

Μονή Βατοπεδίου 12 οικόπεδα Δήμος Καλλικράτειας

Για λεπτομέρειες και εκτενή πληροφόρηση αναφορικά με ιστορικά και άλλα στοιχεία των διεκδικούμενων περιοχών στο

Blog: http://chalkidiki-sos.blogspot.com/

Παρακαλείστε για την δημοσιογραφική κάλυψη
Με εκτίμηση

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και καλύφτηκε δημισιογραφικά, τουλάχιστον από κάποια τηλεοπτικά κανάλια, αλλά δεν έλαβε έκταση ανάλογη της σοβαρότητάς του. Τα ΜΜΕ αυτές τις μέρες έχουν πιο ... "πιασάρικα" θέματα.

Ως πότε;

ΑΡΕΤΗΣ ΕΛΠΙΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΣΤΙΝ ΟΥ ΔΕΙΛΙΑΣ ΠΡΟΦΑΣΙΣ

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Tue, 01 Jan 2008 20:56:00 +0000

Στην αρχή ο άνθρωπος δημιούργησε τον θεό...

Ας δούμε κάποιο απόσπασμα μέσα από ένα σύγγραμμα, το οποίο συνέγραψε ο Πλούταρχος. Τεράστιο το συγγραφικό έργο του Πλουτάρχου, μέρος του οποίου έχουμε την τύχη, ακόμα και όσοι δεν το γνωρίζουν ακόμα, να σώζεται μέχρι τις μέρες μας.

Πλούταρχος, Περί Δεισιδαιμονίας

Μετάφραση: Φιλολογική Ομάδα Κάκτου

Εκδόσεις Κάκτος

Ο Πλούταρχος ήταν πρεσβύτερος των ιερέων του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών (περ.45-120 μ.Χ.). Εδώ ένα - κακοποιημένο - άγαλμα ιερέα της ίδιας περιόδου.

Πολλά μέτρια κακά οι δεισιδαιμονίες τα κάνουν ολέθρια. Ο Μίδας, ο παλαιός, στενοχωρημένος και ταραγμένος, όπως φαίνεται, από κάποια όνειρα, έφτασε σε τόσο κακή ψυχική κατάσταση που αυτοκτόνησε πίνοντας αίμα ταύρου. Ο βασιλιάς των Μεσσηνίων Αριστόδημος, εξ άλλου, στον πόλεμο εναντίον των Λακεδαιμονίων, όταν οι σκύλοι άρχισαν να φωνάζουν όμοια με λύκους και φύτρωσαν γύρω από την πατρική του εστία αγριόχορτα, καθώς οι μάντεις φοβήθηκαν τα σημάδια, λιποψύχησε και, χάνοντας τις ελπίδες του, αυτοκτόνησε. Θα ήταν ίσως και για τον στρατηγό των Αθηναίων Νικία καλύτερο να είχε απαλλαχτεί από τη δεισιδαιμονία όμοια όπως ο Μίδας και ο Αριστόδημος, παρά να φοβηθεί τη σκιά της σελήνης κατά την έκλειψη και να καθίσει να χτίσουν τείχος ολόγυρά του οι εχθροί, και μετά να πέσει στα χέρια τους μαζί με άλλους τέσσερις χιλιάδες ανθρώπους, που σκοτώθηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν ζωντανοί, και να βρεί ο ίδιος άδοξο θάνατο [1]. Δεν είναι, άλλωστε, κακό το σκίασμα του φωτός που προκαλείται όταν η γη μπεί ανάμεσα στον ήλιο και τη σελήνη [*], ούτε είναι φοβερό να συναντηθεί η σελήνη με κάποια σκιά τη στιγμή που είναι φυσικό κατά την περιφορά της, αλλά φοβερό είναι το σκοτάδι της δεισιδαιμονίας που πέφτει πάνω στον άνθρωπο προκαλώντας σύγχυση και τυφλώνοντας τη λογική του, στις περιπτώσεις που κατ' εξοχήν απαιτούν λογική.

Γλαύκε, κοίταξε, η βαθιά θάλασσα ανταριάζει πια από τα κύματα,
και γύρω από το άκρο των Γυρέων υψώνεται το σύννεφο
σημάδι καταιγίδας [2].

Βλέποντας τα παραπάνω ο κυβερνήτης του πλοίου προσεύχεται ν' αποφύγει την καταιγίδα και επικαλείται τους σωτήρες θεούς, αλλά, ενόσω προσεύχεται, αφήνει το δοιάκι [**], μαζεύει την κεραία [***] και

φεύγει από τη σκοτεινή τη θάλασσα, μαζεύοντας το μεγάλο ιστίο [3].

Ο Ησίοδος συμβουλεύει τον γεωργό, προτού οργώσει και σπείρει

στον χθόνιο Δία να προσευχηθεί και στην αγνή Δήμητρα [4]

κρατώντας τη λαβή του αρότρου. Ο Όμηρος λέει οτι ο Αίας, όταν επρόκειτο να μονομαχήσει με τον Έκτορα, ζήτησε από τους Έλληνες να προσευχηθούν στους θεούς για κείνον, και μετά, ενόσω εκείνοι προσεύχονταν, ανέλαβε τον οπλισμό του. Όταν επίσης ο Αγαμέμνων διατάζει τους μαχόμενους στρατιώτες

το δόρυ του ο καθένας ν' ακονίσει και την ασπίδα του να φτιάξει [5]

την ίδια στιγμή ζητάει από τον Δία:

Κάνε να γκρεμίσω το παλάτι του Πριάμου [6]

γιατί ο θεός είναι ελπίδα ανδρείας και όχι πρόφαση δειλίας [****].
Οι Ιουδαίοι όμως, επειδή ήταν η ημέρα του Σαββάτου, μένοντας στις θέσεις τους ακίνητοι, την ώρα που οι εχθροί συνεχώς τοποθετούσαν κλίμακες και καταλάμβαναν τα τείχη, δεν σηκώθηκαν αλλά παρέμειναν εκεί και πιάστηκαν, σαν σε μεγάλο δίχτυ, από τη δεισιδαιμονία [7].
Τέτοια είναι η δεισιδαιμονία στα λεγόμενα ανεπιθύμητα και κρίσιμα ζητήματα και περιστάσεις, και δεν είναι καθόλου καλύτερη από την αθεΐα ούτε στις ευχάριστες συνθήκες. Οι κατ' εξοχήν ευχάριστες περιστάσεις για τους ανθρώπους είναι οι γιορτές και τα συμπόσια σε ναούς, οι μυήσεις και οι μυστικές τελετές, οι προσευχές προς τους θεούς και οι προσκυνήσεις τους. Στην περίπτωση αυτή να προσέξεις οτι ο άθεος γελάει με παράφορο και σαρδόνιο γέλιο για όσα γίνονται και παρατηρεί ήσυχα στους φίλους του οτι οι άνθρωποι που νομίζουν πως αυτά γίνονται προς τιμήν των θεών πιστεύουν μάταια και αφύσικα πράγματα, δεν έχει όμως κανένα άλλο κακό. Ο δεισιδαίμων αντίθετα, αν και θέλει, δεν μπορεί να χαρεί ή να ευχαριστηθεί.

Πόλη γεμάτη με θυμίαμα
και μαζί με παιάνες και στεναγμούς [8]

είναι η ψυχή του δεισιδαίμονος. Όταν αυτός φορά στεφάνι, γίνεται ωχρός, προσφέρει θυσίες και φοβάται, προσεύχεται με παλλόμενη φωνή και θυμιατίζει με χέρια τρεμάμενα και αποδεικνύει, εν τέλει, πως ήταν ανόητος ο λόγος του Πυθαγόρα που είπε πως, όταν πλησιάζουμε τους θεούς, γινόμαστε καλύτεροι. Τότε δηλαδή οι δεισιδαίμονες βρίσκονται στην πιο αξιολύπητη και κακή κατάσταση, γιατί πηγαίνουν προς τα οικοδομήματα ή τα ιερά των θεών σαν να πλησιάζουν σε φωλιά με αρκούδες ή σε τρύπες φιδιών ή σε μυχούς που ζουν κήτη.
Έτσι λοιπόν μου δημιουργείται κατάπληξη με κείνους που χαρακτηρίζουν την αθεΐα ασέβεια, αλλά δεν χαρακτηρίζουν έτσι τη δεισιδαιμονία. Αν και ο Αναξαγόρας [9] κατηγορήθηκε για ασέβεια για το οτι είπε τον ήλιο λίθο, κανείς ωστόσο δεν χαρακτήρισε τους Κιμμέριους ασεβείς, επειδή αρνούνται εντελώς την ύπαρξη του ήλιου. Εσύ τι λες; Όποιος δεν πιστεύει [*****] στην ύπαρξη των θεών είναι ασεβής; Όποιος όμως πιστεύει πως οι θεοί είναι όπως τους θεωρούν οι δεισιδαίμονες δεν έχει πολύ πιο ασεβείς αντιλήψεις; Προσωπικά θα προτιμούσα να έλεγαν οι άνθρωποι πως εγώ δεν έχω καν γεννηθεί και οτι δεν υπάρχει Πλούταρχος παρά να πουν οτι ο Πλούταρχος είναι άνθρωπος ασταθής και ευμετάβολος, εύκολος να πέσει στην οργή, με διάθεση να επιβάλλει τιμωρία στα ασήμαντα ζητήματα και μικρολόγος.

Σημειώσεις του μεταφραστή:

[1] Στη βιογραφία του Νικία (κεφ. 23) ο Πλούταρχος αναφέρεται στο περιστατικό της έκλειψης ηλίου που δημιούργησε στον στρατηγό των Αθηναίων μεγάλο φόβο και του υπαγόρευσε την καταστροφική για τον στρατό του συμπεριφορά (κατά τη Σικελική εκστρατεία, 413π.Χ.). Ο συγγραφέας την αποδίδει στην άγνοια και τη δεισιδαιμονία του Νικία, αλλά και στο γεγονός οτι δεν είχε μαζί του κάποιον έμπειρο σύμβουλο, αφού ο Στιλβίδης, μάντης τον οποίο πάντοτε συμβουλευόταν ο Νικίας, είχε πεθάνει λίγο καιρό πριν. Για τα σχετικά γεγονότα, βλ. και Θουκυδίδης, 7, 35-87.
[2] Berg, Poet. Lyr. Gr. ii, σ. 696, Αρχίλοχος, 54.
[3] Berg, Poet. Lyr. Gr. iii, σ. 730
[4] Ησίοδος, Έργα και ημέραι 465.
[5] Όμηρος, Ιλιάς Β, 382
[6] Πρβλ. Όμηρος, Ιλιάς Β 413-414
[7] Πρόκειται για αναφορά σε περιστατικό που διαδραματίστηκε κατά την άλωση της Ιερουσαλήμ από τον Πομπήιο (63 π.Χ.) ή από τον Αντώνιο (38 π.Χ.)
[8] Σοφοκλής, Οιδίπους Τύραννος 4. Πρβλ. Περί πολυφιλίας 95C, Περί της ηθικής αρετής 445D και Συμποσιακών προβλημάτων 623C.
[9] Ο φιλόσοφος Αναξαγόρας ο Κλαζομένιος γεννήθηκε το 500 π.Χ. Το 455 π.Χ. περίπου πήγε στην Αθήνα, όπου συνδέθηκε με στενή φιλία με τον Περικλή. Δίδαξε φιλοσοφία και ανάμεσα στους μαθητές του ήταν ο Ευριπίδης και ο Θουκυδίδης. Υποστήριξε πως αρχή των πάντων είναι ο νους, το μόνον απλούν, αμιγές και καθαρόν στοιχείο. Οι αστρονομικές του απόψεις έφεραν τον ήλιο ως διάπυρον μύδρον και τη σελήνη ως σκοτεινό σώμα στο οποίο υπήρχε ζωή. Κατηγορήθηκε για ασέβεια και μόνο με την επέμβαση του Περικλή απέφυγε τη θανατική καταδίκη. Το φημισμένο στην αρχαιότητα έργο του Περί φύσεως δεν σώθηκε. Πέθανε στην Λάμψακο το 428 π.Χ.

Σημειώσεις Ερινύας:

[*] Στο αρχαίο κείμενο: "ου γαρ γης αντίφραξις εν μέσω γενομένης φοβερόν"
[**] δοιάκι: το πηδάλιο
[***] κεραία: το ξύλο όπου προσαρμόζεται το πανί
[****] Στο αρχαίο κείμενο: "αρετής γαρ ελπίς ο θεός εστιν, ου δειλίας πρόφασις"
[*****] Στο αρχαίο κείμενο δεν χρησιμοποιείται το ρήμα "πιστεύω" αλλά "νομίζω".

Έρευνα: Είναι Πάντοτε Αξιόπιστα τα Πορίσματά της;

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Thu, 27 Dec 2007 15:53:00 +0000

Η εφημερίδα "Το Βήμα" της Κυριακής 16 τρέχοντος δημοσίευσε μια πολύ ενδιαφέρουσα και κατατοπιστική συνέντευξη του καθηγητή Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Γιάννη Ιωαννίδη. Ο κ. Ιωαννίδης δίνει σε αυτή τη συνέντευξη απαντήσεις, που πρέπει να βάλουν κάθε άνθρωπο σε σκέψεις, σχετικά με την αξιοπιστία των εμφανιζομένων κατά καιρούς αποτελεσμάτων επιστημονικών ερευνών. Παραθέτω την συνέντευξη, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα, τονίζοντας κάποια σημεία, τα οποία θεώρησα ιδιαίτερα σημαντικά ή και οτι έχουν γενικότερη σημασία από το ειδικό θέμα στο οποίο αναφέρονται:

Η ΕΡΕΥΝΑ και το αντίθετό της!

Δεν είναι λίγες οι φορές που εντελώς αντικρουόμενα συμπεράσματα από εξίσου έγκυρες μελέτες έρχονται να μπερδέψουν το κοινό αλλά και τους επιστήμονες που υποτίθεται ότι καλούνται να καθοδηγήσουν. Πώς μπορούμε να αντιδράσουμε απέναντι στο φαινόμενο; Ο επιδημιολόγος Ι.Ιωαννίδης, «κυνηγός αδύναμων ερευνητικών κρίκων», καταθέτει την πολύτιμη εμπειρία του

ΙΩΑΝΝΑ ΣΟΥΦΛΕΡΗ

Τα αντιφατικά συμπεράσματα επιδημιολογικών ερευνών συχνά μας βάζουν σε σκέψεις για τη μεθοδολογική τους προσέγγιση

Πολύ συχνά εμείς γράφουμε και εσείς διαβάζετε κάτι σαν το παρακάτω: «Η τάδε μελέτη ερευνητών του Χ (συνήθως επιφανούς) Πανεπιστημίου κατέδειξε ότι...». Δεν είναι όμως λίγες οι φορές που εμείς οι ίδιοι αναγκαζόμαστε και μάλιστα σε μικρό χρονικό διάστημα να γράψουμε κάτι σαν αυτό: «Η δείνα μελέτη ερευνητών του Ψ (επίσης επιφανούς) Πανεπιστημίου κατέδειξε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που είχαν καταδείξει εδώ και μερικούς μήνες οι συνάδελφοί τους από το Χ Πανεπιστήμιο». Δεν γνωρίζω πώς αισθάνεστε εσείς που διαβάζετε ή ακούτε αυτά τα αντικρουόμενα επιστημονικά δεδομένα, αλλά εμείς που καλούμαστε να λειτουργήσουμε ως συνδετικός κρίκος μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας και του ευρέος κοινού ερχόμαστε σε πολύ δύσκολη θέση. Πώς όμως να αμφισβητήσει κανείς την εγκυρότητα των όσων διαβάζει σε επιστημονικές επιθεωρήσεις και ως εκ τούτου πρόκειται για ευρήματα που πέρασαν από κόσκινο; Οταν μάλιστα αυτά τα ευρήματα αφορούν θέματα υγείας, όπως για παράδειγμα τροφές ή συνήθειες που προστατεύουν από συγκεκριμένες ασθένειες, πώς να πάρει το ρίσκο της δημοσίευσης ή μη; Μεταφέραμε αυτόν τον προβληματισμό μας στον κ. Γιάννη Ιωαννίδη, καθηγητή Επιδημιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο οποίος στη διάρκεια των τελευταίων ετών έχει δημοσιεύσει πληθώρα εργασιών που καταδεικνύουν τα ευαίσθητα σημεία επιδημιολογικών μελετών.

- Από καιρού εις καιρόν ακούμε για νέους παράγοντες κινδύνου. Πόσο αξιόπιστα είναι τα αποτελέσματα μελετών που φέρνουν στο φως παράγοντες που έχουν να κάνουν με την υγεία και τη μακροζωία μας και πώς πρέπει να αντιδράσουμε σε αυτά;

«Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία προκύπτουν εξαιρετικά ενδιαφέροντα επιδημιολογικά δεδομένα, αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι πρέπει άμεσα τα δεδομένα αυτά να περνούν στο κοινό. Πάρτε για παράδειγμα τις παραλλαγές των γονιδίων: αυτή τη στιγμή έχουμε ανακαλύψει περισσότερες από 10.000. Μπορεί λοιπόν κανείς να κάνει έναν τεράστιο αριθμό υποθέσεων σχετικά με τον ρόλο των παραλλαγών αυτών στην ανθρώπινη υγεία. Μοιραία, από αυτές τις υποθέσεις ελάχιστες θα αποδειχθούν αληθινές. Πρακτικώς, ένα εύρημα μιας ομάδας επιστημόνων δεν λέει και πολλά πράγματα: είναι μόνο μια ενδιαφέρουσα ένδειξη η οποία αξίζει να διερευνηθεί και από άλλους επιστήμονες, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι το ευρύ κοινό οφείλει να την πληροφορηθεί και να αλλάξει τη ζωή του με βάση αυτή την ένδειξη. Οταν και άλλοι επιστήμονες επαληθεύσουν, επικυρώσουν το εύρημα μέσα από μεγάλες καλά σχεδιασμένες τυχαιοποιημένες μελέτες, τότε έχει νόημα η μετάδοσή του σε ευρύτερο κύκλο».

- Είναι όμως εφικτό να επαληθεύονται όλα τα ευρήματα, όλων των επιστημόνων;

«Πράγματι, δεν είναι! Παραδείγματος χάριν, είναι δύσκολο να επαναληφθεί μια τυχαιοποιημένη μελέτη φαρμάκου. Επειτα υπάρχουν και θέματα των οποίων η φύση δεν επιτρέπει τη διεξαγωγή τυχαιοποιημένων μελετών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μελέτη για τις συνέπειες του απεμπλουτισμένου ουρανίου: δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να χορηγήσει κανείς απεμπλουτισμένο ουράνιο σε ανθρώπους για να μελετήσει τα αποτελέσματά του. Σε τέτοιες περιπτώσεις αρκείται κανείς να εξαγάγει συμπεράσματα από τη μελέτη ατόμων που έχουν εκτεθεί σε αυτό».

- Και πώς εξηγείτε το φαινόμενο δύο διαφορετικές ερευνητικές ομάδες να εξάγουν εντελώς αντιδιαμετρικά συμπεράσματα για το ίδιο θέμα;

«Στην επιδημιολογία, ο τρόπος αναζήτησης καθορίζει και την αξιοπιστία της απάντησης που θα λάβει κανείς. Πάρτε για παράδειγμα τη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Οι πρώτες μελέτες που κατεδείκνυαν τα οφέλη της απέτυχαν να δουν ότι οι γυναίκες που είχαν περισσότερες πιθανότητες να λάβουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης ήταν γυναίκες ευκατάστατες και με καλύτερη εκπαίδευση, πράγμα που σημαίνει ότι πιθανότατα πρόσεχαν όλους τους τομείς της ζωής τους και είχαν γενικά καλή υγεία. Η δυνατότητά μας να απομονώσουμε τον έναν παράγοντα, που πραγματικά μετράει και κάνει τη διαφορά, είναι πολύ περιορισμένη. Γίνονται πάρα πολλές προσπάθειες να διερευνηθεί πληθώρα παραγόντων που επιδρούν στην υγεία μας αλλά μια τέτοια παραδοσιακή επιδημιολογική προσέγγιση σπάνια αντέχει το τεστ του χρόνου! Το 80%-90% των μελετών τέτοιου είδους δεν επαληθεύεται αν επαναληφθεί σε άλλη χρονική στιγμή... Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για περιορισμό των μεροληψιών».

- Πού οφείλονται αυτές οι μεροληψίες και πώς μπορούν να περιοριστούν;

Να το πάρω ή να μην το πάρω; Δεν είναι λίγες οι φορές που ο απόηχος της επιστημονικής σύγχυσης φθάνει στον απλό καταναλωτή

«Οι μεροληψίες μπορούν να είναι συνειδητές αλλά και ασυνείδητες. Συνειδητές είναι όταν από συμφέρον έχουμε προαποφασίσει το αποτέλεσμα μιας μελέτης και τη σχεδιάζουμε έτσι ώστε να εξαγάγουμε το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα είναι οι μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από την καπνοβιομηχανία με στόχο να αναδειχθούν τα υποτιθέμενα οφέλη του καπνίσματος».

- Παρεμπιπτόντως, οι βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος κατεδείχθησαν, και αυτό θα πρέπει να ήταν από τις καλές στιγμές της επιδημιολογικής έρευνας...

«Σε ό,τι αφορά το κάπνισμα, τα πράγματα δεν ήταν δύσκολα από επιδημιολογικής απόψεως: ήταν σαν να υπήρχε ένας τυφλός που έψαχνε έναν ελέφαντα μέσα σε κλουβί. Μοιραίως θα έπεφτε πάνω στον ελέφαντα. Οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες όμως αφορούν την αναζήτηση βελονιού και όχι ελέφαντα».

- Να επιστρέψουμε στις υποσυνείδητες μεροληψίες;

«Αυτές έχουν να κάνουν με τον τρόπο που λειτουργεί η επιστήμη: υποσυνείδητα κάθε ερευνητής θέλει να φέρει στην επιφάνεια σημαντικά ευρήματα τα οποία θα του χαρίσουν την αναγνώριση. Ετσι, υπάρχει μια τάση για μερική παρουσίαση αποτελεσμάτων. Αφήνονται δηλαδή στο συρτάρι κάποια αποτελέσματα που δεν είναι εξίσου εντυπωσιακά με κάποια άλλα. Ετσι προκύπτουν εργασίες σύμφωνα με τις οποίες κάποιος παράγοντας πενταπλασιάζει τον κίνδυνο για εμφάνιση μιας ασθένειας και ύστερα από λίγο καιρό μια άλλη εργασία δείχνει ότι ο εν λόγω παράγοντας είναι ακόμη και προστατευτικός για την υγεία μας!».

- Πού βρίσκεται η αλήθεια όμως και πώς μπορεί να το κρίνει ο μέσος άνθρωπος;

«Η αλήθεια βρίσκεται συνήθως κάπου στη μέση, αλλά όπως είπαμε, το πού βρίσκεται η αλήθεια είναι κάτι που δεν θα έπρεπε να απασχολεί το ευρύ κοινό, αφού ιδανικά αυτό δεν θα έπρεπε να πληροφορείται πρώιμα και μη επικυρωμένα ερευνητικά αποτελέσματα. Θα ήθελα εδώ να επισημάνω ότι η ύπαρξη τέτοιων αποτελεσμάτων είναι κάτι το υγιές για την επιστήμη. Υπάρχουν πάντοτε αποτυχίες προτού φτάσει κανείς σε μια επιτυχία. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των σουλφοναμιδών: δοκιμάστηκαν περισσότερες από 600 προτού βρεθεί η πρώτη αποτελεσματική. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν περνούν στον Τύπο μη επικυρωμένα και επαληθευμένα από πολλούς ερευνητές αποτελέσματα».

- Επειδή όμως δεν μπορούμε πάντοτε να ελέγξουμε το πέρασμά τους στον Τύπο και κατ' επέκταση στο ευρύ κοινό, τι θα συμβουλεύατε; Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτές τις ειδήσεις που φτάνουν σε μας από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία (με τη συναίνεση των ερευνητών) και εμείς με τη σειρά μας τα αναμεταδίδουμε;

«Νομίζω ότι θα πρέπει να τα βλέπουμε όλα με κριτική διάθεση. Να διερωτόμαστε πόσο πιθανό είναι τα πράγματα να είναι όντως έτσι. Στην επιστήμη το απόλυτο πρέπει πάντα να μας βάζει σε σκέψεις: ένας επιστήμονας που δεν εστιάζει στην αμφισβήτηση και προτιμά τη θριαμβολογία πρέπει να γεννά υποψίες. Η θριαμβολογία είναι κάτι το ανοίκειο στην επιστημονική σκέψη, σε αντίθεση με την αμφισβήτηση. Πάντως, μια καλή ερώτηση που θα μπορούσε να βάλει τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις είναι το αν, υπό το φως των νέων ευρημάτων, πρέπει να ληφθούν μέτρα που να αφορούν τον γενικό πληθυσμό. Μια τέτοια ερώτηση αναγκάζει κάποιον να αναζητήσει ένα μέτρο σύγκρισης: παραδείγματος χάριν, να συγκρίνει τον βαθμό επικινδυνότητας ενός νέου παράγοντα με τον βαθμό επικινδυνότητας ενός παλαιότερου και γνωστού. Επίσης να συγκρίνει τον βαθμό τεκμηρίωσης των νέων αποτελεσμάτων κ.ο.κ.».

- Πόσο σημαντική είναι η τεκμηρίωση όταν, όπως έχετε ήδη επισημάνει με το παράδειγμα του απεμπλουτισμένου ουρανίου, δεν είναι πάντοτε εφικτή;

«Ολα είναι σχετικά όταν πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη δημόσια υγεία. Μπορεί κάτι να μην είναι πολύ καλά τεκμηριωμένο, αλλά από περιστασιακές ενδείξεις να υποψιαζόμαστε έναν πολύ υψηλό κίνδυνο. Τότε είναι καλύτερα να λάβουμε μέτρα, παρά να αφήσουμε το θέμα στην τύχη λόγω έλλειψης ισχυρής τεκμηρίωσης. Βεβαίως τα πράγματα αλλάζουν και η τεκμηρίωση οφείλει να είναι υψηλή, όταν πρόκειται για ένα νέο φάρμακο».

- Εκτός από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, ή τα φάρμακα, πόσο πρέπει να εμπιστευόμαστε τις οδηγίες που θέλουν ολοένα και χαμηλότερους δείκτες, π.χ. ολοένα και χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης ή σακχάρου;

Ο καθηγητής Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Γιάννης Ιωαννίδης

«Γενικά η τάση για χαμηλότερους τέτοιους δείκτες δεν είναι λανθασμένη. Ωστόσο θα πρέπει να επισημάνουμε ότι σε επίπεδο απολύτων μεγεθών τα κέρδη μειώνονται όσο χαμηλώνουν οι τιμές. Ετσι, μπορεί από τις πρώτες μειώσεις επιπέδων χοληστερόλης να προλαμβάνει κανείς ένα έμφραγμα για κάθε 10 ασθενείς που θεραπεύει. Οσο όμως κατεβάζουμε τα επίπεδα προλαμβάνουμε ένα έμφραγμα στους 100, στους 1.000 και τελικά στους 10.000 ασθενείς. Προκειμένου λοιπόν να αποφασιστεί η λήψη μέτρων για τον γενικό πληθυσμό θα πρέπει να ζυγιστεί το κόστος της παρέμβασης (και δεν εννοώ μόνο το οικονομικό) που απαιτείται για τη μείωση της χοληστερόλης και τα οφέλη από αυτήν».

- Ας επανέλθουμε λοιπόν στον μέσο ασθενή, πώς πρέπει αυτός να τοποθετηθεί απέναντι σε όλα αυτά;

«Ο ασθενής θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει τι θέλει να κάνει με πλήρη συνείδηση των ωφελειών και των κινδύνων που πιθανόν να ενέχονται. Εδώ καθοριστικό ρόλο θα πρέπει να παίξει ο γιατρός, ο οποίος θα κληθεί να αποσαφηνίσει όλα τα δεδομένα στον ασθενή του. Δεν είναι λοιπόν κακό να υπάρχουν κατευθυντήριες γραμμές για θέματα όπως τα επίπεδα χοληστερόλης, αλλά ως ποιον βαθμό θα τις ακολουθήσει κανείς οφείλει να είναι προσωπική υπόθεση».

- Εκτός όμως από αυτούς τους κλασικούς, θα μπορούσαμε να πούμε, παράγοντες κινδύνου, υπάρχουν και οι νέοι οι οποίοι έχουν προκύψει από την άνθηση της γενετικής τα τελευταία χρόνια. Πώς βλέπετε την είσοδό τους στη ζωή μας;

«Πράγματι, τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί τεράστιες πρόοδοι στη γενετική οι οποίες έχουν ασκήσει επίδραση σε όλα τα πεδία: οι μελέτες γενετικής επιδημιολογίας ανθούν στις μέρες μας και αυτό είναι ιδιαίτερα ευχάριστο. Εχω όμως την αίσθηση ότι υπάρχει μια βιασύνη η οποία δεν είναι δικαιολογημένη από τα υπάρχοντα δεδομένα και η οποία οφείλεται στην πίεση για πέρασμα γενετικών παραγόντων κινδύνου στην αγορά. Γνωρίζουμε όμως ότι σε πολλές περιπτώσεις το γενετικό υπόβαθρο δεν αρκεί για να προκύψει μια νόσος. Απαιτείται και η περιβαλλοντική επίδραση. Για τον λόγο αυτόν θα πρέπει τα αποτελέσματα της γενετικής επιδημιολογίας να επικυρώνονται πολλαπλώς και η αξιοπιστία τους να εξετάζεται σε βάθος χρόνου. Θα πρέπει επίσης να αξιολογείται ο αντίκτυπος των ευρημάτων στον πληθυσμό αλλά και στον καθέναν ξεχωριστά. Πάρτε για παράδειγμα πρόσφατη ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία εντοπίστηκαν 12 πολυμορφισμοί (αλλαγές γονιδίων) που σχετίζονται με την εμφάνιση του διαβήτη. Καθένας από αυτούς αυξάνει κατά 0,5% την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου. Δεν είναι πρόωρο αυτή τη στιγμή να εξεταστεί κανείς για αυτούς τους πολυμορφισμούς; Τι συμπέρασμα θα έβγαζε από αυτή την εξέταση; Ακόμη και αν δεν έφερε καμιά από τις 12 αλλαγές, πόσο σίγουρος θα ήταν ότι δεν φέρει κάποιες άλλες που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί και οι οποίες επιφέρουν ένα μεγάλο ποσοστό κινδύνου; Δεν είναι λοιπόν καλύτερα να περιμένουμε να ανακαλυφθούν 50 ή 100 πολυμορφισμοί, προτού αρχίσουμε να εξετάζουμε ανθρώπους; Αλλά και 100 πολυμορφισμούς να γνωρίζαμε ίσως να μην είχε νόημα να εξετάσουμε κανέναν άνθρωπο, αν δεν ήμασταν σε θέση να παρέμβουμε για να βοηθήσουμε. Οπως βλέπετε, και τα θέματα γενετικής απαιτούν βαθιά περίσκεψη πριν από τη δράση».

- Ποια στάση πρέπει λοιπόν να κρατήσουμε απέναντι σε όλα αυτά τα νέα δεδομένα που αργά ή γρήγορα θα μπουν στη ζωή μας;

«Νομίζω ότι είναι πολύ αισιόδοξο το ότι υπάρχει όλη αυτή η πρόοδος και μάλιστα προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτό που θα συνιστούσα όμως είναι μετριοπάθεια και κριτική σκέψη: μετριοπάθεια από τη μεριά των επιστημόνων όταν αναφέρονται στις ανακαλύψεις τους και κριτική σκέψη από τη μεριά του κοινού που τις πληροφορείται».

Η Έκφραση της Χριστιανικής Αγάπης προς τον Ελληνικό Πολιτισμό: Το Χθές και το Σήμερα...

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Tue, 25 Dec 2007 14:26:00 +0000

Ανακάλυψα τις παρακάτω εικόνες στο θέμα συζήτησης "Εκτρωματικό γλυπτό μπροστά από το Αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών", θέμα το οποίο συζητήθηκε στο "Άλσος", Φόρουμ της δικτυακής τοποθεσίας 12θεο.gr.

Οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους για την αγάπη την οποία έδειξαν οι χριστιανοί των πρώτων αιώνων της επικράτησής τους απέναντι στα έργα του Ελληνικού πολιτισμού:

1η Φωτογραφία:

Στο ίδιο "νήμα" συζήτησης έχει αναρτηθεί και η παρακάτω φωτογραφία περιγραφής του παραπάνω ευρήματος:

2η Φωτογραφία:

Παρακάτω διαβάζουμε την περιγραφή του ευρήματος:

Και σήμερα; Τι γίνεται σήμερα; Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα ατενίζοντας αυτό, που ο επισκέπτης του "Άλσους" κατονόμασε ως "Εκτρωματικό γλυπτό μπροστά από το Αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών" και το βλέπουμε παρακάτω:

3η Φωτογραφία:

Απίστευτο! Όσο καλόπιστος και αν είναι κάποιος δεν μπορεί να μην δεί το παραπάνω έργο "τέχνης" σαν μια προσβολή, σαν μια "ΎΒΡΙ" προς ότι αντιπροσωπεύει το Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Και αναρωτιέμαι τώρα, είναι τυχαίο και εκείνο το τερατώδες πριόνι, που έχει τοποθετηθεί έξω από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, ως βραβευμένο στην Biennale έργο του Andrei Filippov;

Τι σχέση μπορεί να έχει αισθητικά ή συμβολικά αυτό το έργο σοσιαλιστικού ρεαλισμού (;) με τα αριστουργήματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης;
Ποιοί και γιατί αποφάσισαν την τοποθέτηση του πριονιού μπροστά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης;

Το Παραμύθι "Χριστούγεννα"

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Fri, 21 Dec 2007 16:08:00 +0000

Aπό το περιοδικό "Δαυλός", τ. 286, http://www.davlos.gr/

«EΝ ΦΑΤΝΗ ΤΩΝ Α-ΛΟΓΩΝ...»

Οι σιωνιστικές δοξολογίες, τα κηρύγματα μίσους,
οι ανθελληνικοί λειτουργικοί ύμνοι
που ψάλλονται στους ναούς τα Χριστούγεννα
κι οι αντιφάσεις των Ευαγγελίων.

Άγγελοι, φάτνη, πρόβατα, βοσκοί, μάγοι, κ.ά. συνθέτουν το σκηνικό της εορταζόμενης από τους χριστιανούς επετείου της γέννησης τού Ιησού, όπως περιγράφεται στα Ευαγγέλια, τα οποία όμως παρουσιάζουν πλήρως αντικρουόμενες περιγραφές, που δεν αντέχουν στο φως της κριτικής.

Χριστιανοί απολογητές με διάφορους συνοδοιπόρους τους, προπαγανδίζουν επί πλέον, ότι το μήνυμα που στέλνει στον κόσμο η γέννηση τού Χριστού είναι η αγάπη. Μελετώντας όμως -όχι μόνον την Αγία Γραφή- αλλά και τους χριστουγεννιάτικους λειτουργικούς ύμνους της Εκκλησίας διαπιστώνουμε, ότι διά της υποτιθέμενης γεννήσεως τού Ιησού όχι μόνον δεν κηρύχθηκε η αγάπη στον κόσμο αλλά το μίσος, ο ρατσισμός κι ο σιωνισμός.

Πληροφορίες για τη ζωή τού Ιησού -αν και η εποχή του ήταν μία από τις καλύτερα τεκμηριωμένες ιστορικά- δεν έχουμε άλλες, εκτός από εκείνες που περιέχονται στα Ευαγγέλια. Για τη γέννησή του πληροφορίες περιέχουν μόνο το «Κατά Ματθαίον» και το «Κατά Λουκάν»· κι αυτά όμως δεν συμφωνούν μεταξύ τους, αυτοαναιρούνται, αλληλοαναιρούνται κι έχουν πλείστες αντιφάσεις. Ας εξετάσουμε μερικές χαρακτηριστικές:

Το γενεαλογικό δένδρο τού Ιησού
Στο «Κατά Ματθαίον» παρατίθενται 41 γενιές, ενώ στο «Κατά Λουκάν» 78, οι οποίες δεν συμφωνούν ούτε στο όνομα του πατέρα του Ιωσήφ. (Βλ. «Το γενεαλογικό δένδρο τού Ιησού», «∆αυλός», τεύχος 275.)

Ο τόπος καταγωγής τού Ιησού
Ο Ιησούς σύμφωνα με τον Ματθαίο γεννήθηκε στην Βηθλεέμ και μετώκησε αργότερα στην πόλη Ναζαρέτ (β΄ 23), ενώ σύμφωνα με τον Λουκά οι γονείς του κατοικούσαν στη Ναζαρέτ και μετέβησαν στην Βηθλεέμ, για να γεννηθεί ο Ιησούς εκεί (β΄ 4).

Την πόλη Ναζαρέτ δεν την αναφέρουν ούτε το Ταλμούδ ούτε ο Ιώσηπος ούτε τα ρωμαϊκά αρχεία· κι αυτό, γιατί τέτοια πόλη την εποχή της γέννησης του Ιησού δεν υπήρχε.

Η λέξη που βρήκαν οι -Εβραίοι της ∆ιασποράς- συντάκτες των Ευαγγελίων σε τρία βιβλία της «Παλαιάς ∆ιαθήκης» («Αριθμοί», «Κριταί» και «Σαμουήλ Α΄») ήταν «Ναζίρ» (άνθρωπος αφιερωμένος στο Θεό) και για την ακρίβεια «ΝΖΡ», δεδομένου ότι οι Εβραίοι έγραφαν μόνο τα σύμφωνα κι ο αναγνώστης καλούνταν να μαντέψει τα ενδιάμεσα φωνήεντα. [«Ιδού θέλεις συλλάβει και θέλεις γεννήσει υιόν, και ξυράφιον δεν θέλει αναβήσεται επί την κεφαλήν αυτού, διότι το παιδίον θέλει είσθαι Ναζηραίος εις τον Θεόν» («Κριταί», ιγ΄ 5).]
Η αδυναμία των συντακτών των Ευαγγελίων να κατανοήσουν την εβραϊκή αυτή λέξη κι η πλήρης τους άγνοια σχετικά με την γεωγραφία της περιοχής τους οδήγησε στο να εκλάβουν τη λέξη «ΝΖΡ» ως πόλη της Γαλιλαίας.
Το πρόβλημα έλυσε η χριστιανική ηγεσία, ιδρύοντας τον 8ο αι. μ.Χ. την πόλη Ναζαρέτ, που υπάρχει έως σήμερα.

Οι δήθεν «προφητείες» για τη γέννηση
Προσπαθώντας οι ευαγγελιστές να αποδείξουν, ότι τόσον η γέννηση, όσον κι άλλα γεγονότα της ζωής τού Ιησού είχαν προφητευθεί στην «Παλαιά ∆ιαθήκη», απομόνωσαν και συνέρραψαν λέξεις και φράσεις της, οι οποίες όμως αναφέρονται σε άλλα άσχετα θέματα και καμιά τους δεν προφητεύει τίποτε. (Βλ. «Οι προφήτες της «Παλαιάς ∆ιαθήκης» δεν προέβλεψαν την έλευση τού Ιησού», «∆αυλός», τεύχος 180.)

Η χρονολογία της γέννησης
Χαρακτηριστικό των Ευαγγελίων είναι, ότι δεν αναφέρουν καμμία χρονολογία. Τα στοιχεία δε που παραθέτουν είναι τόσο αλληλοαναιρούμενα, ώστε κανείς ερευνητής δεν επαλήθευσε, ότι τα περί της γεννήσεως έλαβαν χώρα το έτος 0, το αντίθετο μάλιστα. (Βλ. «Η χρονολόγηση της Γέννησης και της Σταύρωσης», «∆αυλός» τ. 228, «Πότε γεννήθηκε ο Χριστός;», «∆αυλός», τ. 240 και «Οι αντιφάσεις των Ευαγγελίων ως προς την χρονολογία της γεννήσεως τού Χριστού», «∆αυλός» τ. 252.)

Ο μήνας της γέννησης
«Εν εκείναις δε ταίς ημέραις εξήλθε διάταγμα παρά τού Καίσαρος Αυγούστου να απογραφή πάσα η οικουμένη», ενώ κατά τή γέννηση «οι ποιμένες ήσαν κατά το αυτό μέρος διανυκτερεύοντες εν τοίς αγροίς» («Κατά Λουκάν», β΄ 1 και 8).
Στίς 25 ∆εκεμβρίου, σε πλήρη χειμώνα, ούτε απογραφές γίνονται ούτε οι ποιμένες διανυκτερεύουν στους αγρούς -ειδικά στην Βηθλεέμ-, η οποία κείται σε υψόμετρο 800-900 μέτρων και το ψύχος εκεί είναι δριμύ τον χειμώνα.

Επειδή οι ιουδαιοχριστιανοί πίστευαν ότι ο Αδάμ πλάστηκε την 6η ημέρα και δεδομένου ότι δεν γνώριζαν πότε γεννήθηκε ο Ιησούς, παραδέχθηκαν πώς γεννήθηκε την ίδια ημέρα και γιόρταζαν αρχικά την γέννησή του στις 6 Ιανουαρίου (Θεοφάνεια).
Πάνδημος όμως εορτή συμποσίων κι ευθύμων συγκεντρώσεων πολύ αγαπητή στο λαό ήταν η ημέρα της γεννήσεως τού Ηλίου, η οποία εορταζόταν από τους εθνικούς μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο, όταν η ημέρα άρχιζε να μεγαλώνει.
Η Εκκλησία αναγκάσθηκε να υιοθετήσει την μεγάλη αυτή γιορτή και να μεταφέρει τελικά μετά τον δ΄ αιώνα μ.Χ. τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου.

Παρουσιάστηκε άγγελος και σε ποιόν;
Σύμφωνα με τον Λουκά ο άγγελος παρουσιάστηκε στην Μαριάμ και της εκμυστηρεύτηκε την επιλογή τού Γιαχβέ προς το άτομό της (α΄ 26-38). Ο Ματθαίος το αγνοεί αυτό και παρουσιάζει τον άγγελο να πηγαίνει στον Ιωσήφ.

Μόλις η Μαριάμ κατέστη έγκυος, πριν «συνέλθη» μετά τού Ιωσήφ, ο μνηστήρας της «μη θέλων να θεατρίση αυτήν, ηθέλησεν να απολύση αυτήν κρυφίως» (α΄ 18-19). Στο όνειρό του όμως εφάνη ο άγγελος, ο οποίος τού εξήγησε το υπερφυσικό τού γεγονότος.
Παρ' όλο που τελικά και οι δύο υποτίθεται ότι γνώριζαν, ότι θα γεννούσαν τον υιό τού Γιαχβέ, όταν έγινε δώδεκα ετών, ενώ τον είχαν χάσει, τον βρήκαν στο ναό, τον ρώτησαν γιατί το έκανε αυτό κι ο Ιησούς τους απάντησε: «∆έν ηξεύρετε ότι πρέπει να είμαι εις τα τού πατρός μου; Και αυτοί δεν εννόησαν τον λόγον, τον οποίον ελάλησε προς αυτούς.» («Κατά Λουκάν», β΄ 42-50.) ∆ηλαδή τόσον ο Ιωσήφ όσο και η Μαριάμ φέρονται να αγνοούν ή να έχουν ξεχάσει τα λόγια του αγγέλου.

Ήταν αειπάρθενος η Μαριάμ;
«Αφού ηρραβωνίσθη η μήτηρ αυτού Μαριάμ μετά τού Ιωσήφ, πριν συνέλθωσιν, ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ πνεύματος αγίου», («Κατά Ματθαίον», α΄ 18)· κρίνος δεν αναφέρεται πουθενά. Το «πριν συνέλθωσιν» σημαίνει ότι κάποια στιγμή αργότερα «συνήλθαν», το οποίο επαναλαμβάνει με άλλα λόγια μερικές παραγράφους πιο κάτω ο Ματθαίος: «Και δεν εγνώριζεν αυτήν (την Μαριάμ ο Ιωσήφ), εωσού εγέννησεν τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον» (α΄ 25). Δεν την «γνώριζε» μέχρι που γέννησε, επομένως την «γνώρισε» μετά.
Εξ άλλου, για να αναφέρεται ο Ιησούς ως πρωτότοκος υιός της Μαριάμ, σημαίνει ότι αργότερα έκανε κι άλλα παιδιά. Ως «πρωτότοκο» γιο της Μαριάμ αναφέρει τον Ιησού και ο Λουκάς (β΄ 7).
Τά παιδιά της Μαριάμ και αδέλφια τού Ιησού αναφέρονται από τρεις ευαγγελιστές, τον Ματθαίο (ιβ΄ 46-50), τον Μάρκο (γ΄ 31-35) και τον Λουκά (η΄ 19-20).

Η παρθενία της Μαριάμ και μάλιστα η αειπαρθενία της κατασκευάστηκε από τις Ιερές Συνόδους μετά τον ε΄ αι. μ.Χ.. (Βλ. «Τά αδέλφια τού Ιησού», «∆αυλός», τ. 264, «Είχε και άλλα παιδιά η αειπαρθένος Μαρία;», «∆αυλός», τ. 252 και «Τά πέντε αδέλφια τού Ιησού σύμφωνα με την Καινή ∆ιαθήκη», «∆» τ. 268 ή http://www.davlos.gr/pdf/17613.pdf)

Ποιο όνομα δόθηκε στον Χριστό;
«Καί θέλουσι καλέσει το όνομα αυτού Εμμανουήλ, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι μεθ' ημών ο Θεός .» («Κατά Ματθαίον», α΄ 23.)
«Καί εκάλεσεν το όνομα αυτού Ιησούν.» (Ο ίδιος δύο παραγράφους πιο κάτω, α΄ 25.)
«∆ιά να πληρωθή το ρηθέν διά των προφητών, ότι Ναζωραίος θέλει ονομασθή.» (Ο ίδιος, β΄ 23.)

Ήταν ο Ιησούς μονογενής υιός του Γιαχβέ;
Όχι, διότι η «Γένεσις» κάνει λόγο για υιούς τού Γιαχβέ: «Ιδόντες οι υιοί τού Θεού τας θυγατέρας των ανθρώπων, ότι ήσαν ωραίαι, έλαβον εις εαυτούς γυναίκας» (στ΄ 2).

Οι χριστιανοί απολογητές αντιπαρέρχονται τις κραυγαλέες αντιφάσεις των Ευαγγελίων και προσπαθούν να επικεντρώσουν την προσοχή τού «ποιμνίου» στη σημασία της γέννησης τού Ιησού για τους ανθρώπους και -ειδικότερα- στο νόημα της γιορτής των Χριστουγέννων, το οποίο είναι η «αγάπη».

Ας δούμε τα πράγματα όπως είναι.
O θεός των χριστιανών είναι τριαδικός (Αγία Τριάς)· αποτελείται από τρεις υποστάσεις αδιαίρετες κι ομοούσιες: τον πατέρα (Γιαχβέ), τον υιό (Ιησού) και το Άγιο Πνεύμα (ένα περιστέρι). Στην «Παλαιά ∆ιαθήκη» περιγράφονται πλήθος εγκλημάτων καθώς και ρατσιστικών κι αποτρόπαιων πράξεων του Γιαχβέ, οι οποίες κατά κανόνα υπερβαίνουν τα όρια της κοινής λογικής. Ωρισμένα από τα εγκλήματα τού Γιαχβέ, στά οποία δεν είναι αμέτοχος ο Ιησούς αλλά -τουναντίον- συνένοχος, έχουν παρουσιασθεί σε παλαιότερα τεύχη τού «∆αυλού». (Βλ. «∆αυλό» 154, 164-165, 169, 171, 193 κ.ά.). Ας μην τα επαναλάβουμε εδώ.

Παλαιοδιαθηκικό μίσος και στην Καινή ∆ιαθήκη

Η «Καινή ∆ιαθήκη» είναι αδιάσπαστη σε έννοιες και σε ιδέες με την «Παλαιά».
Ο Ιησούς διευκρινίζει: «Μή νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας. Ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι .» («Κατά Ματθαίον», ε΄ 17.)
Τά εγκλήματα και τα ρατσιστικά κηρύγματα μίσους και μισελληνισμού συνεχίζονται αμείωτα και στην «Καινή ∆ιαθήκη». Στό άρθρο «Ιησούς: Κήρυκας μίσους, διχασμού και μισελληνισμού», «∆αυλός», τ. 271-273 ή http://www.davlos.gr/pdf/17909.pdf, έχουν αναλυθή αρκετά απ' αυτά.

Σάς παρουσιάζουμε ένα μικρό ακόμη δείγμα:

• Ο Ιησούς αρέσκεται στην εξαπόλυση απειλών, για να εκμεταλλευθή την ανθρώπινη αγωνία για την μετά θάνατον κατάσταση. «Όστις δ' αν αρνήσηταί με έμπροσθεν των ανθρώπων αρνήσομαι αυτόν καγώ έμπροσθεν τού πατρός μου τού εν ουρανοίς.» («Κατά Ματθαίον», ι΄ 33.)

• «Θέλουσιν εξέλθει οι άγγελοι και θέλουσιν αποχωρίσει τους πονηρούς εκ μέσου των δικαίων. Καί θέλουσιν ρίψει αυτούς εις την κάμινον τού πυρός. Εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων.» («Κατά Ματθαίον», ιγ΄ 49-50.) Απίστευτες απειλές. Στήν ∆ευτέρα Παρουσία οι αμαρτωλοί θα βράσουν στά καμίνια της Κολάσεως, όπου θα πέση το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών. Αυτό καλείται ψυχολογική τρομοκρατία.

• «Απελθείν εις την γέεναν, εις το πύρ το άσβεστον, όπου ο σκώληξ αυτών δεν τελευτά και το πύρ δεν σβήνεται .» («Κατά Μάρκον», θ΄ 43-44.) Σκουλήκια θα τρώνε τους κολασμένους ασταμάτητα και η φωτιά δε θα σβήνη. Πώς να σχολιασθούν αυτές οι εικόνες φρίκης;
Προσέξτε τή λέξη «γέενα». Η ερμηνεία, που συνήθως δίδεται γι' αυτή τή λέξη είναι «κόλαση»· είναι όμως λάθος. «Γέενα» την εποχή τού Χριστού ωνομαζόταν ένας τόπος, που βρισκόταν μεταξύ της Ιερουσαλήμ και της Ιεριχούς. Ήταν μία ευρύχωρη χαράδρα, όπου έριχναν τα σκουπίδια και τις ακαθαρσίες της Ιερουσαλήμ και τους έβαζαν φωτιά, για να τα καίνε, η οποία έκαιγε διαρκώς και υψωνόταν καπνός μαύρος, βρωμερός και αποπνικτικός.

Εκεί απειλεί ότι θα πετάξη -ποιούς- ο «κήρυκας της αγάπης» Ιησούς, στην καιόμενη χωματερή της Ιερουσαλήμ.

• «Εκεί έσται ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων, όταν ίδητε Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ και πάντας τους προφήτας εν τή βασιλεία τού Θεού, εαυτούς δε εκβαλλομένους έξω.» («Κατά Λουκάν», ιγ΄ 28.)

• «Ο πιστεύων εις τον υιόν έχει ζωήν αιώνιον. Ο δε απειθών εις τον υιόν ουκ όψεται ζωήν, αλλ' η οργή τού Θεού μένει επ' αυτόν.» («Κατά Ιωάννην», γ΄ 36.)

Παρατηρείται η ίδια ακριβώς νοοτροπία με την «Παλαιά ∆ιαθήκη» αλλά και με τους λειτουργικούς ύμνους, που ψάλλονται στους ναούς τα Χριστούγεννα.
Σέ παλαιότερα τεύχη τού «∆αυλού» έχουν παρουσιασθή λειτουργικά κείμενα κατά τή Σαρακοστή [από το Τριώδιον με τους αναθεματισμούς εναντίον τού Ελληνικού Πολιτισμού (τεύχος 192), κατά την Μεγάλη Εβδομάδα και κατά την Πεντηκοστή (τεύχος 280)].

∆ειγματοληπτικά κείμενα από αυτά που ψάλλουν οι ορθόδοξοι ιερείς στους χριστιανικούς ναούς της Ελλάδας μας ανήμερα τα Χριστούγεννα:

• «Είπεν ο Κύριος τώ Κυρίω μου · Κάθου εκ δεξιών μου, έως αν θώ τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου» («Πρός Εβραίους επιστολή Παύλου», α΄ 13). Πρόκειται για λίαν εύγλωττη κι εξαιρετικά δημοφιλή στην Εκκλησία περικοπή, καθ' ότι επαναλαμβάνεται πολλές φορές κατά τή διάρκεια της ημέρας των Χριστουγέννων εν μέσω «αλληλούια» (=δόξα στό Γιαχβέ).

• «Ράβδον δυνάμεως εξαποστελεί σοι Κύριος εκ Σιών», αντίφωνον γ΄.

• «Η πολυθεΐα των ειδώλων κατήργηται. Υπό μίαν βασιλείαν εγκόσμιον, αι πόλεις γεγένηνται· και εις μίαν ∆εσποτείαν Θεότητος τα έθνη επίστευσαν», «∆όξα και νύν», ήχος β΄, Κασίας.

• «Καί Ισραήλ εποίησεν ισχύν», «Β΄ Αριθμών το ανάγνωσμα», 17-18.

• «Αγαπά Κύριος τας πύλας Σιών», τροπάριον, ήχος πλ. β΄, στίχος α΄.

• «Μήτηρ Σιών, εκεί άνθρωπος εγεννήθη εν αυτή, και αυτός εθεμελίωσεν αυτήν ο Ύψιστος», τροπάριον, ήχος πλ. β΄, στίχος δ΄.

• «Ισραήλ τώ ηγαπημένω υπ' αυτού», «Προφητείας Ιερεμίου το ανάγνωσμα» (Βαρούχ 3, 36-38).

• «Μή δώς ετέρω την δόξαν σου, και τα συμφέροντά σοι έθνει αλλοτρίω. Μακάριοι εσμέν Ισραήλ», «Προφητείας Ιερεμίου το ανάγνωσμα» (Βαρούχ 4, 1-4).

• «Ευφράνθητι, Ιερουσαλήμ, και πανηγυρίσατε πάντες, οι αγαπώντες Σιών... ∆ιά της Θεοτόκου · βρέφος γάρ τίκτεται», Ιωάννου Μοναχού, ήχος δ΄.

• «Ισραήλ γάρ ο ποιμαίνων... Χριστός», ωδή γ΄, ειρμός.

• «Οι παίδες Σιών», ωδή η΄, ειρμός.

• «Σκύλα Βαβυλών της Βασιλίδος Σιών, και δορύκτητον όλβον εδέξατο · θησαυρούς Χριστός, εν Σιών δε ταύτης», ομοίως.

* * *

Ποιό είναι τελικά το μήνυμα των Χριστουγέννων και σε ποιούς απευθύνεται;
Τό μήνυμα των Χριστουγέννων συνοψίζεται στά ίδια τα λόγια τού Ιησού: «∆οξάζω σε, πάτερ, Κύριε τού ουρανού και της γής, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών και απεκάλυψας αυτά εις νήπια .» («Κατά Ματθαίον», ια΄ 25.)
Ο Ιησούς προορίζει την διδασκαλία του για τους μωρούς και πτωχούς τώ πνεύματι κι όχι για τους συνετούς.
«Χριστός γεννάται σήμερον, εν φάτνη των α-λόγων»...

Γιάννης Λάζαρης

Πηγή: Περιοδικό Δαυλός, τεύχος 286, Δεκ. 2005, http://www.davlos.gr/dissue.php?issue=286

Το κείμενο σε μορφή pdf μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ: http://www.davlos.gr/pdf/19261.pdf

AIDS: Ενα παγκόσμιο σκάνδαλο, εφημερίδα "Παρασκευή + 13", 7 Δεκεμβρίου 2007

noreply@blogger.com (Ερινύα) — Mon, 17 Dec 2007 14:54:00 +0000

AIDS: Ενα παγκόσμιο σκάνδαλο

Τα φάρμακα και τα εμβόλια που δε γιατρεύουν

"ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΟΝ ΙΟ"

Συνέντευξη με τον Dr. Andrew Maniotis, PhD, Επίκουρο (Assistant Research Professor) Καθηγητή, Διευθυντή Προγράμματος της Κυτταρικής και Αναπτυξιακής Βιολογίας του Καρκίνου στα Τμήματα Παθολογίας και Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου του Illinois, στο Σικάγο.

Στον Λάμπρο Παπαντωνίου, ανταποκριτή της «Π+13»
Οκτώβριος 2007, Σικάγο, Ιλινόις

---
Το κατεστημένο του AIDS

Το AIDS δεν είναι μόνο μια άγνωστη θανατηφόρος ασθένεια. Αποτελεί εδώ και 20 χρόνια το Eldorado ερευνητών και φαρμακευτικών εταιρειών. Εκατομμύρια δολάρια δαπανώνται σε φάρμακα αμφιβόλου αποτελεσματικότητας, τα οποία μπορεί και να είναι η αιτία του θανάτου για χιλιάδες φορείς του AIDS.

Ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής Άντριου Μανιώτης μιλάει στην «Π+13» για το μεγαλύτερο σκάνδαλο του πλανήτη, για το άγνωστο AIDS, τον άγνωστο ακόμα ιό HIV, αλλά και τον χορό εκατομμυρίων δολαρίων για τα φάρμακα που μοιράζονται και τα οποία δεν γνωρίζουμε αν θεραπεύουν ή αν προκαλούν θανάτους.

Ο Άντριου Μανιώτης και το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις διαφωνούν με το λεγόμενο κατεστημένο του AIDS και με τον Robert Gallo που ισχυρίζεται ότι ο ιός HIV προκαλεί το AIDS. Διαφωνεί με την πολιτική των κυβερνήσεων των ΗΠΑ για το AIDS, με την πολιτική που εφάρμοσε ο Ρίγκαν και εφαρμόζει ο πλανητάρχης Μπους.

Σʼ αυτή τη συνέντευξη θα διαβάσετε με όσο πιο απλό τρόπο μπορεί να υπάρξει για ένα τέτοιο θέμα:

Γιατί δεν έχει εντοπισθεί ο ιός (HIV) που προκαλεί το AIDS.
Γιατί τα φάρμακα που δίνονται δεν θεραπεύουν.
Γιατί απέτυχε το τελευταίο εμβόλιο της MERCK και γιατί δεν έχει αποτέλεσμα το φάρμακο AZT.
Πώς τα εμβόλια σκοτώνουν.
Ποιο είναι το Κατεστημένο του AIDS που προσπαθεί να πείσει την ανθρωπότητα ότι μόνο αυτό κατέχει την παγκόσμια γνώση για τον ιό HIV.
Την αποτυχία των ΤΕΣΤ αίματος.
Ποιοι δίνουν φάρμακα σε φορείς χωρίς να ξέρουν το γιατί.
Γιατί μπορούμε να τρώμε από το πιάτο φορέα χωρίς να κινδυνεύουμε.
Ποιοι χρησιμοποιούν τον πληθυσμό της Αφρικής για πειραματόζωα.
Για το έγκλημα στο ορφανοτροφείο της Νέας Υόρκης και τα ανθρώπινα «πειραματόζωα» στην καρδιά της υπερδύναμης.
Γιατί το AIDS δεν είναι η ασθένεια των ομοφυλόφιλων ή των μαύρων.
Γιατί αμφισβητούν ακόμα και τη μετάδοση του AIDS μέσω της σεξουαλικής επαφής.
Για τους «ακτιβιστές» και τους «γιατρούς» που λειτουργούν σαν τη ΣΤΑΖΙ υπέρ ενός κατεστημένου που θέλει μόνο χρήματα.
Για όλα όσα δεν γνωρίζουν οι επιστήμονες για το AIDS, αλλά επιμένουν να μιλούν για επιτυχίες πουλώντας νέα φάρμακα.
Για τις υποψίες γύρω από την υπόθεση των παιδιών της Λιβύης που μολύνθηκαν μυστηριωδώς από AIDS.

Τα όσα λέει ο Άντριου Μανιώτης στον ανταποκριτή μας Λάμπρο Παπαντωνίου είναι αποτέλεσμα εργασίας πολλών ετών και πολλών ανθρώπων. Ο αντίλογος στο κατεστημένο του AIDS δεν προέρχεται πλέον μόνο από έναν επιστήμονα και δεν είναι σημερινός. Η συζήτηση έχει τεράστια σημασία για όλους μας, γιατί αγγίζει την τακτική και την πολιτική των φαρμακευτικών εταιρειών για πολλά φάρμακα, πολλά εμβόλια, πολλά διαγνωστικά ΤΕΣΤ.

Η συζήτηση αυτή πρέπει να ανοίξει και στη χώρα μας.

Όλη η συνέντευξη του καθηγητή Ανδρέα Μανιώτη στο HIVwave της Μαρίας Παπαγιαννίδου.