Χρήστος Αλβανός: Παρθενώνας και Μακρόνησος, Παλαιά Διαθήκη κατά "Ειδωλολατρών" και "Βρωμερότητες" των Αρχαίων Ελλήνων!

Στην προηγούμενη ανάρτηση είχα γράψει "έπεται συνέχεια" και έτσι παρουσιάζω ακόμη τρία αποσπάσματα, παρμένα από δυο εκπομπές του Χρήστου Αλβανού στο κανάλι Εγνατία.
Επειδή πρόκειται για επιλεγμένα αποσπάσματα, επιβάλλεται να δηλώσω πως η επιλογή τους έγινε χωρίς να αλλοιώνεται το περιεχόμενο, δηλαδή κάθε επιλεγμένο απόσπασμα είναι όσο γίνεται ολοκληρωμένο, προς άρση πιθανών παρεξηγήσεων. Κάθε μια από τις εκπομπές έχει διάρκεια σχεδόν δυο ωρών και ανάμεσα στα πολλά που λέγονται, αυτά που έχει αξία να προβάλλω στο ιστολόγιο είναι αυτά που καταδεικνύουν τα αισθήματα που τρέφουν όσοι λειτουργούν ως νέοι "απολογητές" του χριστιανισμού προς τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.

Τι θα ακούσουμε εδώ;
Μια παραβολή Παρθενώνα - Μακρονήσου, που αφήνει άναυδο κάθε ανυποψίαστο περί τα "απολογητικά" χριστιανικά επιχειρήματα άνθρωπο.
Έναν λόγο υποστηρικτικό της Παλαιάς Διαθήκης και του Θεού της έναντι των "βρωμερών" "ειδωλολατρών". Το πράγμα θα φτάσει μέχρι σε παρομοιώσεις των "ειδωλολατρών" με ... κανιβάλους και "οι αυστηρότητες στη Βίβλο" θα παρομοιαστούν με τις φοβέρες πρός κανιβάλους, διά πυροβολισμών, προκειμένου να αποφευχθεί η οδός της κανιβαλικής χύτρας!
Θα μάθουμε επίσης πώς οι καλόγεροι στα μοναστήρια αντέγραφαν ακόμα και τις κωμωδίες του Αριστοφάνη, παρά τις αισχρότητες που αυτές περιέχουν, σε σημείο που ο ομιλητής ντρέπεται να τις επαναλάβει. Ο Αριστοφάνης, λέει, αποκαλεί τον Κλέωνα "επιθεωρητή των οπισθίων". Και τι μεγαλύτερη απόδειξη από αυτό, θα έλεγα εγώ τώρα πως θα μας έλεγε ένας καθωσπρέπει "απολογητής", οτι αυτοί οι "βρωμεροί" αρχαίοι Έλληνες ήταν όλοι θεσμοθετημένα "πισωγλέντηδες" (μα πού άκουσα αυτή την αισχρή λέξη;) σαν δεν ντρεπόμαστε!
Αλλά, ας μην πολυλογώ. Ιδού τα αποσπάσματα με τα λεγόμενα του Χρήστου Αλβανού, όπως ακριβώς τα λέει ο ίδιος:

Χρήστος Αλβανός: Παρθενώνας και Μακρόνησος

Χρήστος Αλβανός υπέρ Παλαιάς Διαθήκης και κατά "ειδωλολατρών" - Ελλήνων

Χρήστος Αλβανός Κατά "ειδωλολατρών" - Ελλήνων

Χρήστος Αλβανός: Καλά Έκαναν οι Χριστιανοί που Κατέστρεψαν τα Αγάλματα των Αισχρών Ελλήνων και Άλλες Ιστορίες

Ο Κύριος που θα δείτε να μιλάει στα παρακάτω βίντεο είναι ο Χρήστος Αλβανός, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να επιτεθεί εναντίον των αισχρών, θεσμοθετημένα ομοφυλοφύλων, ανθρωποθυσιαστών, ... αρχαίων Ελλήνων και του πολιτισμού τους, τον οποίο κατά τ' άλλα αγαπάει, όπως ισχυρίζεται, στην διάρκεια της εκπομπής του "Επισημάνσεις" στο τοπικό Βορειοελλαδίτικο τηλεοπτικό κανάλι "Εγνατία". Ας τον ακούσουμε σε αυτά τα αποσπάσματα εκπομπών του και έπεται συνέχεια:

Χρήστος Αλβανός Κατά Αρχαίων Ελλήνων 1

Χρήστος Αλβανός Κατά Αρχαίων Ελλήνων 2

Το Ηλεκτρονικό Δίκτυο του Κοινοβουλίου και η Υπόθεση -Αφορμή Απόπειρας Διαδικτυακής Φίμωσης- του PRESS-GR

Ακούστηκε στα τηλεοπτικά κανάλια, αλλά δεν έγινε όση κουβέντα ήταν λογικά αναμενόμενη πάνω στο θέμα αυτής της είδησης.
Πρόκειται για άλλη μια είδηση που, απλά, πρέπει να υποθέσουμε οτι θα περάσει στην αφάνεια και τη λήθη, όπως πολλές άλλες;

Μετά από μικρή αναζήτηση ανακάλυψα την είδηση στην Καθημερινή της 29ης Φεβρουαρίου:

Ακαρπες οι έρευνες για τον blogger

Ακαρπες αποδεικνύονται οι έρευνες για τον «μπλόγκερ» της Βουλής που χρησιμοποίησε, κατά τις διωκτικές αρχές, το δίκτυο του Κοινοβουλίου για να στείλει συκοφαντικό δημοσίευμα στο press-gr τον Απρίλιο του 2007. Στο κενό έπεσαν χθες και οι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν σε δύο ακόμη σημεία από όπου αναρτούντο μηνύματα στο blog. Πρόκειται για δύο internet cafe, το ένα στη Λεωφ. Συγγρού πλησίον των γραφείων της εφημερίδας «Επενδυτής» και το άλλο στην πλατεία Συντάγματος, δίπλα στο υπουργείο Οικονομίας.

Σε ό,τι αφορά τη βαρύτατη καταγγελία για εμπλοκή των κοινοβουλευτικών συντακτών, σύμφωνα με την απάντηση του γεν. γραμματέα της Βουλής κ. Νικ. Στεφάνου προς τον 5ο τακτικό ανακριτή κ. Ι. Παπαϊωάννου, ταυτοποίηση του προσώπου μέσω απλώς της διεύθυνσης ΙP (Internet protocol) που είχαν οι διωκτικές αρχές, δεν μπορεί να υπάρξει από το σύστημα της Βουλής. Ωστόσο από την ίδια την ανακοίνωση του κ. Στεφάνου προκύπτει πέραν της τεχνικής αδυναμίας και η «πολιτική άρνηση» υιοθέτησης μέσων ελέγχου του ηλεκτρονικού δικτύου του Κοινοβουλίου. «Λόγω του θεσμικού χαρακτήρα της Βουλής και των χρηστών του δικτύου της εντός και εκτός Κοινοβουλίου (βουλευτές, κοινοβουλευτικοί συντάκτες, κόμματα κλπ) από τη δεκαετία του '90 και από όλες τις διοικήσεις της Βουλής, δεν υπάρχουν διαδικασίες και μέσα καταγραφής και ελέγχου μέχρι φυσικού προσώπου», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Οπως μάλιστα ανέφερε προς τους δημοσιογράφους ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δ. Σιούφας, μετά δέκα ημέρες διαγράφονται όλες οι «κινήσεις» και μετά ένα μήνα όλα τα email των πάντων.

Στην απάντησή του προς τον ανακριτή, ο κ. Στεφάνου σημειώνει, ότι η διεύθυνση IP που αναφέρεται στην εισαγγελική παραγγελία, στην πραγματικότητα αποτελεί μία από τις διαθέσιμες 25 διευθύνσεις-πύλες εξόδου που διαθέτει η Βουλή για το σύνολο των 1500 χρηστών του δικτύου της και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εντοπισθεί ο χρήστης.

Στο ερώτημα γιατί δεν γνωστοποιήθηκε από την περασμένη Παρασκευή, όταν για πρώτη φορά ετέθη προφορικώς το αίτημα ελέγχου, η αδυναμία της Βουλής να κρατά στοιχεία απάντησε ο πρώην πρόεδρος κ. Απ. Κακλαμάνης τονίζοντας ότι τότε θα κατηγορείτο η Βουλή για συγκάλυψη. Εκρινε όμως ότι η Βουλή διασύρθηκε από την όλη μεθόδευση, ενώ ο κ. Χρ. Παπουτσής ανέφερε στην Ολομέλεια, ότι τεχνικοί διατείνονται πως υπάρχει δυνατότητα να ταυτοποιηθεί το ύποπτο ίχνος. Χθες ο επικεφαλής της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος κ. Μαν. Σφακιανάκης είχε συνάντηση με τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Παναγιώτη Πούλιο, προσκομίζοντας τα πρωτόκολλα 22 μηνύσεων και μηνυτήριων αναφορών που εκκρεμούν ενώπιον της Δικαιοσύνης για συκοφαντικές αναφορές στο blog. Στο πλαίσιο της διερεύνησής τους μάλιστα, εφόσον απαιτηθεί, δεν αποκλείεται να ζητηθεί από την Εισαγγελία άρση του ηλεκτρονικού απορρήτου.

Σχετικά με τον "Επιβατήριο" Λόγο του Νέου Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου

Το παρακάτω άρθο παρουσιάζεται στην τρέχουσα αρχική σελίδα του περιοδικού Δαυλός και είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό για τη νοοτροπία (αλήθεια = λήθη, μαύρο = άσπρο!) και τις απόψες (Χριστιανισμός = απαρχή του πολιτισμού, της επιστήμης, της τέχνης!) που προσδοκούν να περάσουν στο ποίμνιο οι ιθύνοντες της εν Ελλάδι Ορθοδόξου Ανατολικής του Χριστού Εκκλησίας. Απολαύστε το κείμενο:

ΤΟ ΠΕΠΛΟ ΤΟΥ ΖΟΦΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

- Ποιός γέννησε την Επιστήμη;
- Η Εκκλησία.
- Ποιός γέννησε τον Πολιτισμό;
- Η Εκκλησία.
- Ποιός γέννησε την Τέχνη;
- Η Εκκλησία.
- Ποιοί ήταν οι πρόγονοί μας;
- Οι Βυζαντινοί.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι μουσικοί μας;
- Από την εκκλησιαστική μουσική.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι λογοτέχνες
μας;
- Από τους "Χαιρετισμούς της Θεοτόκου" και από τους Πατέρες της Εκκλησίας.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι αρχιτέκτονές μας;
- Από τα μοναστήρια και τις εκκλησίες.
- Από τι πρέπει να εμπνέωνται οι ζωγράφοι μας;
- Από τις εικόνες των εκκλησιών
- Είναι στρατευμένα όλα αυτά;
- Όχι, δεν είναι.

***

Φαντασθήκατε ότι αρχίσαμε να δημοσιεύωμε στον «Δαυλό» ανέκδοτα, παραδοξολογίες και κείμενα κωμωδίας η ότι παραφρονήσαμε; Ε, τότε διαβάστε το παρακάτω κείμενο (ένα επισημότατο κείμενο, για το οποίο δεν αισθάνθηκε την ανάγκη ούτε ένας άνθρωπος στην πνευματική έρημο που λέγεται Ελλάδα να του κάνη έστω ένα μικρό σχόλιο):

«Ένα δεύτερο σημείο που βασανίζει τον λογισμό μου είναι η ευθύνη μας για την πορεία του νεοελληνικού πολιτισμικού γίγνεσθαι. Επιτρέψτε μου να απευθύνω τον λόγο προς τους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, της επιστήμης και της τεχνολογίας, προς όλα εκείνα τα ανήσυχα πνεύματα, που επιμένουν να προβληματίζωνται για τα κοινά και δεν αισθάνωνται ικανοποιημένοι από την ακινησία, τη στασιμότητα και τη δουλεία του αυτονόητου.

» Εμείς, οι εκκλησιαστικοί ταγοί, έχουμε μία υποχρέωση απέναντί σας και εσείς έχετε ένα χρέος στο γένος μας και στην Ιστορία. Η Εκκλησία πρέπει να ξαναβρεί τους τρόπους να κεντρίζει και να εμπνέει το ανθρώπινο πνεύμα. Όπως τότε που γονιμοποίησε τις τέχνες και τις επιστήμες και γέννησαν πολιτισμό. Τότε που και οι πέτρες μαρτυρούσαν το μεγαλείο της ορθόδοξης θεολογίας, καθώς αυτή εκφραζόταν μέσω της αρχιτεκτονικής των ναών και των μοναστηριών. Τότε που η Αγιά Σοφιά η τα μοναστήρια του Οσίου Λουκά και του Δαφνιού μαρτυρούσαν με την άρρητη γλώσσα του πολιτισμικού επιτεύγματος περί της αναστημένης ελπίδας του ανθρώπου.

» Τότε που ο πεζός και ο ποιητικός λόγος γέννησαν ύψιστης πολιτισμικής αξίας εκφράσεις του ανθρωπίνου πνεύματος, όπως ο Ακάθιστος Ύμνος η τα κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας, και από τα βάθη της ανθρώπινης ευαισθησίας αναδύθηκε το κάλλος της βυζαντινής μουσικής. Σπεύδω να διευκρινίσω:

» Δεν σας καλώ να κατασκευάσετε στρατευμένη χριστιανική τέχνη. Σας προσκαλώ και σας προκαλώ να ξαναανακαλύψουμε μαζί τους χυμούς που έθρεψαν τις ψυχές των προγόνων μας και γέννησαν τον πολιτισμό που κληρονομήσαμε. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, της κρίσης των ιδεολογιών, της ψευδεπίπλαστης διανόησης, του ευτελισμού της καλλιτεχνικής και της πνευματικής δημιουργίας και της υποταγής τους στον αδηφάγο καταναλωτισμό έχουμε αναπόδραστο καθήκον να συμβάλουμε ως Εκκλησία στην παραγωγή πολιτισμού.

» Τα μοναστήρια μας, οι Εκκλησιές μας –ακόμα και οι
ερειπωμένες–, η υμνογραφία μας, αλλά και όσα στοιχεία της παράδοσής μας διασώζονται στη σύγχρονη νεοελληνική πολιτισμική κληρονομιά, είναι αψευδείς μάρτυρες της ανάγκης γι’ αυτή τη συνάντηση.

» Σας παραπέμπω ενδεικτικά στη νεοελληνική ζωγραφική που κρύβει μέσα της τη βυζαντινή αγιογραφική παράδοση, στην ποίηση που αντλεί αφανώς χυμούς από την εκκλησιαστική υμνογραφία η στη σύγχρονη ελληνική μουσική, λαϊκή η έντεχνη, που κρύβει μέσα της τους δρόμους του βυζαντινού μέλους.

» Ακόμη και στον υπερρεαλισμό των νεώτερων ζωγράφων
διακρίνει κανείς τις επιρροές των αγιογράφων δασκάλων τους. Όλα αυτά κραυγάζουν για την κοινή μας ευθύνη να συναντηθούμε ξανά, Εκκλησία και ανθρώπινη δημιουργικότητα, για να οικοδομήσουμε και πάλι πολιτισμό και να εγγράψουμε πολιτιστικές παρακαταθήκες για το αύριο των παιδιών μας και του τόπου μας.»

(Επίσημο κείμενο του Επιβατηρίου Λόγου του νέου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμου, §§ 28-36, 16.2.08.)

Είναι απίστευτο· και όμως ο τρόπος αντίληψης της Ιστορίας, που χειροπιαστά αναδεικνύεται στο κείμενο αυτό, αν δεν υπηρετεί μία ωμή και ανατριχιαστική σκοπιμότητα, θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρωτότυπα παράλογος αν όχι παρανοϊκός. «Η Εκκλησία πρέπει να ξαναβρεί τους τρόπους να κεντρίζει και να εμπνέει το ανθρώπινο πνεύμα, όπως τότε που γονιμοποίησε τις τέχνες και τις επιστήμες και γέννησαν πολιτισμό», είναι η φράση που με κανένα τρόπο δεν μπόρεσε έως τώρα να θέση στα χείλη του ένας προκαθήμενος χριστιανικής Εκκλησίας, για τον απλούστατο λόγο ότι και οι τρεις κεντρικές της λέξεις «τέχνη», «επιστήμες», «πολιτισμός» είναι έννοιες που στη χριστιανική αντίληψη και γλώσσα ήταν απαγορευμένες και αποτελούσαν ακριβώς τον θανάσιμο εχθρό, το αντίπαλο δέος του δόγματος. Αν εξαιρέσωμε την πρώτη έννοια «τέχνη», η οποία εννοήθηκε από τον Χριστιανισμό πάντοτε ως στρατευμένη υπηρέτρια του δόγματος (εκκλησιαστική μουσική, αγιογραφική ζωγραφική, εκκλησιαστική ποίηση, εκκλησιαστική αρχιτεκτονική) και ποτέ ως ελεύθερη δημιουργία, οιαδήποτε άλλη καλλιτεχνική δραστηριότητα αντιμετωπίσθηκε και αντιμετωπίζεται ως εχθρός –και είναι πράγματι εχθρός κάθε δογματισμού.

Η Εκκλησία λοιπόν, όπως δύο φορές τονίζεται στο απερίγραπτο αυτό κείμενο, «γέννησε τον πολιτισμό». Κι αυτός ο πρωτογέννητος πολιτισμός, πριν από τον οποίο οι άνθρωποι ήταν πολιτισμικά στείροι κι άγονοι, δεν είναι άλλος από τα μοναστήρια και τις εκκλησίες στην (ασιατική) Αρχιτεκτονική, τα (ανθελληνικά) κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας και τους «Χαιρετισμούς της Θεοτόκου» στην Λογοτεχνία, την (ανατολίτικη) βυζαντινή ρινοφωνία στην Μουσική και τις αγιογραφίες στην Ζωγραφική. Αυτά «έθρεψαν τις ψυχές των προγόνων μας και γέννησαν τον πολιτισμό που κληρονομήσαμε». Κι όλα αυτά λέγονται σε μία χώρα με έναν πολιτισμό, του οποίου η προχριστιανική Αρχιτεκτονική, η προχριστιανική Λογοτεχνία, η προχριστιανική Μουσική και η προχριστιανική ανάγλυφη Ζωγραφική (αρχαιοελληνικοί ζωγραφικοί πίνακες δεν διασώθηκαν λόγω των φθαρτών υλικών τους) παραμένουν εσαεί τα αιώνια πρότυπα και πρωτότυπα που τα μιμούνται οι πολιτισμένοι άνθρωποι όπου Γης.

* * *

Ο παγκόσμιος Ελληνικός Πολιτισμός δέχεται μία από τις χειρότερες προσβολές, που κατά καιρούς διαπράχθηκαν εναντίον του, από τότε που έλαμψε, φώτισε κι εξανθρώπισε την ανθρωπότητα. Η τελευταία ύβρις, ύπουλη και δόλια, διαπράχθηκε στις 16 Φεβρουαρίου, στο κέντρο του κέντρου όπου άνθισε, στο κέντρο της Αθήνας, λίγα μέτρα μακρύτερα από την Ακρόπολη, το παγκόσμιο αυτό σύμβολο της ελευθερωτικής και εξαληθευτικής περιόδου της Ιστορίας, της εποχής που η Επιστήμη, η Φιλοσοφία, η Τέχνη και η Πολιτεία εκτοξεύθηκαν ως μοντέλα ζωής, που ισχύουν ολοζώντανα σήμερα παντού, όπου ευδοκιμεί η ελευθερία και η έλλογη και αδογμάτιστη αντίληψη της πραγματικότητας.

Αυτός ο αέρας που αποπνέει τον πιο ζοφερό Μεσαίωνα, που για εμάς τους Έλληνες συνεχίζεται ως βυζαντινισμός, ολοζώντανος και πανίσχυρος το 2008 σ’ όλες τις εκδηλώσεις της ζωής μας, αυτός ο σκοταδισμός που μας χαρίζει τους επίζηλους τίτλους της «Τελευταίας Θεοκρατίας στην Ευρώπη» και των «Παγκόσμιων Πρωταθλητών της Διαφθοράς», είναι ιδεώδες, που το θέτουμε τόσο ψηλά, ώστε να μη μας περισσεύει ούτε μία λέξη, ούτε μία έμμεση αναφορά που να υπαινίσσεται έστω ότι ο Παγκόσμιος Πολιτισμός γεννήθηκε στην προχριστιανική Ελλάδα και εξαφανίσθηκε ακριβώς την ιστορική στιγμή που με αιματηρή βία έγινε επίσημη θρησκεία του Βυζαντίου ο Χριστιανισμός.

Και για να μη μείνει καμμιά αμφιβολία για το ποιό ιστορικό πρότυπο κρύβεται στο απίθανο αυτό κείμενο, διαβάστε τη συνέχεια:

«Οφείλω να καταθέσω ενώπιόν σας την εμπιστοσύνη μου στην πρόνοια του Θεού, ο οποίος φρόντισε στον μαρτυρικό θρόνο της βασιλίδος των πόλεων να στέκεται σήμερα βράχος ακλόνητος της Ορθοδοξίας και σοφός οιακοστρόφος της εκκλησιαστικής μας πορείας ο ταπεινός αλλά στιβαρός, ο τολμηρός αλλά σώφρων, ο ριζωμένος στην ορθόδοξη παράδοση αλλά βαθύς γνώστης των παγκοσμίων εξελίξεων Πατριάρχης του Γένους, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος.

» Η ελλαδική Εκκλησία, έχουσα επίγνωση της ιστορίας του γένους των Ελλήνων, της εκκλησιαστικής μας ιστορίας και της ορθόδοξης εκκλησιολογίας φέρει βαρειά την ευθύνη επί των ώμων της για τον τρόπο που θα διαφυλάξει τα παραδεδομένα, όσον αφορά στη σχέση της και τη συνεργασία της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.»

(Επιβατήριος Λόγος κ. Ιερώνυμου, §§ 57-58, 16.2.08.)

Απλώς θα προσθέσωμε, ότι το κείμενο αυτό εκφωνήθηκε σε επήκοο εκατοντάδων πολιτικών, στρατιωτικών, πνευματικών και λοιπών ταγών μας, οι οποίοι με σταυρωμένα χεράκια ως κατηχητόπουλα το άκουαν με βαθύτατη θρησκευτική κατάνυξη, ιερή συγκίνηση και ελληνική περηφάνεια.

* * *

Ρομαντικέ Παλαμά, όταν πριν έναν αιώνα αισιοδοξούσες γράφοντας

«...και μην έχοντας πια άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
στου Κακού τη σκάλα,
θα αισθανθείς να σου φυτρώνουν τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα»,

αν ζούσες σήμερα, θα έβλεπες ότι υπήρξαν κι άλλα σκαλιά στην ιστορική κατρακύλα, ενώ τα πρωτινά και μεγάλα φτερά δεν φύτρωσαν ποτέ. Σήμερα πια ίσως το μόνο αξιοπρεπές που μπορούμε να κάνωμε είναι να πάψουμε να ρυπαίνουμε ιστορικά και πνευματικά τον Άγιο αυτόν Τόπο και τη λέξη «Ελλάδα» να την μετονομάσουμε επίσημα σε Βυζάντιο η Ρωμανία, και οι «Έλληνες» να μετονομασθούμε Ρωμιοί η Βυζαντινοί. Έτσι ίσως θα αραιώσει το πέπλο του ζόφου, που πλέξαμε και από κάτω του εξαφανίσαμε τον πρωτινό Πολιτισμό.

Δ.Ι.Λ.