Το ΥΠΕΠΘ και το Χρονικό μιας Χαμένης Δημοπρασίας - Χειρόγραφα της Επανάστασης του '21 Περιέρχονται σε Άγνωστο Πλειοδότη

Τα παρακάτω άρθρα, τα οποία παρατίθενται με τη σειρά που προτείνονται από το in.gr, καταγράφουν μια ακόμα αποτυχία της Ελληνικής Κυβέρνησης στον αγώνα για την ανάκτηση σημαντικών εθνικών κειμηλίων.

07/05/07

Στο σφυρί σπάνια ντοκουμέντα

Ανέκδοτα έγγραφα για την Επανάσταση του '21 δημοπρατούνται στο Μόναχο

Η δημοπρασία περιλαμβάνει 113 έγγραφα

Ανέκδοτα ντοκουμέντα για τα πρώτα χρόνια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας κατά των Τούρκων, την Πολιορκία του Μεσολογγίου και τα δημοσιονομικά του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, πρόκειται να δημοπρατηθούν, με τιμή εκκίνησης τις 20.000 ευρώ, στις 9 Μαΐου στο Μόναχο, από τον οίκο δημοπρασιών Χέρμαν.

Η δημοπρασία θα γίνει και μέσω Ίντερνετ. Σύμφωνα με τα Νέα, πρόκειται για 113 έγγραφα στην ελληνική γλώσσα, με επιστολές επωνύμων, κατάστιχα, δύο ελληνικές εφημερίδες, τέσσερα τουρκικά χειρόγραφα και ένα σπάνιο βιβλίο τα οποία θα διατεθούν ως σώμα.

Ανάμεσα στα έγγραφα περιλαμβάνεται και ένα ανυπόγραφο, άγνωστο μέχρι σήμερα, σχέδιο επιστολής από τους αρχηγούς της Επανάστασης «Προς τον Μεγαλειότατο της Μεγάλης Βρετανίας». Εκείνο που μέχρι σήμερα γνωρίζουμε είναι πως ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο οποίος είχε αντιληφθεί την αλλαγή στρατηγικής της Μεγάλης Βρετανίας, είχε στείλει άλλη επιστολή προς το Βρετανό υπουργό Εξωτερικών, στην οποία ανέφερε: «Σας προσφέρουμε διαρκή συμμαχία αν σώσετε την Ελληνική Επανάσταση».

Το πρώτο χρονολογικά ντοκουμέντο της δημοπρασίας είναι μια πρώτη σειρά επιστολών με ημερομηνία 8 Ιανουαρίου 1823 που υπογράφεται από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο από το Μεσολόγγι προς τους πολίτες της Ζακύνθου και της Κεφαλονιάς, και τους αρχηγούς της Επανάστασης στην Πελοπόννησο.

Περιλαμβάνεται ακόμη πολύτιμο υλικό, με σημαντικές πληροφορίες για την εποχή της Επανάστασης και της ίδρυσης του πρώτου ελληνικού κράτους, με μυστικές πληροφορίες για τις μορφές-κλειδιά του αγώνα, όπως ο Γεώργιος Κουντουριώτης, και τους αγωνιστές όπως ο Γεώργιος Πραΐδης, οι Ηλίας Χρυσοσπάθης, Πανούτσος Νοταράς, Νέγρης, Ιωάννης Κωλέττης, Νάσος Φωτομάρας, Αναστάσιος Τσαμαδός, Γιωργάκης Μαυρομιχάλης, Νικόλαος Λεβίδης, Αναγνωσταράς κ.ά.

Τέλος, θα δημοπρατηθούν η τελευταία επιστολή που έγραψε «Προς τους Κυρίους» ο Υδραίος ναυμάχος Αναστάσιος Τσαμαδός, λίγο πριν από τον θάνατό του στη ναυμαχία κατά του Ιμπραήμ στη Σφακτηρία, και η επιστολή του μετέπειτα υπουργού Ναυτικών Νικολάου Λεβίδη προς τους πολίτες της Ζακύνθου σχετικά με έναν έρανο για τις χήρες και τα ορφανά της Σφαγής των Ψαρών.

26/03/07
Πρώτα η πιστοποίηση γνησιότητας
Παρέμβαση του υπουργείου Παιδείας στη δημοπρασία χειρογράφων της Επανάστασης του '21

Η υπουργός Παιδείας Μαριέτα Γιαννάκου

Στην επικείμενη δημοπράτηση των χειρογράφων του 1821 στο Μόναχο από τον οίκο Hermann Historica παρενέβη τη Δευτέρα το υπουργείο Παιδείας, τονίζοντας ότι το Γενικά Αρχεία του Κράτους, υπηρεσία υπαγόμενη απευθείας στην υπουργό Παιδείας, είναι η μόνη αρμόδια υπηρεσία για τη συγκέντρωση και διάσωση χειρογράφων που αναφέρονται στην ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του ελληνικού έθνους.

Σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Παιδείας αναφέρει ότι η κ. Γιαννάκου ζήτησε από τη γενική πρόξενο της Ελλάδος στο Μόναχο να αποστείλει πλήρη φάκελο στοιχείων για την αυθεντικότητα των χειρογράφων στην αρμόδια ειδική γραμματέα του υπουργείου Παιδείας για θέματα Γενικών Αρχείων, Βιβλιοθηκών, «προκειμένου να προχωρήσει άμεσα η διαπραγμάτευση για την επιστροφή στη χώρα μας των πολυτίμων ιστορικών κειμηλίων».

Το αρχείο που πρόκειται να δημοπρατηθεί αφορά στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, της οποίας ο κύριος «κορμός» των αρχείων (400.000 έγγραφα) βρίσκονται στην κεντρική υπηρεσία των Γενικών Αρχείων μαζί με σημαντικό αριθμό εγγράφων από την περίοδο του Μεσολογγίου (1825-1826).

Η δημοπρασία είναι προγραμματισμένη για τις 9 Μαΐου και η τιμή εκκίνησης ορίστηκε στα 20.000 ευρώ. Η δημοπρασία, που θα γίνει και μέσω Ίντερνετ, αφορά 113 έγγραφα στην ελληνική γλώσσα, επιστολές επωνύμων, κατάστιχα, δύο ελληνικές εφημερίδες, τέσσερα τουρκικά χειρόγραφα και ένα σπάνιο βιβλίο, τα οποία θα διατεθούν ως σώμα.

09/05/07
Πλειοδότησε Έλληνας (;) ιδιώτης
Δεν κατόρθωσε το υπουργείο Παιδείας να αποκτήσει χειρόγραφα της Επανάστασης του '21




Δεν συνοδεύτηκε από επιτυχία η προσπάθεια του υπουργείου Παιδείας να αποκτήσει τη συλλογή ιστορικών εγγράφων του αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Στ.Λεβίδη, που περιλάμβανε 120 έγγραφα των ετών από το 1823 έως το 1862.

Όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας, «η δημοπρασία διεξήχθη στο Μόναχο, από τον Οίκο Hermann Historica, και πριν από αυτή η υπουργός Παιδείας Μ.Γιαννάκου είχε συστήσει επιτροπή εμπειρογνωμόνων από θεσμικούς φορείς της Πολιτείας, η οποία, αφού εξέτασε και αποφάνθηκε θετικά για τη γνησιότητα των εγγράφων, αποτίμησε την αξία της συλλογής έως 40.000 ευρώ, διπλάσια από την τιμή εκκίνησης του οίκου».

Κατά τη διαδικασία της δημοπρασίας, η ελληνική αντιπροσωπεία αντιμετώπισε ως πλειοδότη άγνωστο άτομο, το οποίο συμμετείχε μέσω τηλεφώνου, ανεβάζοντας την τιμή του δημοπρατούμενου αρχειακού υλικού με «χτυπήματα» της τάξης των 5.000 ευρώ έκαστο. «Το αποτέλεσμα» σημειώνει το υπουργείο, «ήταν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η τιμή να ανέλθει στις 105.000 ευρώ, με εμφανή τάση της συνεχούς αύξησης του ποσού».

Η ελληνική αντιπροσωπεία εκτίμησε αυτομάτως ότι η τελευταία αντιπροσφορά των 105.000 ευρώ, στην οποία προστίθεται και η προμήθεια του οίκου, ύψους 23%, ανέβαζε τελικά το ποσό στις 125.000 ευρώ, ήταν ήδη υπερβολικά υψηλή και σε πλήρη αναντιστοιχία με την πραγματική αξία της συλλογής.

«Η τελική ελληνική προσφορά, ανερχόμενη στο τριπλάσιο της πραγματικής αξίας της συλλογής, δηλαδή στο ποσό των 125.000 ευρώ, υπογραμμίζει την αταλάντευτη βούληση της Πολιτείας, που εκφράσθηκε μέσα από τους εκπροσώπους της, για την απόκτηση της εν λόγω αρχειακής συλλογής» αναφέρεται ακόμη στην ανακοίνωση του υπουργείου.

Και η ανακοίνωση καταλήγει: «Ο πλειοδότης παραμένει άγνωστος, αφού ο Οίκος Hermann Historica δεν ανακοίνωσε το όνομά του. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες που συνέλεξε εκ των υστέρων η ελληνική αντιπροσωπεία, ο πλειοδότης ήταν 'Ελληνας και έλαβε τηλεφωνικά μέρος στη δημοπρασία από περιοχή εκτός Αθηνών».

»Αν αυτό αληθεύει, η ελληνική αντιπροσωπεία εκφράζει τη βαθιά πικρία της, διότι ο Έλληνας πλειοδότης και σημερινός κάτοχος της αρχειακής συλλογής αντιπαρατέθηκε, για λόγους 'συλλεκτικής λογικής' (;) σε θεσμούς της Πολιτείας και στους μόνους, κατά νόμο, αρμόδιους φορείς για τη συγκέντρωση, διάσωση, φύλαξη, συντήρηση, ταξινόμηση και διάθεση στην έρευνα του αρχειακού πλούτου της χώρας και της ιστορικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς, όπως είναι τα Γενικά Αρχεία του Κράτους».

Αμερική: Εκκλησία και Σκάνδαλα Παιδεραστίας (συνέχεια)

Στο Βήμα της Κυριακής σήμερα διαβάζουμε νέο άρθρο, που αφορά την ίδια υπόθεση των σκανδάλων παιδεραστίας, τα οποία ταλανίζουν εδώ και αρκετό καιρό απ' ότι φαίνεται την Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Δημήτριος προσπαθεί να περιοριστεί ο αρνητικός αντίκτυπος για την Ορθόδοξη Εκκλησία ενώ έχει καταβάλει αποζημιώσεις 8,3 εκατ. δολαρίων για παλαιότερες ιστορίες που τώρα βγαίνουν στο φως

Νέες υποθέσεις παιδεραστίας στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής

Δύο άνδρες κατέθεσαν μήνυση εναντίον ιερέα για σεξουαλική κακοποίηση που συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του '80

Β. ΝΕΔΟΣ

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Δημήτριος βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να διαχειριστεί δύσκολες υποθέσεις που συνέβησαν προτού αναλάβει ο ίδιος τα ηνία της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Επάνω, η πρώτη σελίδα της μήνυσης που κατέθεσαν δύο άνδρες από το Τέξας εναντίον του ιερέα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Ντάλας

Στο τέλος του 2005 μια ηλικιωμένη Αμερικανίδα ζήτησε από τον γιο της να βαπτίσει το εγγόνι της στην ορθόδοξη εκκλησία του Ντάλας. Ο 35χρονος πατέρας αρχικά αρνήθηκε να βαπτίσει το παιδί του, στη συνέχεια ξέσπασε σε λυγμούς μπροστά στη μητέρα του και τελικά της εξομολογήθηκε λεπτομερώς την πιο σκοτεινή πτυχή της παιδικής ηλικίας του. Το 1983, σε ηλικία 13 ετών, είχε πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον ιερέα του ορθόδοξου ναού της Αγίας Τριάδας στο Ντάλας. Πριν από περίπου δέκα ημέρες η υπόθεση αυτή έφτασε στη Δικαιοσύνη, όταν ο τριανταπεντάχρονος και ακόμη ένας άνδρας ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1980 είχε κακοποιηθεί από τον ίδιο ιερέα, κατέθεσαν μήνυση εις βάρος του στα δικαστήρια του Τέξας. Οι δύο νέες υποθέσεις (οι μηνύσεις κατατέθηκαν στις 27 Απριλίου) εντείνουν ακόμη περισσότερο την πίεση στην Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Ασφυκτική η πίεση στην Εκκλησία

Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Δημήτριος τα τελευταία τρία χρόνια έχει καταβάλει, είτε μέσω εξωδικαστικών διακανονισμών είτε έπειτα από προσφυγές στα δικαστήρια, αποζημιώσεις ύψους 8,3 εκατ. δολαρίων για τις υποθέσεις παιδεραστίας και σεξουαλικής παρενόχλησης από ορθόδοξους ιερείς την εποχή της αρχιερατείας Ιακώβου. Ο κ. Δημήτριος καλείται σήμερα να χειριστεί δυσάρεστες υποθέσεις, που εκτυλίχθηκαν πριν από μία 20ετία, όταν ο ίδιος δεν ήταν ακόμη Αρχιεπίσκοπος. Στον γηραιό σήμερα ιερέα, πρωταγωνιστή του σκανδάλου, έχει απαγορευθεί να ιερουργεί και ο κ. Δημήτριος καταβάλλει προσπάθειες για να περιοριστεί ο αρνητικός αντίκτυπος των υποθέσεων εντός και εκτός του ελληνορθόδοξου ποιμνίου της γεωγραφικά αχανούς Αρχιεπισκοπής. Ωστόσο η πίεση είναι ασφυκτική καθώς οι δύο νέες υποθέσεις έρχονται στο προσκήνιο σε μία στιγμή κατά την οποία η Αρχιεπισκοπή Αμερικής αντιμετωπίζει το φάσμα της οικονομικής δυσπραγίας καθώς έχει ήδη δαπανήσει πολλά χρήματα για τις αμαρτίες του παρελθόντος ενώ δεν είναι ακόμη γνωστές ακόμη όλες οι παράμετροι της πολύκροτης υπόθεσης και κάθε ημέρα που περνά προστίθενται νέα στοιχεία.

Ο «πνευματικός πατέρας» ήταν τέρας

Η εκκλησία Αγία Τριάδα στο Ντάλας (υπάγεται στη Μητρόπολη του Ντένβερ) στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν ένας μικρός ενοριακός ναός ο οποίος μετρούσε ήδη σχεδόν 70 χρόνια. Στην ενορία του υπάγονται περίπου οι μισοί από τους 5.000 ορθοδόξους της ευρύτερης περιοχής του Ντάλας. Ο κατηγορούμενος Ν.Κ. (τα πλήρη στοιχεία του βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας) ιερουργούσε στον ναό από το 1978. Τρία χρόνια αργότερα, ένας έφηβος 11 ετών ξεκίνησε να βοηθάει τον ιερέα στις διάφορες εργασίας της εκκλησίας, κατόπιν παρότρυνσης της μητέρας του. Στη μήνυση που κατατέθηκε 26 χρόνια μετά, η μητέρα του ανήλικου τότε αγοριού θεωρούσε ότι ο ιερέας ήταν ιδανικό ανδρικό πρότυπο για το παιδί. Πίστευε ότι ο ιερέας θα μπορούσε ενδεχομένως να αντικαταστήσει - πνευματικά - τον πατέρα του ανηλίκου που είχε εγκαταλείψει την οικογένεια του. Η ίδια δηλώνει ότι έβλεπε τον Ν.Κ. ως «πατρική φιγούρα, ως άγιο άνθρωπο που δεν θα αποτελούσε ποτέ σεξουαλικό κίνδυνο για οποιονδήποτε, ιδιαίτερα προς ένα ευάλωτο, φτωχό παιδί».

Οι αυταπάτες της μητέρας του 11χρονου θα διαρκούσαν για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Οπως καταγγέλλει ο γιος της, το φθινόπωρο του 1983 ο Ν.Κ. άρχισε να τον παρενοχλεί και στη συνέχεια να τον κακοποιεί σεξουαλικά. Οι επιθέσεις του ιερέα προς τον τότε ανήλικο συνέβαιναν μέσα στον ναό, δίπλα στην Αγία Τράπεζα, κατά τη διάρκεια εξομολόγησης, ακόμη και στο βαν της εκκλησίας. Ο νεαρός υφίστατο αυτή την κακοποίηση επί τρία χρόνια, κάθε Κυριακή πριν ή μετά τη λειτουργία. Στη μήνυσή του αναφέρει ότι αμέσως μόλις ο ιερέας σταμάτησε να τον κακοποιεί, ο ίδιος κατέρρευσε. Πίστευε ότι έφερε ο ίδιος όλο το φταίξιμο για την κακοποίηση που υπέστη και θεωρούσε τον εαυτό του το μοναδικό θύμα του Ν.Κ., γεγονός το οποίο σήμερα διαψεύδεται. Ο επί 28 χρόνια ιερέας του ναού της Αγίας Τριάδας στο Ντάλας, κατηγορείται ότι είχε κακοποιήσει σεξουαλικά τουλάχιστον ακόμη δύο ανηλίκους.

«Επικίνδυνος σεξουαλικός κυνηγός»

Τα στοιχεία της δεύτερης μήνυσης που κατατέθηκε εις βάρος του Ν.Κ. είναι ακόμη πιο καταθλιπτικά. Το 1981, ένας 13χρονος με εκ γενετής διανοητικά προβλήματα, παιδί χωρισμένων γονιών, εστάλη από τη μητέρα του να βοηθάει τον ιερέα στις εργασίες της εκκλησίας. Και σε αυτή την περίπτωση ο Ν.Κ. σύντομα έδειξε ένα άλλο πρόσωπο. Ο σεβάσμιος ιερέας έδωσε τη θέση του, σύμφωνα με τον μηνυτή, «στον υποκριτικό και επικίνδυνο σεξουαλικό κυνηγό». Ο 39χρονος σήμερα άνδρας κράτησε κλειστό το στόμα του περισσότερο από 25 χρόνια. Κατήγγειλε τη σεξουαλική κακοποίησή του μόλις στις 21 Φεβρουαρίου 2007, όταν έμαθε ότι ο ιερέας είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα. Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 27 Ιουνίου 2006, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος είχε παύσει τον κατηγορούμενο ιερέα, ο οποίος ως εκείνη τη στιγμή βέβαια είχε κάνει αρκετή ζημιά στην εικόνα της ορθόδοξης εκκλησίας. «Μόνο τότε» αναφέρει στη μήνυσή του «αισθάνθηκα ότι ήμουν ψυχολογικά ασφαλής, διότι αντιλήφθηκα ότι δεν είμαι το μοναδικό θύμα του Ν.Κ.».

Οι δύο άνδρες συμπεριλαμβάνουν στη μήνυσή τους και μία τρίτη περίπτωση που δηλώνουν ότι γνωρίζουν και αφορά έναν νεαρό που βιάστηκε από τον ιερέα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, όταν ο ΝΚ ήταν ιερέας στην εκκλησία της Ανάληψης στην πόλη Olympia Fields στο Ιλινόις. Οι γονείς του DZ (έτσι αναφέρεται ο άνδρας αυτός στη μήνυση) ανήκαν στους ορθοδόξους της περιοχής που εκκλησιάζονταν τακτικά. Και σε αυτή την περίπτωση εμπιστεύτηκαν το παιδί τους στον Ν.Κ. Οι δύο μηνυτές υποστηρίζουν ότι ο DZ το 1998, σχεδόν 25 χρόνια μετά την κακοποίησή του, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Ν.Κ. με σκοπό να αντιμετωπίσει τους «δαίμονες» που τον βασάνιζαν. Ο ΝΚ του γνωστοποίησε τότε, ότι είχε κακοποιήσει και άλλα παιδιά που τον βοηθούσαν στην εκκλησία (ως «παπαδάκια»).

Κατηγορίες και για συγκάλυψη

Οι δύο άνδρες περιλαμβάνουν στη μήνυσή τους κατηγορίες εναντίον όχι μόνο του ΝΚ αλλά και της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Θεωρούν ότι με τις κινήσεις της η Αρχιεπισκοπή συγκάλυψε τις υποθέσεις για να μην αντιμετωπίσει γενικευμένες επικρίσεις. Κατηγορούν συγκεκριμένα τη Μητρόπολη Ντένβερ, η οποία, όπως υποστηρίζουν, γνώριζε για τη δράση του ΝΚ πολλά χρόνια προτού αποκαλυφθούν οι υποθέσεις που τον εμπλέκουν σε παιδεραστία.

Οπως είναι φυσικό, οι άνθρωποι της Αρχιεπισκοπής έμειναν άναυδοι όταν έμαθαν και τις τελευταίες εξελίξεις. Αν και ο κ. Δημήτριος έχει δημοσιοποιήσει τις κατηγορίες που βαρύνουν τον πρώην ιερέα, του απαγόρευσε τη συμμετοχή στις ιεροπραξίες και του αφαίρεσε το δικαίωμα να φορεί ράσο, το κλίμα είναι βαρύ. Συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου και ιερείς σε όλες της πόλεις της Αμερικής όπου υπάρχουν ορθόδοξοι, έχουν αναλάβει να πληροφορήσουν τους εκκλησιαζομένους για τις εξελίξεις σε αυτό το δυσάρεστο θέμα.

Αποκαλύπτοντας το AIDS, Πρόσκληση από την Μ. Παπαγιαννίδου

Μεταφέρω την είδηση - ανοικτή πρόσκληση, αυτούσια, από την τοποθεσία της Μαρίας Παπαγιαννίδου:


Σας καλωσορίζω ξανά ως Μαρία Παπαγιαννίδου - Σεν Πιερ, συγγραφέας δύο βιβλίων που προτείνουν το αυτονόητο για την περίπτωση του AIDS. Επειδή δεν προβλέπεται να σταματήσουν οι επιχορηγήσεις χωρίς αποτέλεσμα και το χρήμα ρέει άφθονο πια για ορισμένους, ας αποφασίσουμε μόνοι μας τι είναι καλύτερο για τον εαυτό μας. Kυρίως, όταν η μόνη υπόσχεση που μας δίνεται από τον Πάπα της σύγχρονης ιατρικής είναι ένα πιθανό εμβόλιο κατά του AIDS για τον γενικό πληθυσμό.

Για να διακρίνουμε την πραγματικότητα πίσω από τη θεωρία του AIDS, σας καλώ, αντί παρουσίασης του δεύτερου βιβλίου μου (προς το παρόν), στην πρώτη ελληνική προβολή του ντοκιμαντέρ AIDS Inc. (AIDS Ανώνυμος Εταιρεία) του Gary Null, με ελληνικούς υποτίτλους - πριν καταλήξει στο Φεστιβάλ Καννών στα μέσα Μαϊου - , στον κινηματογράφο Microcosmos, Συγγρού 106, Φιξ Μετρό, Αθηνα, την Κυριακή 6 Μαϊου, στις 4.30 μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.

Στη συνέχεια της σελίδας η Μαρία Παπαγιαννίδου αναφέρεται στο βίντεο αλλά και στην πρόσφατη επίσκεψη στην Ελλάδα των Gallo - Montagner:

Γέλασα πολύ λοιπόν με το φινάλε στο βίντεο του κορυφαίου στην έρευνα του καρκίνου στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σικάγο Dr. Andrew Maniotis: "Τόσα πολλά παραμένουν υπό εξέταση στην επιστήμη των εμβολιασμών, που γίνεται ακόμη πιο εμφανές το πρόβλημα στην περίπτωση του AIDS. Στην πραγματικότητα ο εμβολιασμός είναι μια άλλη οδός για να μολυνθεί κανείς από τον HIV (...) Αν σου κάνουν εμβόλιο, θα προκύπτεις εφεξής οροθετικός σε κάθε τεστ για τον HIV. Ακόμη και αν δεν το κάνεις, σαν άποψη είναι ενδιαφέρουσα: να βρεθούμε όλοι οροθετικοί μετά από ένα εμβόλιο για τον γενικό πληθυσμό. Οπότε θα πρέπει να κυκλοφορείς με ένα σημείωμα που θα βεβαιώνει τον εραστή σου ότι έχεις εμβολιαστεί και ότι τα αντισώματα που εμφανίζεις στο αίμα σου δεν ωφείλονται στο ότι κόλλησες AIDS από κάποιον που θεωρείται από το κατεστημένο του AIDS ότι ανήκει στις ομάδες υψηλού κινδύνου, δηλαδή από μαύρο, ομοφυλόφιλο ή έγχρωμο, αλλά το απέκτησες κάνοντας το καθήκον σου ως πολίτης με ένα εμβόλιο".

Οσο για την εμφάνιση των Gallo και Montagner - εφευρετών του AIDS - στην Αθήνα, στις 3 Μαϊου 2007, θα μπορούσε και να περάσει απαρατήρητη. Κάποιες στιγμές μοναδικές πάλι θα μου μείνουν αξέχαστες, όπως όταν ακούσαμε από τον Robert Gallo να λέει ότι "το 1984 λύθηκε το πρόβλημα του AIDS με τη δημιουργία του τεστ αντισωμάτων¨. Είχε προηγηθεί μια μακρά περίοδος που ο ιός κυκλοφορούσε ελεύθερος, και κανείς δεν το είχε καταλάβει. Από την ώρα που "λύθηκε το πρόβλημα" και άρχισαν οι επιχορηγήσεις, τα φάρμακα και η ενημέρωση του κόσμου, ο ιός εξελίχθηκε σε πανδημία.

Κατά τα άλλα, ο Gallo βομβάρδισε το αραιό κοινό με έναν μονόλογο μιάμισης ώρας, ο Montagnier κατάφερε να μεταδώσει έναν αέρα επιστημονικής εμβρίθειας στο δικό του σεμνό μισάωρο και η βραδιά έκλεισε εσπευσμένα με τρεις ερωτήσεις από το ακροατήριο. Βιαζόμασταν όλοι να φύγουμε. Είχαμε λάβει το μήνυμα άλλωστε από την τελευταία συνέντευξη του πολυεκατομμυριούχου πια Gallo στον Ελεύθερο Τύπο (29/04/07). Στην ερώτηση πώς μπορούμε ποτέ να απεμπλακούμε από τον φαύλο κύκλο η απάντηση ήταν: - Μόνο η επιστήμη μπορεί να το απεργαστεί αυτό, αλλά χρειάζεται ακόμη πολλή έρευνα, ατελείωτη έρευνα (ο εστί μεθερμηνευόμενον: χρειαζόμαστε νέες χρηματοδοτήσεις...).

Σε αντιδιαστολή, ο νομπελίστας βιοχημικός Karry Mullis - επίσης επιστήμονας - στο ντοκιμαντέρ AIDS Inc. καταλήγει: "Θα γλιτώσουμε από το AIDS μόνο αν κοπούν οι χρηματοδοτήσεις'.

Κάποια αποσπάσματα τώρα από το υπό προβολή ντοκιμαντέρ του Gary Null:

"Τα τεράστια κέρδη από τα πρώτα φάρμακα μέσα σε συνθήκες πανικού για το AIDS, θα τροφοδοτούσαν τώρα τη συντήρηση του AIDS. Κάποιες οργανώσεις ομοφυλοφίλων και ακτιβιστών αλλά και χιλιάδες εθνικά κέντρα για τους γκέι χρωστούν την ύπαρξή τους σ'αυτούς τους πόρους. Οι φαρμακευτικές εταιρείες φέρονται πολύ καλά και στους γιατρούς. Με πλουσιοπάροχα γεύματα, οι συναντήσεις μεταξύ τους μετατρέπονται σε εμπορικά πανηγύρια. 'Ανθρωποι που χαριεντίζονται με προφυλακτικά, τα φορούν καπέλο, τα φουσκώνουν για να δουν πόσο αέρα θ' αντέξουν..."

Ακόμα: "Αυτοί που διαφεντεύουν και συντηρούν την υπόθεση του HIV/AIDS είναι δύο βασικά Ιδρύματα. Το CDC (Αμερ. Υπ.Υγείας)και το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας (NIH)στη Βηθεσθά του Μέριλαντ.Ο κόσμος θα εκπλαγεί αν μάθει ότι και τα δύο αυτά Ιδρύματα είναι στρατιωτικοί οργανισμοί.
'Οταν έχεις τέτοια στρατιωτική δομή σε Οργανισμούς όπως το CDC και το NIH, κρατάς τον έλεγχο των αντιδράσεων.
Μπορείς να περιορίζεις την ροή των πληροφοριών. Και δεν είναι μόνο αυτό. Από την ώρα που το NΙΗ είναι η βασική πηγή των χρηματοδοτήσεων για όλες τις πανεπιστημιακές ιατρικές έρευνες, ελέγχει σε ποιόν και για ποια έρευνα θα δοθούν λεφτά. Μ' αυτό τον τρόπο, μπορεί να ελέγχει τι θα εκδίδεται και το πιο σημαντικό, τι θα αποκλείεται..."

Ο τρόπος που εφαρμόζεται αυτό το σκηνικό σε όλο τον κόσμο, της Ελλάδας περιλαμβανομένης, όπως διακρίνεται στην προσωπική καταγραφή των εξελίξεων στο διάστημα 2006-2007 στα βιβλία μου - έχει αναγνωριστεί ως μια νέα μορφή φασισμού: Δεν απαγορεύεται να λες την αλήθεια, αλλά προμοτάρονται τόσο πολύ τα ψέματα με γενναίες επιχορηγήσεις ώστε μοιάζει αδύνατον να καταλάβεις τι έχει γίνει από το 1984 και μετά. Διαφημίζεται κιόλας η υπόθεση ως τέτοια: "Μην ασχολείσαι εσύ, είναι πολύ σύνθετο το πρόβλημα". Εκτός και αν είσαι ανεξάρτητος σκεπτόμενος άνθρωπος, μακριά από Ιδρύματα και επίσημους οργανισμούς, και αρχίσεις να ξετυλίγεις το κουβάρι. Ακόμη και αν δεν βρεις την άκρη του νήματος, αρχίζεις απλώς να τους αγνοείς.

Προσθέτω οτι τα περιεχόμενα της αρχικης σελίδας της Μ. Παπαγιαννίδου ανανεώνονται τακτικά. Έτσι, τα παραπάνω γραφόμενα προέρχονται από το τρέχον στιγμιότυπο της σελίδας της δημοσιογράφου και πρέπει να ληφθεί υπόψη οτι τα περιεχόμενα αυτά αλλάζουν συχνά, ανάλογα με τις εξελίξεις στο θέμα που πραγματεύεται η Μ. Παπαγιαννίδου.

Το εργαστήριο του Φειδία και το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός

Στο Βήμα της Κυρισκής της 1ης Φεβρουαρίου 2004 είχε γραφτεί άρθρο, σχετικά με το εργαστήριο του γλύπτη της αρχαιότητας Φειδία και το σύστημα εικονικής πραγματικότητας με το διαδραστικό πρόγραμμα «Το εργαστήρι του Φειδία», το οποίο οργάνωσε το Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού (στα πλαίσια έργου για τους Ολυμπιακούς αγώνες).
Σε πολλά σημεία του άρθρου γίνεται αναφορά στο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός, έργο του Φειδία, που είναι ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας.

αναπαράσταση του χρυσελεφάντινου αγάλματος του Ολυμπίου Διός

Το άγαλμα αυτό, όπως μας πληροφορεί και μας θυμίζει το εν λόγω άρθρο της Μαρίας Θέρμου,

... φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 440 και 430 π.X., ύστερα από εκείνο της Αθηνάς Παρθένου, το οποίο ο Φειδίας ολοκλήρωσε το 438 π.X. Το άγαλμα παρέμεινε στη θέση του επί οκτώ αιώνες, υπέστη πολλές ταλαιπωρίες αλλά και επισκευές - όπως αυτή από τον μεσσήνιο γλύπτη του 2ου αι. π.X., τον Δαμοφώντα - και στη συνέχεια, στα τέλη του 4ου αι. π.X., μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και καταστράφηκε λίγο μετά, το 475 μ.X., σε μεγάλη πυρκαϊά.

Το άρθρο αναφέρεται γενικότερα στα ευρήματα του χώρου:

Πολλά τμήματα από πήλινες μήτρες πτυχολογίας διαφόρων μεγεθών για τα χρυσά μέρη του αγάλματος καθώς και συμπληρωματικές μορφές, όπως ήταν οι Νίκες ή Ωρες και οι Χάριτες που κοσμούσαν τον θρόνο του Δία, τμήματα ελεφαντοστού, τεμάχια ημιπολύτιμων λίθων, σιδήρου, χαλκού και μολύβδου, γυάλινα φυλλάρια ανθεμίων και πολλά οστέινα εργαλεία χρυσοχοϊκής περιλαμβάνονται στα ευρήματα των ανασκαφών προσφέροντας τις ασφαλείς ενδείξεις ότι προέρχονται από το δημιούργημα του Φειδία.

Επιπλέον, χάρη στις περιγραφές του περιηγητή Παυσανία είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πώς ήταν το άγαλμα και τα άλλα καλλιτεχνήματα που το περιέβαλλαν:

H μόνη λεπτομερής περιγραφή του που έφθασε ως σήμερα προέρχεται από τον Παυσανία και σύμφωνα με αυτήν γίνονται όλες οι προσπάθειες ανασύνθεσης του έργου. Το άγαλμα ήταν στημένο στο βάθος του κεντρικού κλίτους του σηκού πάνω στο βάθρο του και ήταν ορατό από παντού. Αν και καθισμένος στον θρόνο του, ο θεός έφθανε σε ύψος τα 12,40 μ. Παριστανόταν στεφανωμένος με κλαδί αγριελιάς και στο δεξί του χέρι κρατούσε χρυσελεφάντινο άγαλμα Νίκης ενώ στο αριστερό το σκήπτρο του, το οποίο κατέληγε σε έναν αετό. Οσο για τον θρόνο του, ήταν από έβενο και χρυσό, διακοσμημένος με πολύτιμους λίθους, με παραστάσεις, ανάγλυφες και ζωγραφικές αλλά και αγάλματα Νίκης.

Σχετικά με τον τρόπο κατασκευής του αγάλματος διαβάζουμε:

Σύμφωνα με την τεχνική κατασκευής χρυσελεφάντινων αγαλμάτων, στην αρχαιότητα ο πυρήνας ήταν ξύλινος, με επένδυση όμως από ελάσματα χρυσού και λεπτές πλάκες ελεφαντόδοντου. Χρυσός χρησιμοποιήθηκε στο ιμάτιο, στα μαλλιά, στα γένια, στο σκήπτρο και στη Νίκη, ενώ όλα τα γυμνά μέρη του σώματος (πρόσωπο, κορμός, βραχίονες, πόδια) ήταν ελεφάντινα. H τελική εικόνα θα πρέπει να ήταν εκθαμβωτική. Δικαιολογημένη λοιπόν η φήμη του αγάλματος στην αρχαιότητα, δικαιολογημένη και η υπερηφάνεια του Φειδία που χάραξε σε κρυφό σημείο κάτω από τα πόδια του θεού το όνομά του: «Φειδίας Χαρμίδου υιός Αθηναίος μ' εποίησεν».

Όσο για το εργαστήριο του Φειδία:

Είχε μόλις ολοκληρώσει τον γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα αλλά και το χρυσελεφάντινο άγαλμα της θεάς Αθηνάς όταν το ιερατείο της Ολυμπίας τον κάλεσε για να του αναθέσει ένα άλλο μεγάλο έργο: το άγαλμα του Δία. H φήμη του, ότι ήταν ο μοναδικός καλλιτέχνης ο οποίος μπορούσε να αποδώσει πάνω σε άψυχο υλικό τη θεϊκή ουσία των μορφών που έπλαθε, ήταν μονόδρομος. Και ο Φειδίας εγκαταστάθηκε μαζί με όλο το συνεργείο του στην Ολυμπία για να δουλέψει στο εργαστήριο που κατασκευάστηκε γι' αυτόν ακριβώς τον σκοπό το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός, ένα έργο που επρόκειτο να ανακηρυχθεί ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Το άγαλμα μπορεί να χάθηκε, όταν όμως πολλούς αιώνες αργότερα, τη δεκαετία του 1950 και κατά τη διάρκεια των ανασκαφών της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής, το εργαστήρι του Φειδία ήρθε στο φως, η ιστορία βρήκε τις αποδείξεις της και ο μύθος πήρε σάρκα και οστά.
...
Το εργαστήριο του Φειδία είχε οικοδομηθεί έξω από την Αλτι στα δυτικά του ναού του Διός και οι διαστάσεις του, όπως αναφέρει στο βιβλίο της "Ολυμπία. H κοιτίδα των Ολυμπιακών Αγώνων" η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ολυμπίας κυρία Ξένη Αραπογιάννη ήταν παρόμοιες με αυτές του σηκού του ναού. «Ο προθάλαμος θα χρησιμοποιούνταν ως χώρος αποθήκευσης υλικών και για τις λεπτές χειρωνακτικές εργασίες. Το κυρίως δωμάτιο έφερε την υποδομή για την κατασκευή του τεράστιου αγάλματος με πανύψηλα ικριώματα, τροχαλίες κτλ.» γράφει εξάλλου ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ. Πάνος Βαλαβάνης στο βιβλίο του Ολυμπία.
...
Πίσω στην Ολυμπία το εργαστήρι μετατράπηκε αρχικά σε ναό για όλους τους θεούς και στα θεμέλιά του κατά τον 5ο αι. μ.X. χτίστηκε παλαιοχριστιανική βασιλική. H περιπέτεια της ανασύνθεσης όλων αυτών των στοιχείων σήμερα δεν μπορεί παρά να είναι γοητευτική. Πόσο μάλλον όταν με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας μπορεί ο καθένας να λάβει μέρος.

1. Σφυράκι χρυσοχοϊκής από το εργαστήριο του Φειδία 2. Στον χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας όπου υπήρχε το εργαστήριο του Φειδία, κτίστηκε μια Παλαιοχριστιανική Βασιλική. 3. Πήλινη μήτρα πτυχολογίας από το εργαστήριο του Φειδία στην Ολυμπία 4. Οινοχόη η οποία ανήκε στον μεγάλο γλύπτη

«Φειδίο ειμί» γράφει η απλή, μελαμβαφής οινοχόη, ένα συγκινητικό εύρημα με το όνομα του κατόχου της. Το πέρασμα του Φειδία από την Ολυμπία άλλωστε ουδέποτε αμφισβητήθηκε. Μένει να αποκαλυφθούν και τα επί μέρους στοιχεία του έργου: ο χώρος, οι άνθρωποι, τα εργαλεία, τα υλικά, τα καλούπια, η τεχνική της κατασκευής και, το κυριότερο, πώς ήταν το ίδιο το άγαλμα.

Και θα πρόσθετα κι εγώ οτι θα έπρεπε να αναζητηθεί γιατί η σκύλευση (ας θυμηθούμε τα "σκύλα των εθνών" της Παλαιάς Διαθήκης) και τελικά η ολοσχερής καταστροφή του αγάλματος (ήταν ένα ατύχημα θα πουν!) από τους Βυζαντινούς (Θεοδόσιος και ΣΙΑ), αντί να κάνει τους Χριστιανούς απολογητές τύπου ΟΟΔΕ να κλείνουν το στόμα και να χαμηλώνουν τα μάτια τους από ντροπή για τους πνευματικούς τους προγόνους, τους αποθρασύνει σε βαθμό που να ισχυρίζονται οτι:

Παρ’ όλα αυτά, το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία, έργο του Φειδία, δεν καταστράφηκε, όπως δεν καταστράφηκαν και τα ιερά του χώρου. Αντίθετα το άγαλμα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, για τη διακόσμηση της πρωτεύουσας του κράτους! (όπως είχε μεταφερθεί εκεί και το άγαλμα του Απόλλωνα, και πλήθος άλλων αγαλμάτων). Άρα το πρόβλημα ήταν η λατρεία των ειδώλων, και όχι η τέχνη ή το πνεύμα του Ολυμπισμού. Αυτό που απορρίφθηκε, δεν ήταν η επιστήμη η τέχνη και η διανόηση, αλλά το ειδωλικό Πάνθεο, «ό,τι εις δαίμονας φέρει», κατά την επισήμανση του αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου (Επιτ. Εις τον Μ. Βασίλειον, κεφ. 11).

Αιδώς Αργείοι!