Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

Ο Άγιος Νικόλαος Συντρίβει τα "Είδωλα"

Σήμερα, για όσους επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί, είναι ημέρα εορτασμού του "Αγίου" Νικολάου. Ας δούμε με εικόνες ποιά ήταν η σχέση του "Αγίου" με τα έργα του Ελληνικού πολιτισμού:

Εικόνα πρώτη, φωτοτυπία από έντυπο των Εκδόσεων ΛΥΔΙΑ (Χριστιανικός Εκδοτικός Οίκος):


Εικόνα δεύτερη, από τον γνωστό δικτυακό τόπο "απολογητής" και ο νοών νοείτω:


Ο "Άγιος" γκρεμίζει τον ναό της Αρτέμιδος με την προσευχή του!

Εικόνα τρίτη, από το ιστολόγιο Αφαία:


Αυτή η τρίτη εικόνα, η οποία αποτέλεσε την εικόνα εξωφύλλου του τεύχους 291 του περιοδικού Δαυλός, με το επίγραμμα "Ο Άγιοc Cηντρίβη τα ίδολα", δείχνει με ποιόν τρόπο οι κάθε λογής χριστιανοί "άγιοι" κατέστρεφαν τους Ναούς και τα Αγάλματα εκείνων των ανθρώπων, των οποίων τα εναπομείναντα έργα θαυμάζει σήμερα η ανθρωπότητα, ως έργα του Ελληνικού πολιτισμού.

Ας δούμε κάποια αποσπάσματα από το άρθρο του τεύχους του περιοδικού Δαυλός, με τίτλο "ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ CΗΝΤΡΙΒΗ ΤΑ ΙΔΟΛΑ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΕΛΗ - Οι βανδαλισμοί στο αρχαίο λατομείο", που αναφέρεται στην εικόνα παραπάνω:

Κατά την Βυζαντινή περίοδο η Πεντέλη κατακλύστηκε από μοναχούς, οι οποίοι κατεδάφισαν τα αρχαία Ελληνικά ιερά και στη θέση τους – χρησιμοποιώντας τα υλικά τους – κατασκεύασαν χριστιανικούς ναούς και μοναστήρια. Έτσι το ιερό της Αθηνάς μετατράπηκε σε Μονή Πεντέλης, ενώ η Πεντέλη μετωνομάστηκε σε "Όρος των Αμώμων", δηλαδή των αμόλυντων, από τους πολλούς μοναχούς, που είχαν συγκεντρωθεί εκεί.
...
Η εξορυκτική δραστηριότητα στο αρχαίο λατομείο ξεκίνησε τον ε΄ αι. π.Χ., όταν άρχισε να κατασκευάζεται ο Παρθενώνας και σταμάτησε την Ρωμαϊκή εποχή. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους λειτούργησε ως ασκηταριό των "αμώμων", που έκτισαν στην είσοδο – για "εξαγιασμό" του χώρου – δύο ναΐδρια. Αξιοσημείωτη είναι η επιλογή των αγίων, στους οποίους τα αφιέρωσαν. Ο ένας είναι ο άγιος Σπυρίδων κι ο άλλος ο άγιος Νικόλαος.
Οι δύο αυτοί άγιοι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Και οι δυο φημίζονται, γιατί γκρέμιζαν αρχαίους Ελληνικούς Ναούς κι έσπαγαν αγάλματα. Στο βίο του αγίου Σπυρίδωνα (12 Δεκ.) διαβάζουμε: "Ζούσε ακόμη ο άγιος στην επισκοπή του, όταν ο πατριάρχης Αλεξανδρείας κινούμενος από θείο ζήλο και επιποθώντας να ιδή την επαρχία του απαλλαγμένη από τα διάφορα Ελληνικά είδωλα και ξόανα, με τα οποία ήταν γεμάτος ο τόπος, κάλεσε στην επισκοπή του όλους τους αρχιερείς για μια κοινή δέηση. Ήταν συνηθισμένος τρόπος η συντριβή των ειδώλων με την προσευχή των πιστών. Στην πρόσκληση του πατριάρχη έσπευσαν όλοι οι επίσκοποι κι ένας μεγάλος αριθμός πιστών να ανταποκριθούν. Στη μέρα που ωρίστηκε, άρχισε από όλους θερμή η κοινή προσευχή κι οι παρακλήσεις. Το αποτέλεσμα ευλογημένο. Ένα ένα τα διάφορα ειδωλολατρικά σύμβολα με την προσευχή των αγίων πατέρων κατά παραχώρηση θεού άρχισαν να γκρεμίζονται και να γίνονται συντρίμματα."
"Χαίρε, ο εκτεφρώσας τους βωμούς των ειδώλων" ψάλλουν στους χαιρετισμούς προς τιμή του αγίου Νικολάου (6 Δεκ.) οι ορθόδοξοι ιερείς.
Η επιλογή των αγίων για την αφιέρωση των ναϊδρίων δεν έγινε τυχαία. Από το λατομείο της Πεντέλης προέρχονταν τα μάρμαρα, με τα οποία κατασκευάστηκαν ο Παρθενώνας, πολλοί άλλοι αρχαίοι Ελληνικοί ναοί και περικαλλή αγάλματα ("είδωλα"), πράγματα τα οποία "θείω ζήλω" κατέστρεφαν οι τιμώμενοι αυτοί άγιοι της Ορθοδοξίας. Ούτε η επιλογή τους ήταν βέβαια δύσκολη, καθ΄ οτι στο ορθόδοξο εορτολόγιο τιμώνται πολλοί άγιοι, που έχουν καταστρέψει αρχαίους Ελληνικούς ναούς.


Εσείς, ποιά από τις παραπάνω εικονογραφήσεις θεωρείτε οτι αντιπροσωπεύει την αληθινή ιστορία;
Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα αφήνεται στην κρίση του κάθε αναγνώστη.

16 σχόλια:

s.frang είπε...

Είχα διαβάσει μια εκλαϊκευμένη εκδοχή της ιστορίας με τον Νικόλαο, ίσως είναι ίδια με αυτή που αναφέρεις, στην οποία αναφέρεται ότι, την ώρα που έφευγαν οι "δαίμονες" από τους ναούς που γκρέμιζε ο συγκεκριμένος αλιτήριος, τον ρώταγαν: "Γιατί Νικόλαε μα διώχνεις από το σπίτι μας;" Σε ποια γλώσσα να το έλεγαν άραγε ή είναι πολυγλωσσικοί οι δαίμονες; Χρειάζεται μια θεολογική μελέτη επ' αυτού :-Ρ

amakrid είπε...

Αν τα είδωλα ήταν δυνατόν να γκρεμιστούν δια της προσευχής, τότε δεν θα χρειαζόταν η σχετική νομοθεσία του ύστερου Ρωμαϊκού Κράτους. Είναι ζήτημα απλής λογικής, την οποία οι συντελεστές του "Απολογητή" δεν διστάζουν να προσβάλλουν.

Από κει και πέρα, ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός, ότι οι κατοπινοί συναξαριστές, επιλέγουν να υιοθετήσουν την εκδοχή της εκ θαύματος καταστροφής και όχι να πουν την αλήθεια. Αν κάτι τέτοιο δεν οφείλεται αποκλειστικά σε έξαρση της μυστικοπάθειας (κάτι που μπορεί να ισχύει για τους αρχικούς αφηγητές), τότε οπωσδήποτε ενέχει ψήγματα ντροπής: Σαν να προσπαθείται δηλαδή, στο πλαίσιο της αργής και σταδιακής συγκρότησης του έθνους της Ρωμιοσύνης, να παρακαμφθεί πάση θυσία, μία περίοδος για την οποία κανείς δεν ήταν ιδιαίτερα υπερήφανος.

Υ.Γ.: Μου κάνει εντύπωση πάντως, ο σκιτσογράφος της "Λυδίας": Αντί να επιλέξει να φιλοτεχνήσει ένα δύσμορφο ή κακότεχνο είδωλο (του οποίου την καταστροφή, ο αναγνώστης θα μπορούσε να χωνέψει), σχεδιάζει έναν πραγματικά περικαλλή κλασσικό ναό (θυμίζει αρκετά και την Ακαδημία Αθηνών του Χάνσεν!), με ένα ωραίο άγαλμα στην κορυφή!

Λέτε να 'ναι...εθνικός;

ENDYMION είπε...

Από το σκιτσογράφο της "Λυδίας" πολλά έχουμε να μάθουμε. Αφού είναι ακραίος Χριστιανός δεν διστάζει να μιλήσει για αυτά που ο πονηρός "Μετάλικα" και οι συν αυτώ τα κρύβουν.

ENDYMION είπε...

Η ΛΥΔΙΑ είναι τμήμα της αφορολόγητης Χριστιανικής επιχείρησης που έχει στην ιδιοκτησία της και το κανάλι

Ερινύα είπε...

amakrid,

δεν θα ενστερνιστώ το συμπέρασμά σου περί "ντροπής", διότι γνωρίζω πως οι καταστροφές συνέχισαν και συνεχίζονται ακόμα και σήμερα και επίσης γνωρίζω πόσο αδιάντροποι και υποκριτές είναι οι προσήλυτοι της εν λόγω θησκείας. Ο λόγος που παρουσιάζουν τις καταστροφές με τον τρόπο που το κάνουν δεν είναι η ντροπή, αλλά η γνωστή από τις παλαιότερες "Άγιες Γραφές" μέθοδος, να εμφανίζουν τις κακουργίες τους ως επιτεύγματα του Κυρίου των Δυνάμεων ή επί το ... ελληνικότερον "Γιαχβέ Σαβαώθ".

Elias είπε...

Κάποια στιγμή πρέπει να αναγνωριστεί επίσημα η γενοκτονία των ελλήνων από τους Χριστιανούς.
Κάποια στιγμή πρέπει να απαλλαγούμε απ΄ αυτό το δαίμονα που καταπνίγει κάθε δημιουργική δύναμη σε αυτό το τόπο.

s.frang είπε...

amakrid

Εγώ πιστεύω ότι ο σκιτσογράφος είναι κρυπτοεθνικός, αλλά βγάζει το ψωμί του ανάμεσα σε θεόπληκτους, τί να κάνει ο φουκαράς. Όπως ισχυρίζονται κάποιοι ότι στην Τουρκία υπάρχουν πολλοί κρυπτοχριστιανοί, έτσι πρέπει να υποθέσουμε ότι τόσο στη Μικρασία, όσο και στον ελλαδικό χώρο υπάρχουν πολλοί καταπιεσμένοι κρυπτοεθνικοί...

Λευτεριά στους κρυπτο- πάσης φύσεως!

amakrid είπε...

Ερινύα

Σου το 'χω ξαναγράψει: Δεν θα το μάθεις, αν δεν τους ρωτήσεις! Πόσους; Όσους πρέπει.

s. frang

Λευτεριά προπαντός, σε όσους βγάζουν το ψωμί τους όπου και όπως δεν επιθυμούν!

Ερινύα είπε...

amakrid,

ο Ελληνικός λαός χρησιμοποιεί καμιά φορά κάποιες σοφές παροιμίες. Μια από αυτές λέει:

"χωριό που φαίνεται, κολαούζο δεν θέλει"

Ερινύα είπε...

Να προσθέσω οτι ενδιαφέρον επί του θέματος (αν το δούμε γενικότερα) έχει και το άρθρο του sfrang Η Εκκλησία μισεί ακόμη την αρχαιότητα, στο οποίο παρουσιάζεται το ενδιαφέρον βιβλίο του Βασίλη Αλεξάκη «μ.Χ.»

Ανώνυμος είπε...

«ότι πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια, ο δε Κύριος τους ουρανούς εποίησεν».

Ερινύα είπε...

Ανώνυμος (Τετάρτη, Ιούλιος 04, 2012 12:42:00 πμ)

Ευχαριστούμε για την παράθεσι της Ιουδαϊκής απόψεως περί των κατηραμένων "εθνών" -του έθνους των Ελλήνων πρωτίστως- και των θεών τους. Πώς θα ήτο δυνατόν να δεχθούν οι Ιουδαίοι τα "δαιμόνια" των Ελλήνων, όταν είχαν τον ζηλότυπο και κακοποιό αλλά δικό τους κληροδότη "θεό" Γιαχβέ Σαββαώθ ή μεταφέροντες το όνομα στα Ελληνικά Κύριο των δυνάμεων;

Ανώνυμος είπε...

το νοείτο γράφεται με -ω
Μάθετε πρώτα ορθογραφία και μετά γράφετε...

Ερινύα είπε...

Ανώνυμος (Κυριακή, Δεκεμβρίου 09, 2012 11:02:00 π.μ.)

Ευχαριστώ για την επισήμανσι του ορθογραφικού λαθους.

Ανώνυμος είπε...

http://www.thessalonikiartsandculture.gr/blog/oxyrygxos/ta-arxaia-ellinika-xeirografa-tou-agiou-orous#.WEa-bLJ97cs Στο Μεσαίωνα, μια εποχή σκοταδισμού και θρησκευτικού φανατισμού, ορισμένα μοναστήρια λειτούργησαν –σε πείσμα της κατεστημένης θεοκρατικής αντίληψης– και ως «κιβωτοί γνώσεων» διαφυλάσσοντας τα αρχαία κείμενα με τη μορφή χειρογράφων.



Τα χειρόγραφα αυτά αντιγράφονταν από μοναχούς μέσα στο ημίφως των μοναστηριακών εργαστηρίων, στα περίφημα καλλιγραφεία. Τα περισσότερα αρχαιοελληνικά κείμενα που διασώθηκαν ως τις μέρες μας, είναι αποτέλεσμα των ακατάπαυστων αντιγραφών, που γίνονταν σ’ αυτά τα εργαστήρια από ορισμένους γενναίους μοναχούς.



Μοναχούς που έβαζαν σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή τους προκειμένου να διαφυλάξουν τις αρχαίες γνώσεις, που για κάποιους φανατικούς χριστιανούς θεωρούνταν «αιρετικές». Κι όμως, αυτές οι «αιρετικές» γνώσεις ήταν εκείνες που οδήγησαν στην αναγέννηση του Δυτικού πολιτισμού



Ακόμη και στα σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα, σε μια εποχή που κυριαρχούσε η αγραμματοσύνη, οι αγιορείτες μοναχοί έδιναν έμφαση στο γραπτό λόγο, θεωρώντας ότι συμβάλει στην πνευματική αναβάθμιση των ανθρώπων. Γι’ αυτό και έγραφαν, αντέγραφαν και διαφύλατταν χιλιάδες χειρόγραφα, όχι μόνο θεολογικού ή λειτουργικού χαρακτήρα, αλλά και «κοσμικών γνώσεων», οι οποίες κληροδοτήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες σοφούς.

Ερινύα είπε...

Ανώνυμος (Τρίτη, Δεκεμβρίου 06, 2016 3:38:00 μ.μ.)
Όπως ομολογείς εσύ ο ίδιος κάποιοι χριστιανοί αντέγραφαν κείμενα της Ελληνικής γραμματείας κι έτσι τα διέσωσαν από τους ... χριστιανούς. Πολύ αστείο! Οι ίδιοι οι Έλληνες, προ επιβολής χριστιανισμού, πώς "διέσωζαν" πολλά αντίγραφα και πωλούσαν πολλά από αυτά; Αυτό να μας πεις.