Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2007

Σκέψεις για την ... "μεταθάνατον ζωή"

Ο κάθε άνθρωπος, από όσα μπορεί να αντιλαμβάνεται μέσω των αισθήσεών του, εύλογα καταλήγει στο συμπέρασμα οτι είναι μέρος ενός ευρύτερου χώρου ύπαρξης. Προκειμένου να κατανοήσει τον εαυτό του και τον κόσμο που τον περιβάλλει, και του οποίου ο ίδιος αποτελεί ένα ασήμαντο - ως προς το μέγεθος - κομμάτι, χρησιμοποιεί τη σκέψη, η οποία είναι λειτουργία του εγκεφάλου του. Όταν μιλάμε για "πνεύμα" εννοούμε το προϊόν της σκέψης, και πρόκειται για μια αφηρημένη έννοια η οποία αντιπροσωπεύει αποτελέσματα μιας λειτουργίας σε νοητικό επίπεδο. Το "πνεύμα" λοιπόν, ως αποτέλεσμα αντιδράσεων, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στον εγκέφαλο, έπεται χρονικά του εγκεφάλου και, συνεπώς, κατά κανένα τρόπο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτός να βρίσκεται σε λειτουργία.
Όσοι νομίζουν οτι οι αφηρημένες έννοιες, τις οποίες εκφράζουμε με λέξεις για να συνεννοούμαστε και να διαλογιζόμαστε ως έλλογα όντα, υπάρχουν έξω από εμάς και δεν εξαρτώνται από τις ιδιότητές μας ως έμβια όντα, πλανώνται πλάνη οικτρή, και με τη σκέψη τους αυτή αποδεικνύουν την ασέβειά τους στην ίδια τη ζωή. Συγχέουν επιπλέον την ύπαρξη με την ζωή, παρότι η πρώτη δε χρειάστηκε ποτέ τη δεύτερη για την αυτοεπιβεβαίωσή της.
Αν όμως κάποιοι αισθάνονται τόσο μεγάλη ανάγκη να πιστεύουν οτι μετά τον θάνατό τους, το "πνεύμα" τους, δηλαδή το προϊόν της σκέψης τους, θα συνεχίσει να ζεί, ενώ ο εγκέφαλός τους - αφού πάψει να αιματώνεται - θα περιέρχεται σε όλο και πιό προχωρημένη σήψη, ... δικαίωμά τους.

4 σχόλια:

Rick είπε...

Χαίρομαι όταν συναντώ ανθρώπους με καθαρό μυαλό.......

Ερινύα είπε...

Δυστυχώς, το σύστημα παιδείας στη χώρα μας - και όχι μόνο, θα ήταν αστείο να πώ οτι απλά δεν βοηθάει τους νέους ανθρώπους να διατηρήσουν το μυαλό τους καθαρό, γιατί είναι φανερό οτι φροντίζει για το ακριβώς αντίθετο.
Κάθε ομάδα που ασκεί εξουσία χρειάζεται "ποίμνιο" και όχι ανθρώπους που σκέφτονται, αμφισβητούν και κρίνουν.
Έτσι φροντίζουν να συντηρούν και να τροφοδοτούν την εγωκεντική τάση του ανθρώπου, που οδηγεί την σκέψη του σε απίστευτα αδιέξοδα και παραλογισμούς. Εμποδίζεται να δει τον εαυτό του, την οικογένεια, το φύλο, την φυλή, το συνάφι,... , το είδος του απροκατάληπτα, και νηφάλια να συμπεράνει τα αυτονόητα. Έτσι ο άνθρωπος - πρόβατο μένει δέσμιος των "ποιμένων" του και συνεχίζει να αυτοϊκανοποιείται μέσα σε φαντασιώσεις, όπως αυτή της "αιώνιας ζωής".
Δυστυχώς το "ίνα βλέποντες βλέπωσι και μη ίδωσι και ακούοντες ακούωσι και μη συνιώσι" πέτυχε σε συντριπτικά μεγάλο βαθμό το στόχο του.
:-(

s.frang είπε...

Εγώ πιστεύω ότι η αποδοχή της ιδέας για μια "μετά θάνατον" ζωή είναι περιορισμένη, ακόμα και ανάμεσα στους πιστούς, ανεξάρτητα με ό,τι λέει ή είναι αναγκασμένος να λέει καθένας, λόγω οικογενειακού περιβάλλοντος και κοινωνικών σχέσεων.

Απόδειξη είναι ότι όλοι θέλουν να πάνε στον παράδεισο της μετά θάνατον ζωής, αλλά κανείς δεν θέλει να πάει σήμερα, όσο μίζερη και υποβαθμισμένη κι αν είναι η ζωή του εδώ... :-))

Κλείτωρ είπε...

μετά θανατο ζωή; χαχα την ανταλλάζω με όποιον θέλει.